Στέφανος Μεϊμάρογλου "Ρουφάνε το αίμα σαν το ξερό σφουγγάρι..." ^Κύριο

έχω βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα, και θέλω να δώσω τις δικές μου απαντήσεις σε φίλους μου, που τακτικά με ρωτούν να πω δημόσια την άποψη μου, για το ντοπάρισμα, και την πλέον πασίγνωστη και φημολογούμενη πιθανότητα την πρακτικής του να ντοπάρονται ποδοσφαιριστές, είτε κατόπιν προτροπής ανεγκέφαλων συμβουλατόρων του χώρου, είτε με δική τους ευθύνη.

Πέραν από το γεγονός ότι από απόψεως καθαρά υγείας, είναι αποδεδειγμένο ότι το ντοπάρισμα με όποια ουσιώδη μορφή και αν χορηγείτο σε νεαρούς ποδοσφαιριστές, έχει άμεσα, ή μακροπρόθεσμα καταστρεπτικές συνέπειες για την υγεία τους, εγώ θέλω από καθαρά ποδοσφαιρικής και αγωνιστικής απόψεως, να καταδείξω ότι το ντοπάρισμα, σε αγωνιστικό σκέλος, είναι άχρηστο, και εξηγούμαι!

Βλέπουμε κάποιους παίκτες και τρέχουν σαν παλαβοί μέσα στο γήπεδο, και εύλογα αναρωτιέται κάποιος, μα καλά δεν μπορεί; κάτι θα παίρνει αυτός. Είπα και νωρίτερα, ότι, αυτός που κάνει αυτό το πράγμα, θα έχεις σοβαρές και βλαβερές συνέπειες για τον εαυτό του, και την υγεία του. Ας μιλήσουμε όμως, καθαρά αγωνιστικά.

Βλέπουμε ας πούμε τον πρωταθλητή Ελλάδος, Ολυμπιακό Πειραιώς, όπου χρόνια τώρα, δεν μπορεί να πετύχει μία αξεπέραστη επιτυχία στην Ευρώπη. Φτάνει στην πηγή, αλλά δεν μπορεί να πιεί νερό! Δεν μπορεί να πετύχει ποτέ το κάτι παραπάνω και δεν είναι τυχαίο αυτό.

Και πώς να το κάνει, όταν από τους (11) παίκτες που παίζουν μέσα, τρέχουν οι (8), ή οι (9); Εδω είναι και το πρόβλημα! Όταν φτάνεις σε ένα τόσο υψηλό επίπεδο, και έχεις μέσα στην 11άδα σου, (2) ή (3) περιπατητές, σημαίνει αυτομάτως, ότι βαριές επιβαρύνσεις, πέφτουν μονόπατα σε έτερους παίκτες, που λογικό είναι να μην μπορούν να σηκώσουν βάρος δυσανάλογο με αυτό που τούς αναλογεί! Για αυτό είδαμε ακόμη και με την χειρότερη Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ, όλων των εποχών, τι έγινε, και πώς τελικά "κατάφερε" ο Ολυμπιακός, να χάσει την δυνατότητα μίας ιστορικής πρόκρισης.

Οι Άγγλοι ας πούμε, μετέχουν σε ένα πρωτάθλημα όπου τα τρεξίματα είναι εξαντλητικά. Για να τούς δαμάσεις, πρέπει, να τους χτυπήσεις εκεί που είναι η δύναμη τους. Στα τρεξίματα! Και για να έχεις ως ομάδα τρεξίματα, πρέπει όταν φτιάχνεις την 11αδα, να μην την φτιάχνεις δημοσιοσχετίστικα, αλλά με βάση το ποιός παίκτης, είναι καλύτερος "χαμάλης" και καλύτερος "εργάτης" μέσα στο τερέν.

Αν το καταλάβαινε αυτό ο εκάστοτε προπονητής του Ολυμπιακού, και είχε και την στήριξη από το Δ.Σ. της ομάδος, θα είχε μεγάλα ποσοστά στο να κάνει ένα διαχρονικό θρίαμβο στην Ευρώπη. Αναφέρω τον Ολυμπιακό Πειραιώς ως παράδειγμα, διότι αυτή η ομάδα κατακτά τον τίτλο τα τελευταία χρόνια και είναι η ομάδα που είναι η αιχμή του δόρατος για το Ελληνικό ποδόσφαιρο στην Ευρώπη.

Αδυνατώ να παραδεχτώ, πώς νομίζουν, σε τέτοιο και σε τόσο υψηλό επίπεδο, προπονητές δημοσιογραφοπρόβλητοι, ότι με παίκτες τεμπέλες, ή με παίκτες "κουρασμένα παλικάρια" θα έχουν τύχει κόντρα σε ξένες ομάδες, που έχουν ολοκληρωμένα τρεξίματα σε όλο το 90λεπτο. Υπάρχει αγωνιστικός τρόπος, τα βάρη μέσα στον αγωνιστικό χώρο, να μοιράζονται αναλογικά, και να μπορεί μια ομάδα να αντέξει σε οποιαδήποτε πίεση. Αυτό όμως προϋποθέτει, σκληρή προπόνηση, εξειδικευμένη και όχι δημόσιες σχέσεις στον καταρτισμό της 11αδος.

Κάπου εκεί όμως, χάνουν τα βήματα κάποιοι συνάδελφοι, όπου θέλουν να "βολέψουν" παίκτες μέσα στην 11αδα, ξεχνώντας ότι μόνον στο λεξικό, η ΕΠΙΤΥΧΙΑ, προηγείται της ΕΡΓΑΣΙΑΣ...

Στέφανος Μεϊμάρογλου

Προπονητής ποδοσφαίρου