Δίκτυο Αλληλεγγύης και Αγώνα Καρδίτσας: "Όχι άλλο αίμα εργατών για τα κέρδη των αφεντικών" ^Κύριο

Την Τρίτη 24/6 εξηντάχρονος εργαζόμενος σε σούπερ μάρκετ στο Μουζάκι, έπεσε από χαλασμένο φρεάτιο, το οποίο ήταν προσωρινά κλείστό με γυψοσανίδα, στο κενό.

Μέρες έδινε μάχη για την ζωή του και τελικά έφυγε την Τρίτη 1/7. Στις σύγχρονες γαλέρες, η ανεπαρκής έως και ανύπαρκτη συντήρηση των κτηριακών εγκαταστάσεων και του υλικοτεχνικού εξοπλισμού είναι η πραγματικότητα για χιλιάδες εργαζόμενους. Αυτή η περίπτωση έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά προηγούμενων εργατικών δολοφονιών των τελευταίων χρόνων στην ευρύτερη περιοχή.

Δεν πρόκειται να ξεχάσουμε το θάνατο της εργάτριας σε εκκοκκιστήριο βαμβακιού τα μηχανήματα του οποίου δεν τηρούσαν προδιαγραφές ασφαλείας τον περασμένο Οκτώβριο, ούτε το θάνατο του εργάτη της ΔΕΔΔΗΕ υπό αντίξοες καιρικές συνθήκες στη λίμνη Πλαστήρα τον περασμένο Οκτώβριο.

Οικοδόμοι, οδοκαθαρίστριες, ντελιβεράδες, εργαζόμενες στον τουρισμό, είναι μερικά άλλα μόνο κομμάτια της τάξης μας που δολοφονούνται καθημερινά στις αρένες του μεροκάματου, στο βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Εκφράζουμε την οργή και τα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια του εργαζόμενου. Δεν πρόκειται ούτε για «ατύχημα» ούτε για «κακιά στιγμή». Η συνθήκη που οδήγησε τον εξηντάχρονο εργάτη στο θάνατο δεν είναι λοιπόν μεμονωμένο περιστατικό.

Επίσης, η πραγματικότητα που ευνοεί τα σοβαρά έως και θανατηφόρα πλήγματα στην υγεία των εργαζομένων δεν περιορίζεται στα ελλιπή μέτρα ασφαλείας. Μέσα στο καλοκαίρι, με την αφόρητη ζέστη και τα εξαντλητικά ωράρια σχεδόν κάθε εβδομάδα έχουμε δύο νεκρούς εργάτες/τριες.

Σε συνδυασμό με την εντατικοποίηση της εργασίας, τους μισθούς πείνας, τη δουλειά τις Κυριακές και τις νύχτες, την επισφάλεια και τη μαύρη εργασία συντίθενται οι εργασιακές συνθήκες, τις οποίες βιώνουμε στο πετσί μας.

Τελευταία έκφραση αυτής της αντεργατικής επίθεσης του κεφαλαίου είναι το νέο κυβερνητικό νομοσχέδιο Κεραμέως που νομιμοποιεί την εργασία έως και 13 ώρες στον ίδιο εργοδότη, και εισάγει τις “fast track” προσλήψεις για δύο μεροκάματα. Ακόμα, με τη δήθεν φιλεργατική προαιρετική τετραήμερη εργασία χωρίς μείωση του συνολικού ωραρίου επιτρέπει στους εργοδότες να προσαρμόσουν πλήρως την καθημερινότητα των εργαζομένων στις απαιτήσεις τους. 

Τα συνεχή εργοδοτικά εγκλήματα, οι νεκροί και οι σακατεμένοι εργάτες είναι τα θύματα του ακήρυχτου πολέμου της εργοδοσίας με τα εργασιακά δικαιώματα, το αποτέλεσμα της πλήρους διάλυσης των ελεγκτικών μηχανισμών, το «τίμημα» για την εκτόξευση της αιματοβαμμένης κερδοφορίας τους και της «επενδυτικής βαθμίδας», που διαφημίζει η κυβέρνηση της ΝΔ.

 Να μην πέσουμε στην παγίδα της ατομικής ευθύνης, που δεν κάνει τίποτα παραπάνω από το να αποπροσανατολίζει από το γεγονός ότι το καπιταλιστικό μοντέλο μας σκοτώνει. Είτε στους χώρους εργασίας, είτε σε πλημμύρες, είτε σε πυρκαγιές, είτε από ελλείψεις σε ΜΕΘ και ασθενοφόρα, είτε από την αστυνομία. Με μια σειρά από αντιλαϊκά νομοσχέδια (αντεργατικό, αντιπεριβαλλοντικό κλπ), βλέψεις για ιδιωτικοποίηση της υγείας και της παιδείας, κράτος και κεφάλαιο έχουν περικυκλώσει την κοινωνική βάση και προσπαθούν να ρουφήξουν όσα περισσότερα.

Ως εργαζόμενοι και άνεργοι της Καρδίτσας, που όχι σπάνια έχουμε κληθεί να δουλέψουμε σε επισφαλείς εποχικές συνθήκες, νιώθουμε ότι η κατάσταση αυτή μας αφορά άμεσα. Αναγνωρίζουμε τις δυσκολίες ταξικής οργάνωσης των εργαζομένων σε μία δύσκολη περίοδο για τους συλλογικούς αγώνες συνολικά. 

Πρέπει όμως να συνδέσουμε τους αγώνες στα πεδία εργασιακής αντιπαράθεσης, να βρεθούμε στους δρόμους και να διεκδικήσουμε μαζί. Να μην γίνουμε σαν το πείραμα του βατράχου που διαρκώς προσαρμόζεται στη θερμοκρασία που ανεβαίνει, μέχρι να μην αντέξει. Να μην επιβιώνουμε απλώς, αλλά να ζούμε.

Να πολεμήσουμε τους εκμεταλλευτές μας. Να τιμήσουμε τους νεκρούς της τάξης μας. Να μην αφήσουμε καμιά εργατική δολοφονία να αποσιωπηθεί. Να εντείνουμε την πάλη του εργατικού κινήματος ενάντια στην αύξηση της εργασιακής εκμετάλλευσης. Όχι άλλο αίμα για το κεφάλαιο και για τα κέρδη του. Εμπρός για σύγχρονες εργατικές κατακτήσεις.

Κάθε μέρα ζούμε την επιβεβαίωση του πόσο λίγο αξίζουν οι ζωές μας σε ένα σύστημα που ιεραρχεί το κέρδος των λίγων πάνω όλους/ες μας. Η δημιουργία εργατικών δομών- συνελεύσεων, η ενδυνάμωση των σωματείων, με ένα νέο εργατικό κίνημα βάσης, η περιφρούρηση κι η ταξική αυτοάμυνα των αγώνων συνδεδεμένη πλήρως με όλα τα κοινωνικά κομμάτια που αγωνίζονται θέλουμε να είναι η βροντερή απάντησή μας. Είναι χρέος μπροστά στους νεκρούς μας. 

Είναι καθήκον στις γενιές που έρχονται.

Πλάι στους εργαζομένους απαιτούμε:

• μέτρα ασφαλείας για τη διαφύλαξη της ζωής και της σωματικής
ακεραιότητας

• λειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών στο ύψος των περιστάσεων

• δραστική μείωση χρόνου εργασίας, πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και επαναφορά συλλογικών συμβάσεων εργασίας - καμία ανοχή στα ωράρια εξόντωσης των εργαζομένων, στις ελαστικές μορφές απασχόλησης και στις απλήρωτες υπερωρίες

• ποιοτικές δημόσιες και δωρεάν υποδομές υπό κοινωνικό και κρατικό έλεγχο

ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ

ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ & ΑΓΩΝΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ - ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ, ΖΩΗ & ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ