Επιτροπή αγώνα εργαζομένων με πάγια χορηγήματα: "Ο αγώνας για μόνιμη και σταθερή δουλειά μας αφορά όλους"

Αποτελούν μεθόδευση αυτού του πολιτικού συστήματος, που καρκινοβατεί εδώ και χρόνια πάνω στις πλάτες των εργαζομένων, ανακυκλώνοντας την ανασφάλεια, την προσωρινότητα και την ομηρία αντί να δίνει μόνιμες και σταθερές λύσεις στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.

Στην Εκπαίδευση, χιλιάδες αναπληρωτές καλύπτουν κάθε χρόνο πάγιες ανάγκες των σχολείων, μετακινούμενοι από περιοχή σε περιοχή και περιμένοντας κάθε Σεπτέμβρη να μάθουν αν και πού θα εργαστούν. Στην Υγεία, γιατροί και υγειονομικοί εργάζονται σε υποστελεχωμένα νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας, ενώ κρίσιμες ανάγκες καλύπτονται με συμβασιούχους και άλλες προσωρινές μορφές απασχόλησης.

Την ίδια πραγματικότητα, με διαφορετική μορφή, γνωρίζουμε και εμείς. Εργαζόμενοι στην καθαριότητα των Π.Ε. Καρδίτσας και Τρικάλων δουλεύουν επί 10, 15 και σε
ορισμένες περιπτώσεις πάνω από 20 χρόνια στις ίδιες υπηρεσίες και στα ίδια κτίρια. Καλύπτουν καθημερινά πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αλλά εξακολουθούν να βρίσκονται αντιμέτωποι με την ανασφάλεια για το αν θα συνεχίσουν να εργάζονται την επόμενη χρονιά.

Για πόσα ακόμη χρόνια ένας εργαζόμενος που καλύπτει μόνιμες ανάγκες θα πρέπει να ζει ως «προσωρινός»; Η εργασιακή ομηρία δεν αφορά μόνο εμάς. Είναι η ίδια λογική που κρατά τον αναπληρωτή εκπαιδευτικό σε αναμονή κάθε χρόνο, τον συμβασιούχο στην Υγεία να περιμένει την επόμενη ανανέωση και χιλιάδες εργαζόμενους στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα να ζουν χωρίς πραγματική ασφάλεια για το αύριο.

Οι ελαστικές μορφές απασχόλησης, η εργασιακή ανασφάλεια και η ομηρία χιλιάδων εργαζομένων δεν προέκυψαν τυχαία. Είναι αποτέλεσμα της πολιτικής της σημερινής κυβέρνησης, αλλά και των κυβερνήσεων που προηγήθηκαν, οι οποίες διαχρονικά διατήρησαν και διεύρυναν ένα πλαίσιο προσωρινής και ελαστικής εργασίας, ιδιαίτερα μέσα στα χρόνια των μνημονιακών πολιτικών. Η πολιτική αυτή συνδέεται και με τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενίσχυση της αγοράς και του ανταγωνισμού, τις οποίες οι κυβερνήσεις αξιοποιούν για να προωθούν ιδιωτικοποιήσεις, εργολαβίες και την εμπορευματοποίηση δημόσιων υπηρεσιών. Εργαζόμενοι που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες παραμένουν για χρόνια χωρίς μόνιμη και σταθερή σχέση εργασίας. Για εμάς η θέση είναι ξεκάθαρη: πάγιες και διαρκείς ανάγκες σημαίνουν μόνιμη και σταθερή εργασία με πλήρη δικαιώματα.

Γι’ αυτό και οι αγώνες μας συναντιούνται. Όταν ένα σχολείο δεν έχει εκπαιδευτικούς, το πρόβλημα δεν είναι μόνο του εκπαιδευτικού που περιμένει να προσληφθεί. Είναι πρόβλημα του μαθητή και της οικογένειάς του.

Όταν ένα νοσοκομείο ή ένα Κέντρο Υγείας δεν έχει επαρκές προσωπικό, το πρόβλημα δεν είναι μόνο των γιατρών και των νοσηλευτών. Είναι πρόβλημα κάθε ανθρώπου που χρειάζεται δημόσια περίθαλψη.

Και όταν υπηρεσίες που έχουν μόνιμες ανάγκες καθαριότητας στηρίζονται επί δεκαετίες στους ίδιους ανθρώπους χωρίς να τους εξασφαλίζουν μόνιμη και σταθερή εργασία, το ζήτημα δεν είναι προσωπική υπόθεση 57 εργαζομένων. Είναι ζήτημα εργασιακών δικαιωμάτων και λειτουργίας των δημόσιων υπηρεσιών.

Αυτό είναι που μας ενώνει.

Δεν διεκδικούμε ειδική μεταχείριση για έναν κλάδο απέναντι σε κάποιον άλλο. Διεκδικούμε κάτι που θα έπρεπε να αποτελεί αυτονόητο δικαίωμα για κάθε εργαζόμενο:

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά.
• Πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
• Αυξήσεις στους μισθούς – τέλος στους μισθούς πείνας, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες
μας.
• Κάλυψη των πάγιων και διαρκών αναγκών με μόνιμο προσωπικό.
• Τέλος στην εργασιακή ομηρία και στις ελαστικές σχέσεις εργασίας.

Η μέχρι σήμερα δική μας εμπειρία απέδειξε επίσης κάτι σημαντικό. Από τη στιγμή που οι εργαζόμενοι οργανώθηκαν, δημιούργησαν Επιτροπή Αγώνα, έκαναν γνωστό το πρόβλημά τους, απευθύνθηκαν σε σωματεία και φορείς και διεκδίκησαν συλλογικά, το ζήτημα έφτασε στο Περιφερειακό Συμβούλιο, στη Βουλή και στα αρμόδια Υπουργεία.

Τα προβλήματα των εργαζομένων δεν λύνονται με τον καθένα μόνο του. Η δύναμή μας βρίσκεται στη συλλογική διεκδίκηση, στην αλληλεγγύη και στον κοινό αγώνα.

Γι’ αυτό στεκόμαστε δίπλα στους εκπαιδευτικούς και στους υγειονομικούς που κινητοποιούνται στις 21 Οκτωβρίου.

Ο δικός τους αγώνας για σχολεία με εκπαιδευτικούς, για δημόσια Υγεία με επαρκές μόνιμο προσωπικό και για σταθερή εργασία συναντιέται με τον δικό μας αγώνα.

Γιατί πίσω από τις διαφορετικές ειδικότητες και τους διαφορετικούς χώρους δουλειάς βρίσκεται η ίδια ανάγκη:

ΝΑ ΜΠΕΙ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ.

ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ – ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ

ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΜΟΝΙΜΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΓΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΚΛΑΔΟΥ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΕ ΠΑΓΙΑ ΧΟΡΗΓΗΜΑΤΑ
Π.Ε. ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ & Π.Ε. ΤΡΙΚΑΛΩΝ