Η θέση του Δ.Σ. του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων μαθητών του Μουσικού Σχολείου για την εκδήλωση της Ισραηλινής Πρεσβείας και του Υπ. Παιδείας ^Κύριο

Για την παραπάνω εκδήλωση, η θέση μας είναι η εξής:

Τιμούμε την οικογένεια Γούλα για το θάρρος της απέναντι τη ναζιστική θηριωδία των δυνάμεων κατοχής . Την τιμούμε για την αποφασιστικότητα της και την αλληλεγγύη της στον κυνηγημένο από τους ναζί, συμπολίτη και συνάνθρωπο . Την τιμούμε για την άρνησή της να δεχθεί ότι τους ανθρώπους τους χωρίζει το χρώμα, η θρησκεία, η καταγωγή.

Μαζί της τιμούμε τη στάση όλων των οικογενειών της περιοχής μας, που αμφισβήτησαν τη ναζιστική κατοχή και τρομοκρατία, που έκρυψαν και έσωσαν δεκάδες από συντοπίτες μας Ελληνες Εβραίους.

Τιμούμε την ηγεσία, τα απλά μέλη του ΕΑΜ και τους μαχητές του ΕΛΑΣ που, με την καθοδήγηση τους, με το όπλο στο χέρι, με κίνδυνο της ζωής τους, οργάνωσαν και εκτέλεσαν την φυγάδευση των Εβραίων κατοίκων της πόλης μας και της γύρω περιοχής, στα ορεινά χωριά μας . ( Λ. Αρσενίου « Η Θεσσαλία στην Αντίσταση» τ. Β. σελ 202).

Είναι πρόσφατη στη μνήμη μας η αναφορά του Βίκτωρα Βενουζίου, στην εκδήλωση στο Μαστρογιάννη Καρδίτσας, όπου με παρρησία δήλωσε : « Να βροντοφωνάξω ένα μεγάλο εύγε στους Μαστρογιαννήτες, στις οργανώσεις ΕΑΜ – ΕΛΑΣ ένα ευχαριστώ, αυτοί μας σώσανε . Η στήριξη του ΕΑΜ ήταν καταλυτική». ( εφημερίδα « Ν. ΑΓΩΝ» 19-6-2017) .

Τιμούμε τους Εβραίους μαχητές που εντάχθηκαν στο ΕΑΜ, πολεμώντας και αυτοί με το όπλο στο χέρι για το δίκιο και τη λευτεριά της κοινής μας Πατρίδας.

Τίποτα από τα παραπάνω δεν διαγράφονται, ούτε ξαναγράφονται ως ιστορικά γεγονότα, όσο και αν προσπαθούν πολλοί σήμερα.

ΟΜΩΣ

Οι εκδηλώσεις στις οποίες τιμώνται οι αξίες της αλληλεγγύης, της αξιοπρέπειας, του σεβασμού στο συνάνθρωπο και στην ανεξαρτησία της πατρίδας, όταν γίνονται από κράτη, τα οποία δολοφονούν παιδιά και αμάχους, καταδικάζουν στο θάνατο από πείνα έναν ολόκληρο λαό και του στερούν την δική του πατρίδα, είναι υποκριτικές και επιχειρούν να εξωραϊσουν το έγκλημά τους.

Αυτό το έγκλημα διαπράττεται καθημερινά σε βάρος των παιδιών της Παλαιστίνης από τα στρατεύματα κατοχής του Ισραήλ και την ηγεσία του. Σε αυτό το έγκλημα συνένοχοι είναι και όσοι ακολουθούν το αφήγημα της ηγεσίας του κράτους – απαρτχαϊντ, που σκόπιμα και έντεχνα προσπαθεί να παρουσιάσει όσους κάνουν κριτική στον μιλιταρισμό του, ως αντισημίτες.

Η τίμια πράξη αλληλεγγύης της οικογένειας Γούλα και των υπολοίπων οικογενειών, χρησιμοποιείται σήμερα από το επίσημο κράτος του Ισραήλ για τον εξωραϊσμό της καταπίεσης, των δολοφονιών και της καταστολής στα κατεχόμενα εδάφη της Παλαιστίνης.

Δεν μπορούμε παρά να σταθούμε αλληλέγγυοι στον αγώνα του Παλαιστινιακού Λαού για τη δική του Πατρίδα.

Δεν μπορούμε παρά να καταδικάσουμε την Ελληνική Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία αναγνωρίζει απλά ως «δυσανάλογη βία» τις δολοφονίες των Παλαινιστινίων από τον Ισραηλινό στρατό, εξισώνοντας έτσι το θύτη με το θύμα, σφίγγοντας το χέρι της ηγεσίας του Ισραήλ. Δεν μπορούμε παρά να καταδικάσουμε το Υπουργείο Παιδείας και τη Δ/νση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Καρδίτσας, που συνδράμουν πρόθυμα με τη στάση τους στον «εξαγνισμό» . Σε μια τέτοια εκδήλωση εμείς δεν συμμετέχουμε.

Ρωτάμε ευθέως το Υπουργείο Παιδείας και τους διοργανωτές της αυριανής εκδήλωσης:

Γιατί για την είσοδο στην τιμητική εκδήλωση απαιτείται η επίδειξη της αστυνομικής ταυτότητας; Τι ακριβώς φοβάστε; Τους γονείς , τους μαθητές, την κοινωνία της Καρδίτσας; Νιώθετε ένοχοι για αυτό που συμβαίνει στην Παλαιστίνη;

Πιστεύετε ότι με τα μέτρα ασφαλείας και το face control τιμώνται όσοι στάθηκαν αλληλέγγυοι και διέσωσαν τους καταδιωκόμενους Εβραίους συμπολίτες τους;

Σε μια τέτοια εκδήλωση, στην οποία θα κυριαρχεί ο φόβος και τα δρακόντεια μέτρα ασφάλειας θα ακυρώνουν το μεγαλείο της αλληλεγγύης των Ελλήνων και Εβραίων πατριωτών στη διάρκεια της κατοχής , εμείς δεν συμμετέχουμε.

Στηρίζουμε τους καθηγητές του Μουσικού σχολείου Καρδίτσας στη δουλειά τους. Ζητάμε από αυτούς να δεσμευτούν ότι θα δημιουργήσουν εκδηλώσεις, που να αναδεικνύουν την φιλία και τη συνεργασία των παιδιών όλων των λαών στον πολιτισμό, ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τη φτώχεια και την καταπίεση.

Πιστεύουμε ότι η Δ/νση του σχολείου έπρεπε να προστατεύσει τους μαθητές και τους καθηγητές τους.

Σήμερα κανείς δεν μπορεί να παριστάνει ότι δεν ξέρει.

Το ΔΣ του Συλλόγου.