Παρεμβάσεις Κ. Πουλάκη στο Περιφερειακό Συμβούλιο ^Κύριο

Στις τοποθετήσεις του, ο κ. Πουλάκης ανέδειξε τις πτυχές της αντικοινωνικής πολιτικής της κυβέρνησης και της τρόικα και τις διαλυτικές της συνέπειες σε μια σειρά από ζητήματα. Αναλυτικά, οι παρεμβάσεις του ανά θέμα έχουν ως εξής :

1. Για το τέλος ακινήτων μέσω της Δ.Ε.Η.

Σχετικά με το χαράτσι στους λογαριασμούς της Δ.Ε.Η., ο κ. Πουλάκης επανέλαβε την αντίθεση της παράταξής του προς το μέτρο αυτό, το οποίο χαρακτήρισε καταχρηστικό, παράνομο και αντισυνταγματικό, αλλά και άδικο και εκβιαστικό. Ο κ. Πουλάκης σημείωσε ότι «το χαράτσι στα ακίνητα έρχεται να συμπληρώσει, αν όχι να κορυφώσει, την βάρβαρη και αντικοινωνική πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ – και εσχάτως η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ – με πρόσχημα την κρίση του χρέους» και έκλεισε λέγοντας ότι «δεν πρέπει να επιτρέψουμε τη συνεχή παραβίαση των νόμων και του συντάγματος, καθώς και των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών από αυτή την κυβέρνηση του μνημονίου. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να επικρατήσει η λογική της κοινωνικής αναλγησίας. Και σ’ αυτό θα κριθούμε – και κρινόμαστε καθημερινά όλοι μας – ως θεσμός της τοπικής αυτοδιοίκησης. Κατά πόσο στεκόμαστε στο πλευρό των πολιτών».

2. Για τη λειτουργία των Κέντρων Πρόληψης της Χρήσης Εξαρτησιογόνων Ουσιών

Αναπτύσσοντας την ερώτηση που κατέθεσε προς τον κ. Περιφερειάρχη, ο Κώστας Πουλάκης χαρακτήρισε «αδικαιολόγητο και επικίνδυνο» για το μέλλον των 72 Κέντρων Πρόληψης της Χρήσης Εξαρτησιογόνων Ουσιών το γεγονός ότι το νέο σχέδιο του «Κώδικα Ναρκωτικών» δεν αναφέρεται σε αυτά, ούτε στον τρόπο λειτουργίας και τη χρηματοδότησή τους, στο πλαίσιο της γενικότερης πολιτικής περικοπών που ακολουθεί η Κυβέρνηση, της υγείας και της πρόνοιας μη εξαιρουμένων.

Ο κ. Πουλάκης αναφέρθηκε διεξοδικά στο σπουδαίο έργο που παράγουν εδώ και δεκαπέντε χρόνια τα Κέντρα Πρόληψης, ως δομές παροχής δωρεάν υπηρεσιών πρόληψης των εξαρτήσεων και προαγωγής της ψυχοκοινωνικής υγείας, με μια φιλοσοφία μάλιστα που συνεκτιμά τις γενικές συνθήκες και τις τοπικές και προσωπικές ιδιαιτερότητες ως προς τα κοινωνικά, οικονομικά πολιτιστικά και αξιακά δεδομένα.

Ο επικεφαλής της «Θεσσαλίας της Αλληλεγγύης και της Οικολογίας» πρότεινε τη μετεξέλιξη των Κέντρων Πρόληψης σε θεσμικά ισχυρές δομές με την μορφή των 13 Περιφερειακών Ν.Π.Δ.Δ., ένα ανά Περιφέρεια υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας, με την ίδρυση τοπικών παραρτημάτων ανάλογα με τις ανάγκες κάθε περιοχής, με την υπό σαφείς όρους επιστημονική εποπτεία του ΟΚΑΝΑ και την ομαλή και ουσιαστική εμπλοκή των τοπικών κοινωνιών, καθώς και την πιστοποίηση των Κέντρων Πρόληψης ως φορέων πρόληψης χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών και προαγωγής της ψυχοκοινωνικής υγείας με αντίστοιχη πιστοποίηση των επιστημονικών στελεχών και διοικητικών υπαλλήλων τους και πάντα με τη διαρκή δημόσια χρηματοδότησή τους.

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο κ. Πουλάκης υπογράμμισε ότι «στις σημερινές συνθήκες κοινωνικής και οικονομικής κρίσης και κατάρρευσης του κοινωνικού κράτους όπου οι κοινωνικές ανάγκες ολοένα και αυξάνονται, η ενίσχυση και η ενδυνάμωση όλων των δομών που προσφέρουν τις σημαντικές υπηρεσίες πρόληψης της χρήσης ουσιών, αγωγής υγείας και προαγωγής της υγείας είναι επιτακτική».

3. Για την ασφάλιση της αγροκτηνοτροφικής παραγωγής μέσω του ΕΛΓΑ

Ο κ. Πουλάκης παρουσίασε τις διαλυτικές συνέπειες που είχε ο πρώτος χρόνος εφαρμογής του νέου νόμου για τον ΕΛΓΑ, ο οποίος «οδήγησε τελικά και την ασφάλιση της αγροκτηνοτροφικής παραγωγής στην αγκαλιά του ιδιωτικού τομέα, ενώ στις τεράστιες καθυστερήσεις (μέχρι και δύο χρόνων) στην καταβολή των αποζημιώσεων για ήδη υφιστάμενες ζημίες, στην αμφίβολη αντικειμενικότητα των αποζημιώσεων, στη σωρεία κατ’ εξαίρεση αποζημιώσεων και στην υποστελέχωση από μόνιμο επιστημονικό προσωπικό, ήρθε να προστεθεί και η αβεβαιότητα του αν και με τι ποσό θα αποζημιωθούν οι – υποχρεωτικά και με αυξημένες εισφορές – ασφαλισμένοι αγρότες και κτηνοτρόφοι».

Παράλληλα, ο κ. Πουλάκης παρουσίασε δέσμη προτάσεων για τη διασφάλιση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα του ΕΛΓΑ και σχολίασε ότι «η ιδιωτικοποίηση της ασφάλισης της αγροκτηνοτροφικής παραγωγής, σε συνδυασμό με την ασφυκτική συμπίεση του αγροτικού εισοδήματος, την απαξίωση της παραγωγής, την επιβάρυνση των αγροτών, όπως και των υπολοίπων πολιτών, με μια σειρά άδικους και κοινωνικά ανάλγητους φόρους και τέλη (αύξηση φόρου στο πετρέλαιο, έκτακτες εισφορές, τέλος ακινήτων κλπ.) και την αύξηση των τιμών στα αγροτικά εφόδια, οδηγούν την ύπαιθρο σε μαρασμό και τις αγροτικές οικογένειες σε ξεριζωμό».