Στέφανος Κούτρας: "Νικόλαος Πλαστήρας: «Ο ναυαγοσώστης του Έθνους»"

Εξήντα επτά χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που έφυγε από τη ζωή ο Στρατηγός και Πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας μια κορυφαία Στρατιωτική φυσιογνωμία και μια ακέραια πολιτική Προσωπικότητα. Πέθανε φτωχός, αγωνιζόμενος τον υπέρ βωμών και εστιών αγώνα.

Τον αγώνα της εθνικής ανεξαρτησίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. «Ο Πλαστήρας δύναται τις να είπη ότι εφώτισε το στερέωμα του Ελληνικού Ουρανού δι’ άπλετου φωτός και ότι απέδωκεν εις το Έθνος την αυτοπεποίθηση ήτις τόσον επικινδύνως είχε κλονισθεί μετά την καταστροφήν της Μικράς Ασίας. Έθνος το οποίον εις κρίσιμας στιγμάς εμφανίζει τοιούτους άνδρας δύναται να αποβλέπει μετ εμπιστοσύνη εις το μέλλον» αναφέρει σε σχετική επιστολή του ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Γεννήθηκε στην Καρδίτσα το 1883.Απο μικρό παιδί για την εξυπνάδα και την τόλμη του και έδειχνε τις ηγετικές του ικανότητες και το ταλέντο του για τα πολεμικά πράγματα.

Η Προσφορά του στο στρατό υπήρξε ανεκτίμητη και η βαθμολογική του εξέλιξη αστραπιαία. Ως Ανθυπολοχαγός στους πολέμους του 12 και στο βουλγαρικό πόλεμο, καβάλα στο άλογο του, αγέρωχος, άκαμπτος άτρωτος από τα βόλια των εχθρών του, άνοιξε καινούργιες σελίδες δόξας για τον Ελληνισμό.

Έργο του Πλαστήρα που σημάδεψε τη Νεοελληνική ιστορία υπήρξε η Επανάσταση του 1922. Η Επανάσταση του 1922 συνέβαλε αποφασιστικά στην ανασύνταξη του στρατού. στην αποκατάσταση των προσφύγων στην απαλλοτρίωση των τσιφλικιών και στη ρύθμιση των συνόρων. Στις 2 Ιανουαρίου 1924,ο Αρχηγός της Επανάστασης εμφανίστηκε ενώπιον της Συνέλευσης που συνήλθε στην Αθήνα και παρέδωσε την εξουσία. Η Εθνική Συνέλευση τον προήγαγε σε Αντιστράτηγό και τον Ανακήρυξε «Άξιο της Πατρίδας».

Μετά την έξοδο του από το στρατό, στις 2 Ιανουαρίου 1924,τον περισσότερο καιρό τον περνούσε στη Καρδίτσα, ασχολούμενος με το κυνήγι. Στο Μοναστήρι της Κορώνας διανυκτέρευε με τους φίλους του Κυνηγούς και τον Επιστήθιο φίλο του Απόστολο Κουτσοκώστα, Πρύτανη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Ο Πλαστήρας οραματίστηκε το οροπέδιο της Νεβροπόλεως, που το διέσχιζε ο Μέγδοβας, παραπόταμος του Αχελώου και πρότεινε στον Κουτσοκώστα να κατασκευαστεί φράγμα στο κενό της θέσης «κακαβάκια» για να γίνει το οροπέδιο λίμνη.

Τα νερά της λίμνης πρότεινε να χρησιμοποιηθούν για την κίνηση υδροενεργειακού εργοστασίου που θα γινόταν κάτω από το χωριό Μοσχάτο ,και στη συνέχεια τα νερά θα μεταφέρονται με αγωγό για την ύδρευση του κάμπου της Καρδίτσας.

Η σκέψη αυτή του Πλαστήρα έγινε σχέδιο επί χάρτου και όταν το 1951 έγινε πρωθυπουργός της χώρας άρχισε η προμελέτη. Τα εγκαίνιά πραγματοποιήθηκαν το 1958 επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο οποίος έδωσε εντολή να ονομαστεί η λίμνη «Νικολάου Πλαστήρα» αναγνωρίζοντας τη μεγάλη προσφορά στην Πατρίδα του Μαύρου Καβαλάρη.

Ως πολιτικός, ο Πλαστήρας χάραξε μια ελληνοπρεπή και φιλολαϊκή ακηδεμόνευτη πολιτική. Συγκρούστηκε με τους Αμερικανούς ,οι οποίοι φρόντισαν η κυβέρνηση Πλαστήρα να χάσει τις εκλογές πολύ γρήγορα μετά από ένα χρόνο διακυβέρνησης.

Κάτω από άθλιες συνθήκες έκλεισε το σκηνικό του δημόσιου βίου του γίγαντα της Νεοελληνικής ιστορίας Νικολάου Πλαστήρα.

Οι Θεσσαλοί τιμούν φέτος τη μνήμη του πραγματοποιώντας δυο εκδηλώσεις. Η πρώτη πραγματοποιείται με πρωτοβουλία του Συλλόγου Καρδιτσιωτών Αττικής «Ο Άγιος Θωμάς» και του Συλλόγου Θεσσαλών Μαραθώνα-Ν.Μάκρης-Ραφήνας “Ο Ρήγας Φεραίος” υπό την αιγίδα της Ομοσπονδίας Θεσσαλικών Σωματείων Αττικής «Πανθεσσαλική Στέγη» στο Ι.Ν Αγίας Μαρίνας στη Νέα Μάκρη Αττικής. Η Δεύτερη πραγματοποιείται από το Σύλλογο Θεσσαλών στη Λεπτοκαρυά Πιερίας.

Ο Στρατηγός και Πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας πέθανε σε σιδερένιο Κρεβάτι στις 26 Ιουλίου 1953 κρατώντας στη τσέπη του μόνο 53 δραχμές.

Πεθαίνοντας δεν άφησε καμία περιουσία, παρά μόνο την καρδιά του την πλούσια από ανθρωπιά και την πνευματική του παρακαταθήκη, που βρίσκεται σε τρείς λέξεις :Τιμιότητα, Φιλοπατρία, Παλληκαριά.

Δρ. Στέφανος Γ. Κούτρας
Πρόεδρος Ομοσπονδίας Θεσσαλικών Σωματείων
«Η ΠΑΝΘΕΣΣΑΛΙΚΗ ΣΤΕΓΗ»