Χρυσούλα Κατσαβριά - Σιωροπούλου: «Στα μπλόκα από ανάγκη - όχι από επιλογή !» ^Κύριο

Δεν χρειάζεται να είσαι αγρότης ή κτηνοτρόφος για να καταλάβεις τι συμβαίνει. Αρκεί να ζεις εδώ. Να περνάς από τα χωριά, να μιλάς με ανθρώπους που δουλεύουν τη γη και κρατούν κοπάδια. Όλοι, με διαφορετικά λόγια, λένε το ίδιο:

«Δεν βγαίνει άλλο».

Και αυτό δεν είναι σχήμα λόγου. Είναι η καθημερινότητα ενός πρωτογενούς τομέα που δεν οδηγήθηκε τυχαία στη σημερινή κρίση. Βρίσκεται στο επίκεντρο μιας συνειδητής πολιτικής στρατηγικής που διαλύει τη μικρή και μεσαία αγροτική παραγωγή, απογυμνώνει την ύπαιθρο και μετατρέπει τη γη σε αντικείμενο κερδοσκοπίας για λίγους.

Η κυβέρνηση επέλεξε να αφήσει έρμαιο τους αγρότες μπροστά στην εκρηκτική αύξηση του κόστους παραγωγής ,που έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη, για να κερδοσκοπήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα εις βάρος τους. Ζωοτροφές, λιπάσματα, εφόδια και ενέργεια (καύσιμα και ρεύμα) ακριβαίνουν διαρκώς, ενώ οι τιμές των αγροτικών προϊόντων παραμένουν χαμηλές και συχνά ελεγχόμενες από καρτέλ. Παράγεις ακριβά, πουλάς φθηνά και στο τέλος χρωστάς. Την ίδια στιγμή, οι τιμές στο ράφι ανεβαίνουν και κανείς δεν προστατεύει ουσιαστικά τον καταναλωτή. Έτσι, το βάρος μεταφέρεται από τον παραγωγό στον πολίτη και πάλι πίσω, χωρίς να ευθύνεται κανένας από τους δύο.

Για τους κτηνοτρόφους, η κατάσταση είναι ακόμη πιο σκληρή. Οι πλημμύρες αποτέλεσαν το πρώτο πλήγμα. Ακολούθησε η ευλογιά και κυρίως ο τρόπος που αυτή αντιμετωπίστηκε. Κοπάδια χάθηκαν, ζώα θανατώθηκαν, μαντριά άδειασαν. Και αντί για άμεση στήριξη, υπήρξαν καθυστερήσεις και αποζημιώσεις που δεν καλύπτουν ούτε τα βασικά. Άνθρωποι έμειναν χωρίς εισόδημα και χωρίς σχέδιο για το αύριο.

´Έργα υποδομής που θα προστάτευαν τον τόπο από τις πλημμύρες,απουσιάζουν . Οι αγρότες παλεύουν χωρίς επάρκεια στο νερό , χωρίς έναν ΕΛΓΑ που να αποζημιώνει έγκαιρα και δίκαια το ύψος της ζημιάς, οι αγροτικές ενισχύσεις καθυστερούν ή χάνονται και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ παραμένει ανοιχτή πληγή. Ένας οργανισμός πληρωμών και ελέγχου των αγροτικών ενισχύσεων απαξιώθηκε και χρησιμοποιήθηκε ως μέσο εξυπηρέτησης των ημετέρων, αδικώντας και αφήνοντας εκτός πλαισίου πληρωμών τους πραγματικούς και έντιμους παραγωγούς .

Αντι για ουσιαστικές λύσεις, οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι εισπράττουν εμπαιγμό. Δύο μήνες τώρα βρίσκονται στους δρόμους, στα μπλόκα, ζητώντας τα αυτονόητα. Και απέναντί τους βρίσκουν κυβερνητικές υποσχέσεις, επικοινωνιακές κινήσεις και απειλές. Αντί για διάλογο, απαξίωση. Αντί για πράξεις, λόγια…λόγια..λόγια…

Αυτός ο εμπαιγμός είναι που κρατά τον κόσμο στον δρόμο!

Όλα αυτά δεν είναι αστοχίες. Είναι αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης πολιτικής κατεύθυνσης, που αντιμετωπίζει τον μικρό αγρότη ως «ξεπερασμένο». Η γη συγκεντρώνεται, η παραγωγή ελέγχεται από μεγάλα επιχειρηματικά σχήματα και ο αγρότης μετατρέπεται σε εξαρτημένο κρίκο μιας αλυσίδας που δεν ορίζει.

Αυτό δεν είναι εκσυγχρονισμός. Είναι επιστροφή σε συνθήκες τσιφλικάδων με σύγχρονους όρους.

Η Ιστορία το έχει δείξει: όπου εφαρμόζονται τέτοιες πολιτικές, πάντα θα γεννιέται ένας Μαρίνος Αντύπας για να θυμίζει ότι η γη ανήκει σε αυτούς που τη δουλεύουν.

Και σήμερα, αυτή η μνήμη επιστρέφει στα μπλόκα!!!

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η κυβέρνηση επικυρώνει και τη συμφωνία ΕΕ–MERCOSUR, επιτείνοντας τον αθέμιτο ανταγωνισμό εις βάρος της ελληνικής παραγωγής. Χωρίς προστασία, χωρίς εθνική στρατηγική, χωρίς σχέδιο επιβίωσης του πρωτογενούς τομέα.

Πώς να σταθεί ο Έλληνας αγρότης απέναντι σε προϊόντα που παράγονται με πολύ χαμηλότερο κόστος και χωρίς τα ίδια πρότυπα και κανόνες παραγωγής;

Γι’ αυτό τα μπλόκα δεν είναι επιλογή. Είναι ανάγκη. Είναι αγώνας για επιβίωση, αλλά και για κάτι βαθύτερο: για τη δημοκρατία στην παραγωγή, με ανθρώπους που ζουν , εργάζονται και παράγουν στον τόπο τους, που έχουν λόγο για τη γη που καλλιεργούν και για τα προϊόντα που παράγουν, αλλά και για τη διατροφική επάρκεια της χώρας και για τη δυνατότητα μιας κοινωνίας να στέκεται στα πόδια της !

Όσο η πολιτική εγκατάλειψη και ο εμπαιγμός συνεχίζονται, τόσο αυτή η φωνή πρέπει να δυναμώνει. Όχι μόνο από ανάγκη, αλλά από ευθύνη!

Για να διαμορφωθεί μια εναλλακτική πρόταση που θα αλλάξει πορεία στη χώρα. Για να σταματήσουμε να ζούμε χωρίς όραμα, χωρίς ελπίδα, χωρίς δικαιοσύνη!

Κι αυτό δεν αφορά μόνο τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους της Καρδίτσας,της Θεσσαλίας,της χώρας….

Αφορά ολόκληρη την κοινωνία! Μας αφορά όλους!

Γιατί αν χαθεί ο πρωτογενής τομέας, δεν θα χαθεί απλώς ένας κλάδος.

Θα χαθεί η επάρκεια της χώρας, η ύπαιθρος, η κοινωνική ισορροπία.

Και τότε θα είναι αργά για λόγια… 

Χρυσούλα Κατσαβριά Σιωροπούλου

πρ. Βουλευτής Καρδίτσας ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ
Καρδίτσα / Θεσσαλία