Βαγγελίτσα Κουσιάντζα: "Καλή χρονιά…" ^Κύριο

κυνική καταστροφή της χλωρίδας και πανίδας των παρθένων βουνών μας για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών, υποστελεχωμένα νοσοκομεία και κέντρα υγείας και μάλιστα εν μέσω πανδημίας, εργοδότες που πατώντας στην ανάγκη του κόσμου για δουλειά, απαιτούν από τους υπαλλήλους ακραία πράγματα.

Αυτά είναι μερικά από τα όσα συμβαίνουν στην κοινωνία της Καρδίτσας, ενός νομού ξεχασμένου, παρατημένου και εξαθλιωμένου εδώ και χρόνια. Ενός νομού που ήταν ήδη εδώ και δεκαετίες από τους φτωχότερους στην Ελλάδα, πολύ πριν έρθει η καταστροφική πλημμύρα της 18ης Σεπτέμβρη να βάλει την ταφόπλακα στη όποια ελπίδα για λίγο λαμπρότερο μέλλον μπορεί να υπήρχε (αν υπήρχε). Αν μάλιστα σε όλο αυτό προσθέσουμε και την πανδημία του κορονοϊού (με όλα τα συμπαρομαρτούντα στην κοινωνία γενικότερα, αλλά και της Καρδίτσας ειδικότερα) τότε καταλαβαίνουμε το πόσο δύσκολο είναι να ξεκολλήσουμε από τον πάτο του βαρελιού.

Για όλους εμάς τους αγνούς φίλους του αθλητισμού, μια αχτίδα ξεγνοιασιάς και διασκέδασης μέσα σε όλη αυτή την ελεεινή κατάσταση που ζούμε είναι το γήπεδο. Έφτασε λοιπόν μετά από επτά ολόκληρους μήνες η ώρα να ξαναπατήσουμε χορτάρι για να αποκτήσουν πάλι χρώμα οι Κυριακές μας.

Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά και ρομαντικά όσο φαίνονται, αφού ένα ερασιτεχνικό σωματείο, ακόμη και της τελευταίας τοπικής κατηγορίας, έχει δυσθεώρητα για το επίπεδο πάγια έξοδα. Διαιτητές, γιατροί, παράβολα συμμετοχής σε διοργανώσεις, παράβολα δελτίων, κάρτα προπονητή επιβαρύνουν τα ίδια τα σωματεία.

Αν μέσα σε αυτά προσθέσουμε και τα ιατρικά έξοδα τραυματισμών, το αθλητικό υλικό που συνεχώς θέλει συντήρηση ή ανανέωση, αλλά και τα έξοδα μετακίνησης της ομάδας για προπονήσεις και αγώνες, τότε μιλάμε για αρκετά χιλιάρικα την κάθε σεζόν. Προσέξτε το οξύμωρο: μιλάμε για ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ!

Ειδικά στις μέρες μας όλο αυτό μοιάζει με γελοιότητα. Είναι αηδιαστικό σε μια περίοδο οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, με ομάδες να προσπαθούν με νύχια και δόντια να επιβιώσουν, να επιβάλλεις παράβολα συμμετοχής άνω των 100 ευρώ και να μη φροντίζεις (τουλάχιστον) για ιατρική παρουσία σε κάθε γήπεδο.Είναι αηδιαστικό να υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να ζήσουν με 25 ευρώ μεροκάματο δουλεύοντας 10ωρα και την ίδια στιγμή ένα δίωρο διαιτησίας να πληρώνεται από 85 μέχρι 120 ευρώ.

Στην Βαγγελίτσα Κουσιάντζα ζούμε το ποδόσφαιρο με όρους όχι επαγγελματικούς και εμπορικούς, αλλά με αγάπη και συναισθήματα, περιμένοντας πώς και πώς την Κυριακή για να δούμε από κοντά την αγαπημένη μας ομάδα και σε μία ποδοσφαιρική κοινωνία που πνίγεται από χορηγούς, στοίχημα και αφεντικά για να επιβιώνει παρασιτώντας, εμείς προτάσσουμε την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση και την καψούρα μας για το άθλημα. Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός δεν νοείται να λειτουργεί κερδοσκοπικά και κανιβαλιστικά, κατακρεουργώντας εν τέλει κάθε ίχνος χαράς, γι’ αυτό ως Αυτοοργανωμένος Αθλητικός Σύλλογος που δεν μένει μόνο στα όσα συμβαίνουν μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου, κι αφού ένα μεγάλο συνολικό ποσό από τα παράβολα συμμετοχών έχει ήδη κατατεθεί στο ταμείο της λίγκας, απαιτούμε για όλες τις ομάδες, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ:

• ΔΩΡΕΑΝ ιατρική παρουσία σε όλα τα γήπεδα υπ’ ευθύνη της ΕΠΣ Καρδίτσας. Στο κάτω-κάτω λίγος σεβασμός δεν βλάπτει όταν μιλάμε για ανθρώπινες ζωές.

• ΔΩΡΕΑΝ διαιτησία, ή τουλάχιστον θεαματική μείωση στο συγκεκριμένο κοστολόγιο, αφού τα 1000 ευρώ ετησίως (στην καλύτερη) είναι απαγορευτικό ποσό.

• Χορήγηση ΔΩΡΕΑΝ της κάρτας προπονητή στα σωματεία Β’ και Γ’ κατηγορίας.

Και όπως λένε και οι παλιοί, «με πορδές αυγά δεν βάφεις». Με το να μας πετάτε σαν ψίχουλα δώρο μια μπάλα (την οποία κι εσείς πήρατε λογικά ως χορηγία από κάποια εταιρεία) για να σας φιλήσουμε τα πόδια, ή με το να μας κάνετε δώρο ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ στη σεζόν, το ουσιαστικό πρόβλημα του ερασιτεχνικού αθλητισμού της Καρδίτσας δεν θα λυθεί, παρά μόνο θα διαιωνίζεται και θα γιγαντώνεται μέχρι να σας καταπιεί κι εσάς, όπως τους προκατόχους σας.

«Βαγγελίτσα Κουσιάντζα»

Αυτοοργανωμένος Αθλητικός Σύλλογος Καρδίτσας