"Έφυγε" από τη ζωή ο Δημήτρης Τσάτσος ^Κύριο

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Θεμιστοκλή Τσάτσου, δικηγόρου, βουλευτή και αδερφού του Κωνσταντίνου Τσάτσου, και της Αννίτας Αλευρά.

Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στη Χαϊδελβέργη. Σε ηλικία μόλις 27 ετών ανακηρύχθηκε διδάκτορας της νομικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1965 εργάστηκε ως ερευνητής στο Max-Planck Institut ενώ το 1968 εκλέχτηκε υφηγητής στη νομική σχολή του πανεπιστημίου της Βόννης, στο οποίο και δίδασκε, και υφηγητής του συνταγματικού δικαίου στη νομική σχολή Αθηνών. Λόγω της Χούντας των Συνταγματαρχών δεν κατάφερε να διδάξει. ΤΟ 1969 εκλέχτηκε καθηγητής στο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης αλλά πάλι δεν του επετράπη να διδάξει. Το 1970 εκλέχτηκε μόνιμος καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Βόννης ενώ το 1973 φυλακίστηκε από την δικτατορία.

Με την πτώση της δικτατορίας έγινε υφυπουργός της Ανώτατης Παιδείας στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην κάθαρση της παιδείας απο τους συνεργάτες της δικτατορίας. Το 1975 ήταν εισηγητής της αντιπολίτευσης για το νέο σύνταγμα της Ελλάδας. Το 1974 εκλέχτηκε βουλευτής Αθηνών και το 1994 εκλέχτηκε ευρωβουλευτής με το ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Την περίοδο 1993-1994 ήταν άμισθος σύμβουλος του Πρωθυπουργού.

Από το 1980 έως και την αποχώρησή του ήταν καθηγητής του συνταγματικού δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών και της νομικής σχολής του Πανεπιστημίου Hagen. Επίσης ήταν ιδρυτής και επίτιμος πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου - Ιδρύματος Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων (1988-1992). Το 1995 τιμήθηκε με το πολιτιστικό Βραβείο Ευρώπης.

Το 1980, μετεκλήθη στο Πάντειο Πανεπιστήμιο για την έδρα του Συνταγματικού Δικαίου, η οποία είχε κενωθεί μετά την αποχώρηση του καθηγητή Γ. Δασκαλάκη. Μαζί με τον Α. Μάνεση και τον Γ. Δασκαλάκη ίδρυσε την Ένωση Ελλήνων Συνταγματολόγων.

Το 1992, έγινε μέλος του ΠΑΣΟΚ και το Σεπτέμβριο του 1993, ενόψει των εκλογών της 10ης Οκτωβρίου, δήλωσε ότι στηρίζει το ΠΑΣΟΚ, αλλά απέρριψε την περίπτωση να πολιτευτεί ή να συμμετάσχει μετεκλογικά σε οποιαδήποτε κυβερνητική δράση.

Στις ευρωεκλογές της 12ης Ιουνίου 1994 ήταν επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ και εξελέγη για πρώτη φορά ευρωβουλευτής, θέση στην οποία επανεξελέγη το 1999.

Το ''Πολιτιστικό Forum Ευρώπη'' του απένειμε το πολιτιστικό βραβείο για το 1995, αναγνωρίζοντας την πολιτική του στράτευση, τους αγώνες του για τη δημοκρατία, τη συμμετοχή του σε δημοκρατικές συνταγματικές μεταρρυθμίσεις και τις προσπάθειές του για τη θεσμική ανανέωση της Ευρώπης.

Το Δεκέμβριο του 2001, αναγορεύθηκε ομόφωνα επίτιμος διδάκτορας της Νομικής Σχολής Θεσσαλονίκης.

Τον Απρίλιο του 2002, τιμήθηκε από τη Γερμανία σε ειδική τελετή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με το Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Αξίας για την επιστημονική του δραστηριότητα και την πρωτοβουλία του για την καλυτέρευση των ελληνογερμανικών σχέσεων.

Το Μάιο του 2002, παρουσίασε το βιβλίο ''Ευρωπαϊκή Συμπολιτεία'' (εκδ. Καστανιώτης).

Το Νοέμβριο του 2003, αναγορεύτηκε επίτιμος καθηγητής του Γερμανικού και Ευρωπαϊκού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Ντίσελντορφ.