Αμ. Ηλιάδη: Η Ευρώπη ως πολιτισμική προέκταση της Ελλάδας ^Κύριο

Δεν διάβασαν φαίνεται ποτέ την επιγραφή «Όλβιος όστις ιστορίης έσχε μάθησιν». Η Ευρώπη είναι γνωστή στην ελληνική μυθολογία ως κόρη του Φοίνικα που απήγαγε ο Δίας μεταμορφωμένος σε κάτασπρο ταύρο και την οδήγησε στην Κρήτη όπου απέκτησε μαζί της τρία παιδιά, με πρωτότοκο τον βασιλιά Μίνωα. Αν δεν είναι η Ελλάδα ευρωπαϊκή χώρα, ποια είναι; Εξετάστε τις μία-μία και ας σκεφτείτε ποια μπορεί να προσέφερε περισσότερα στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο πολιτισμό. Ποιος έχει το δικαίωμα να αποφασίζει και να διανέμει «διπλώματα ευρωπαϊκότητας»;

Οι Ακαδημίες έγιναν στη μνήμη του πρώτου μεγάλου θεσμού της γνώσης που ιδρύθηκε από τους πλατωνικούς φιλοσόφους. Τα Μαθηματικά στηρίζονται στις θεωρίες του Θαλή και του Πυθαγόρα. Οι γιατροί σε όλη την ανθρωπότητα ορκίζονται με τον όρκο του Ιπποκράτη. Είναι περιττό να αναφερθεί κανείς σε αδιάσειστα γεγονότα πολλές φορές ειπωμένα και γραμμένα. Αν λειτουργούσε από τη ρωμαϊκή εποχή ο νόμος για τα πνευματικά δικαιώματα ή τα ποσοστά για ευρεσιτεχνίες, τα χρέη της Ευρώπης και των άλλων κρατών θα ήταν αμύθητης αξίας και δεν θα γινόταν καμία συζήτηση γι’ αυτό.

Τεράστια είναι τα κέρδη των επιστημόνων και των εταιρειών που εφηύραν κάθε εφαρμογή στο Διαδίκτυο! Φανταστείτε πόσα έπρεπε να είναι τα πνευματικά δικαιώματα από τις εφευρέσεις του Αρχιμήδη και μόνο. Από την έννοια της δημοκρατίας! Από τα θεμέλια σχεδόν όλων των επιστημών. Είχαν μεγάλη τύχη που όλα αυτά έγιναν σε εποχές που δεν υπήρχαν οι σύγχρονες αρχές του δικαίου και της νομικής κατοχύρωσης. Τους προσφέρθηκαν δωρεάν! Δωρεάν και η Αναγέννηση που στηρίχθηκε στον ελληνικό πολιτισμό. Δωρεάν η Φιλοσοφία, το Θέατρο, η Ιστορία. Και όταν δεν ήταν δωρεάν, ήξεραν οι σημερινοί μας φίλοι: κατέφευγαν στην κλοπή! Πόσα ελληνικά μνημεία υπάρχουν στα μουσεία τους και πόσα δικά τους - βρίσκονται στις δικές μας αίθουσες; Πόσα δισεκατομμύρια εισέπραξαν από τους επισκέπτες και μόνο των ελληνικών εκθεμάτων!

Μήπως δεν μας φόρτωσαν τεράστιες αμυντικές δαπάνες ενώ οι ίδιοι δεν είχαν ανάγκη από κανένα τέτοιο έξοδο; Το οικονομικό γερμανικό θαύμα στηρίχτηκε στην ανυπαρξία αμυντικών δαπανών και στην οικονομική προστασία του αμερικανικού κεφαλαίου για να αντιμετωπίσει την εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Αντί να μας χορηγούν δωρεάν χρηματοδότηση για τις -ουσία- κοινές στρατιωτικές δαπάνες, μας έδιναν δανεικά και με υψηλό τόκο.

«Πρέπει να έχουν χάσει το νόημα του πολιτισμού και κάθε ευγνωμοσύνης για να μιλάμε χωρίς μέτρο για το ελληνικό χρέος», υπογραμμίζουν οι Γάλλοι καθηγητές Φορμέ και Στεφένς. «Πώς είναι δυνατόν ένα κράτος να μπορεί να απειλείται από τις τράπεζες, οι οποίες οφείλουν την ύπαρξή τους στο νομικό πλαίσιο που θέτουν τα κράτη»! Και καταλήγουν στο κοινό τους κείμενο: «Αυτό που απαιτεί από όλους μας σήμερα η Ελλάδα είναι να τιμήσουμε το ανεξάντλητο χρέος μας προς αυτήν καθιστάμενοι αντάξιοι των θεσμών που μας κληροδότησε: η δράση που θα αναλάβουμε δεν μπορεί να είναι μόνο οικονομική».

Φωνές φιλελλήνων ακαδημαϊκών με υψηλό επίπεδο. Σπουδαίες φωνές που αντί να προβάλλονται κατά κόρον, αποκρύπτονται ή υποβαθμίζονται!

Από την άλλη, τα περισσότερα μέσα μαζικής ενημέρωσης αποδεικνύουν την «αντικειμενικότητά» τους και τη «δίκαιη κατανομή» των ειδήσεων -ως και την «αμεροληψία» τους- με το να αποκρύπτουν τις παραινέσεις του καθηγητή Ετιέν Ρολάν, που στο πρόσφατο άρθρο του- ύμνο για την πατρίδα μας καταλήγει: «Vive la Greece! Ας μην αφήσουμε τεχνοκράτες να γονατίσουν φίλους και αδελφούς, πόσο μάλλον να τους ταπεινώσουν, ταπεινώνοντας και εμάς». Μεγάλο λάθος ο διαχωρισμός ευρωπαϊκής και ελληνικής πραγματικότητας. Ευρωπαίοι ήταν και είναι αρχικά μόνο οι Έλληνες. Οι υπόλοιποι στην ήπειρο εκπολιτίστηκαν σταδιακά και διαμορφώθηκαν με την ιστορική πολιτισμική εξέλιξη.

Ο Μέγας Αλέξανδρος έδωσε ένα παράδειγμα σεβασμού στις άλλες θρησκείες και τους άλλους πολιτισμούς που αποτελεί πυξίδα στο πολιτισμικό έργο της Ελλάδας, διότι η τέχνη δεν πρέπει να θεωρείται μια ιδιωτική λόξα, αλλά κάτι το οποίο μπορεί να καταλάβει ο οποιοσδήποτε, ανεξάρτητα από τη θρησκεία και τη μόρφωσή του. Επίσης, είναι αυτός που βοήθησε να παρουσιαστεί ο χριστιανισμός. Γιατί ο Χριστός είναι ο μεγαλύτερος δάσκαλος και φιλόσοφος της ανθρωπότητας: ό, τι κάνει το κάνει για τους απλούς ανθρώπους. Απόδειξη ότι στο Άγιον Όρος η τέχνη είναι   καταλυτική για να   εμπνεύσει. Η αρχιτεκτονική του, καθώς τα κτίσματα είναι αρμονικά συνδεδεμένα με τη φύση αποτελεί μια ολόκληρη έμπρακτη οικολογική φιλοσοφία. Εκεί δεν υπάρχει το αίσθημα του αγώνα για την επιβίωση. Εκεί υπάρχει μια μοναδική συγκυρία στον κόσμο όπου μεταφέρεται η πίστη προς τον Θεό με έναν πολύ πνευματικό τρόπο. Εκεί αναβιώνουν οι σχολές της Αρχαίας Ελλάδος όπως του Πλάτωνα ή του Αριστοτέλη. Το Άγιον Όρος είναι η μυστική Ελλάδα που κρύβουμε στις καρδιές μας.

Η ζωή και η πραγματικότητα είναι ανώτερες από τους αριθμούς. Η Ιστορία θα δώσει ένα καλό μάθημα σε κάθε μορφής ψυχρό τραπεζίτη. Όχι μόνο η Ελλάδα ανήκει στην Ευρώπη, αλλά ισχύει κάτι πολύ πιο προωθημένο: η Ευρώπη είναι η προέκταση της Ελλάδας, η εξάπλωση του ελληνικού πολιτισμού. Οποιαδήποτε άλλη χώρα είναι δυνατόν να φύγει από την Ευρωπαϊκή Ένωση εκτός από τη γενέτειρά της. Αν επιθυμούν, ας αλλάξουν όνομα, ας αλλάξουν πολιτισμό, ας αλλάξουν Ιστορία και ας φύγουν. Αν βέβαια οι λαοί τους προτιμήσουν τους τραπεζίτες από την ψυχή τους, από την ίδια τους την ύπαρξη!

Η πολιτική και η οικονομική κρίση της Ελλάδος   απασχολεί και   εξοργίζει το λαό της. Είναι ντροπή για τους Ευρωπαίους να μας συμπεριφέρονται σαν να είμαστε σκουπίδια. Είναι ντροπή να χρησιμοποιείται η χώρα μας για να βγάζουν οι Ευρωπαίοι τα κόμπλεξ τους. Από την άλλη, δυστυχώς, οι πολιτικοί μας δεν αντιλαμβάνονται ότι βρισκόμαστε σε έναν μοντέρνο πόλεμο κι ότι ο εχθρός είμαστε εμείς οι ίδιοι που δεν γνωρίζουμε τις αξίες και τα προτερήματά μας. Στις δύσκολες αυτές περιστάσεις δεν χρειάζεται   πεσιμισμός . Ο ελληνικός λαός θα δώσει την καλύτερη απάντηση. Η μόνη ελπίδα είναι ένα καινούργιο σύνταγμα όπου θα ανταμείβονται οι αρετές, οι αξίες και η μόρφωση, που ονομάζω «καινούργιες τεχνολογίες». Είναι ο μόνος τρόπος για να σταματήσει η υλιστική χιονοστιβάδα που δημιούργησε η ευρωπαϊκή κοινότητα, κάνοντάς μας να έχουμε περισσότερη αγωνία για την επιβίωσή μας και περισσότερες ανάγκες. Η Ελλάδα είναι σε θέση να δώσει λύσεις για τον εαυτό της.

Η έλλειψη παιδείας και η αποκοπή από την Ιστορία αποτελούν τους κορυφαίους παράγοντες της εθνικής υστερήσεως. Έχουμε απολέσει τη   σχέση με την Ιστορία που είναι η μεγαλύτερη αξία της ανθρωπότητας και όταν χάνει κανείς αυτόν τον δεσμό, γίνεται έρμαιο ή παγκοσμιοποιημένο σύνολο. Αρκεί κανείς να διερωτηθεί πόσοι Έλληνες συμμετείχαν στον πνευματικό κόσμο του 20^ου αιώνα…

Η ώρα… της απολογίας; Με λένε Ελλάδα και τόσον καιρό βρίσκομαι σε μια διαρκή δίκη στη θέση του κατηγορούμενου. Σήμερα έφτασε η σειρά μου να μιλήσω και να υπερασπιστώ τον εαυτό μου, μόνη μου, αφού κανείς δικηγόρος δεν πίστεψε πως μπορεί να με αθωώσει. Βλέπω μέσα στην αίθουσα και φίλους και εχθρούς. Οι φίλοι μου είναι πολλοί και σπουδαίοι, άνθρωποι απλοί που έδωσαν το αίμα τους για μένα, ήρωες που με οδήγησαν σε στιγμές απαράμιλλης δόξας, μορφές του πνεύματος, του λόγου και της τέχνης, ηγέτες κι αρχηγοί που έπεσαν στη μάχη πρώτοι για να με σώσουν. Οι εχθροί μου είναι πολλοί κι επικίνδυνοι, άνθρωποι ματαιόδοξοι, κενοί, ύπουλες ύαινες που περίμεναν την πτώση μου για να μοιραστούν τη λεία, αντίπαλοι τυφλωμένοι από μίσος κι εκδίκηση και φυσικά προδότες γεμάτοι έπαρση και απληστία. Αυτοί οι τελευταίοι ήταν πάντα η μεγαλύτερη πληγή μου. Το παραδέχομαι, έκανα λάθη ιστορικά και μεγάλα. Ίσως έφταιγε η αλαζονεία που ακολούθησε τις επιτυχίες μου, ίσως έδειξα εύκολα εμπιστοσύνη και πίστη σε όσους με πλησίαζαν από μπροστά μ’ ένα χαμόγελο, κι από πίσω μ’ ένα μαχαίρι. Παρόλα αυτά επέζησα μέσα σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, καθώς όπως πίστευαν οι αρχαίοι πολίτες μου, ήμουν το κέντρο του κόσμου, άρα και μόνιμος στόχος. Δε φοβάμαι τους κατήγορούς μου, ούτε τους δικαστές μου! Με ποτίζουν αιώνες τώρα χολή, με σταυρώνουν αλλά ανασταίνομαι πάλι μέσα από τις αξίες και τις θυσίες των πολιτών μου, μέσα από τη δύναμη και την αίγλη που μου δίνουν οι πατέρες της ιστορίας μου και μέσα από την αγάπη του Θεού μου, που δεν μου επέτρεψε να λυγίσω και δε με εγκατέλειψε ποτέ. Είμαι έτοιμη για την τιμωρία μου, είμαι έτοιμη να πιω το κώνειο αδιαμαρτύρητα! Θέλω να πω στους υπερασπιστές μου να είναι έτοιμοι για τη μεγάλη μάχη τη μέρα της επιστροφής μου. Όταν γυρίσω από την ανάπαυλα και την κάθαρση, όλα θα ξαναγίνουν, όλα θα απαστράψουν στο φως της Ανάστασης της Χώρας των Ζώντων!''

Αμαλία Κ. Ηλιάδη, φιλόλογος-ιστορικός, (Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Βυζαντινής Ιστορίας απ΄ το Α.Π.Θ.), Δ/ντρια 3ου Γυμνασίου Τρικάλων