ΑΠΟΚ: Πρώτη απώλεια βαθμών αλλά όχι απογοήτευση ^Κύριο

Μας είχε… κακομάθει φέτος η ομάδα μας, είχαμε ξεχάσει ότι στο ποδόσφαιρο υπάρχουν τρία αποτελέσματα και γι’ αυτό ίσως στενοχωρηθήκαμε περισσότερο απ’ όσο έπρεπε για την ισοπαλία με τον Α.Σ. Απιδιάς. Μην τρελαθούμε, όμως. Αν μας έλεγε κάποιος πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα ότι στις 3 πρώτες αγωνιστικές  θα ήμασταν αήττητοι αν και νεοφώτιστοι, θα γελούσαμε ειρωνικά.

Προφανώς και ότι έχει πετύχει η Α.ΠΟ.Κ. δεν είναι συμπτωματικό. Τίποτα και κανένας δεν μας έχει χαριστεί, δουλεύουμε και θα δουλεύουμε το ίδιο σκληρά, γιατί έτσι έχουμε μάθει και μας αρέσει. Και επειδή χωρίς αυτοκριτική δεν γίνεται τίποτα, ξέρουμε ότι στο γήπεδο της  Δαφνοσπηλιάς δεν παίξαμε καλά. Βέβαια, το «δεν παίξαμε καλά» διαφέρει από το «δεν αξίζαμε να κερδίσουμε». Και όταν ένα τόσο αμφίρροπο και δυνατό παιχνίδι, κρίνεται από τις χαμένες μας ευκαιρίες στο τέλος, τότε δικαιούμαστε να νιώθουμε πικραμένοι.

Επί των αγωνιστικών, το παιχνίδι δεν χρήζει ιδιαίτερης κριτικής, δεδομένου ότι η δική μας ομάδα απουσίασε από το γήπεδο, ειδικά στα πρώτα 30 λεπτά του α΄  ημιχρόνου. Παρασυρθήκαμε σε έναν νωθρό και ράθυμο ρυθμό και η εμφάνισή μας ήταν μάλλον η χειρότερη της χρονιάς. Ήταν η μέρα που λειτουργήσαμε συνολικά χωρίς μυαλό, όχι μόνο δεν καθαρίσαμε τη νίκη στις ευκαιρίες που μας παρουσιάστηκαν στο τέλος του αγώνα, αλλά προσφέραμε στον αντίπαλο δύο φορές μάλιστα να προηγηθεί.

Στο α΄ ημίχρονο, οι όποιες φάσεις στο παιχνίδι, έγιναν από «στημένα», τόσο από τη μία μεριά, όσο και από την άλλη. Σε ότι μας αφορά, δεν είχαμε καλή ανάπτυξη. Ήταν φανερή η διάθεση από πλευράς Α.ΠΟ.Κ. να δώσει μπάλα και γήπεδο στον αντίπαλο. Έτσι, η Απιδιά είχε σαφώς μεγαλύτερη κατοχή και ήταν η ομάδα που απείλησε περισσότερες φορές στο ματς, κυρίως όπως προαναφέραμε με στημένα. Ήταν πολλά τα λάθη που κάναμε και τα πληρώσαμε πανάκριβα όταν σε «στημένο» λειτουργήσαμε λάθος, δεχόμενοι το 1-0 στο 25΄ με γκολ-προσφορά στον αντίπαλο, έπειτα από λάθος εκτίμηση του τερματοφύλακά μας στη μικρή του περιοχή.

Γκολ, πάντως, που μας αφύπνισε. Βάλαμε την μπάλα κάτω, ορθολογικά προσπαθήσαμε για την ισοφάριση και αυτή ήρθε άμεσα (30′), όταν σε φάση διαρκείας στην αντίπαλη περιοχή και μετά από λάθος του αντίπαλου τερματοφύλακα, ο Προσγολίτης με αριστερό σουτ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Χωρίς… πολλά-πολλά κύλησε το υπόλοιπο ημίχρονο, με την ομάδα μας στατική, άνευρη και χαμένη στον αγωνιστικό χώρο και από την άλλη πλευρά την ομάδα της Απιδιάς απλά να δείχνει ότι ήθελε το ματς περισσότερο.

Όχι πολύ καλοί, αλλά αισθητά βελτιωμένοι στην επανάληψη, κυνηγήσαμε το γκολ και είχαμε ευκαιρίες, με τους αντιπάλους μας να γίνονται μια-δυο φορές επικίνδυνοι σε αντεπιθέσεις. Σε μια από αυτές κέρδισαν έξω από την περιοχή μας φάουλ, στην εκτέλεση του οποίου χάθηκε η μπάλα από τα χέρια του τερματοφύλακά μας και στρώθηκε σε αντίπαλο που με ψύχραιμο πλασέ την έστειλε στα δίχτυα. Αμέσως μετά το 2-1 η ομάδα μας προσπάθησε περισσότερο και με πείσμα, αυταπάρνηση και καρδιά, κατάφερε για μία ακόμη φορά να ισοφαρίσει με πέναλτι που κέρδισε ο Προσγολίτης, ύστερα από επέλαση από τα δεξιά και καταφανέστατη ανατροπή. Πέναλτι που εκτέλεσε υποδειγματικά ισοφαρίζοντας στο 65΄ σε 2-2 ο Αντωνίου Σωκρ.

Οι αντίπαλοί μας μετά το 70΄ κλεισμένοι στο δικό τους μισό κι επιθετικά ακίνδυνοι, αρκέστηκαν σε παθητικό ρόλο ανήμποροι να ακολουθήσουν το ρυθμό, καθώς οι δικοί μας ποδοσφαιριστές με πολύ περισσότερες δυνάμεις, με αποφασιστικότητα, πίστη, ψυχραιμία και καλό ποδόσφαιρο (παρά την πίεση του αποτελέσματος και το πολύ δύσκολο τερέν), έφτιαχναν διαρκώς προϋποθέσεις για γκολ. Οι Καρατζιάς, Προσγολίτης και Αντωνίου Σωκρ. έφτασαν όλοι πολύ κοντά στο 2-3, πότε όμως η αστοχία, πότε η ατυχία, πότε η ικανότητα του αντίπαλου γκολκίπερ και το παιχνίδι τελείωσε ισόπαλο. Πολύ λίγο, όμως, για να έχουμε παράπονα για το τελικό αποτέλεσμα, τουλάχιστον με βάση τα όσα μπορεί να κάνει και έχει δείξει αυτή η ομάδα. Άλλωστε, λίγοι ήταν οι ποδοσφαιριστές που έπαιξαν έστω κοντά στα στάνταρ τους και τις δυνατότητές τους.

Μέσα στη βδομάδα θα κάνουμε την αυτοκριτική μας, αν και γνωρίζουμε πολύ καλά που βρισκόμαστε και αν παίξαμε καλά ή όχι. Διακόπηκε το νικηφόρο σερί, κρατηθήκαμε για μία ακόμα αγωνιστική αήττητοι και παραμείναμε στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας.
Σκύβουμε το κεφάλι, γυρίζουμε στη σκληρή δουλειά και ο στόχος δεν αλλάζει. Ποιος είναι αυτός; Να είμαστε ανταγωνιστικοί σε κάθε ματς. Το μόνο σίγουρο είναι ότι συνεχίζουμε ενωμένοι, αγαπημένοι και αποφασισμένοι. Συνεχίζουμε παιχνίδι-παιχνίδι, με την ίδια δουλειά στην προπόνηση και το ίδιο οικογενειακό κλίμα. Και τονίζουμε ξανά ότι είναι πάρα πολύ νωρίς για να αναπροσαρμόσουμε τους στόχους μας.

Είμαστε μια ολοκαίνουρια, νεανική ομάδα και χρειάζεται πίστωση χρόνου, για να βγάλουμε αυτά που μπορούμε στο γήπεδο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα παιδιά και το τεχνικό επιτελείο δουλεύουν πολύ και αυτό θα γίνει και μέσα στην εβδομάδα, προκειμένου να μην επαναληφθούν τα ίδια λάθη και να είμαστε καλύτεροι στο επόμενο παιχνίδι.

Επόμενος αντίπαλος, σε ένα πολύ δυνατό τεστ, στα πλαίσια της 4ης αγωνιστικής η ομάδα του Α.Ο. Αγναντερού (Κυριακή 5/10, 16:00), στο γήπεδο του Βιολογικού.

Α.ΠΟ.Κ.: Νταφόπουλος, Μηλαράς Νικ. Νταουτάς, Μπούρης, Μαντζελάρης (80΄ Αντωνίου Κων.), Παραθύρας (46΄ Αντωνίου Βικ.), Γεωργίου, Φυτιλής, Καρατζιάς, Προσγολίτης (c), Αντωνίου Σωκρ.

Εκ της Ακαδημίας Ποδοσφαίρου Καρδίτσας