Σπύρος Λάππας: Μήνυμα για το Πολυτεχνείο

Σήμερα συμπληρώνονται 49 χρόνια από την ηρωική εξέγερση της νεολαίας και του ελληνικού λαού που πάλεψε με σθένος και αυταπάρνηση απέναντι στην τυραννία της χούντας των συνταγματαρχών και κάθε μορφή καταπίεσης, υπερασπίζοντας την δημοκρατία, το δικαίωμα στη μόρφωση, το δικαίωμα στην εργασία και την αξιοπρεπή ζωή.

Το Πολυτεχνείο μας καλεί και σήμερα να αντισταθούμε σε ό,τι προσβάλλει τη δημοκρατία και περιορίζει την ελευθερία μας, την ισότητα, την αλληλεγγύη. Μας καλεί όλους σε κοινούς αγώνες για την κοινωνική δικαιοσύνη, την κοινωνική συνοχή, την κοινωνική πρόοδο. Έτσι μόνον η μνήμη της εξέγερσης μπορεί να φέρει την εξέγερση των συνειδήσεων απέναντι στη φασιστική απειλή και την κοινωνική αδικία, απέναντι στη συμβατικότητα και τον κομφοριμισμό, στο «φαίνεσθαι» και το «δήθεν».

Ενωμένοι, με κοινές αρχές και αξίες, μπορούμε να κρατήσουμε το Πολυτεχνείο ζωντανό, και με φωτεινό φάρο τη μνήμη και τα μηνύματά του να αποτρέψουμε την επιστροφή της κρατικής καταστολής, των αυταρχικών και συντηρητικών πολιτικών.

Να αντισταθούμε στα φαινόμενα σήψης, παρακμής, βούρκου και ζόφου που μας κυλούν οι υποθέσεις υποκλοπών, να αξιώσουμε με κάθε τρόπο διαφάνεια, λογοδοσία, αλήθεια, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Και ο γράφων, τέκνο του πολυτεχνείου, μαζί με τους φίλους και συντρόφους του τότε και του τώρα, επικαλούμαστε τα λόγια της Ιωάννας Καρυστιάνη, κορυφαίο στέλεχος του αντιδικτατορικού αγώνα, φοιτήτρια της Νομικής, που για ένα νέο βιβλίο της («Ψιλά Γράμματα»)αναφέρει σχετικά: «Για τα ανολοκλήρωτα της ζωής και τις ουτοπίες που καταλήγουν στο ταμιευτήριο του πένθους. Για το βάρος του παρελθόντος που συνθλίβει το παρόν, για τις διασταυρώσεις με την ιστορία που νοηματοδοτούν την ύπαρξη, για το πείσμα και το γινάτι της μνήμης». Και έχει δίκιο για όσα συνέβαιναν το φοβερή εκείνη νύκτα του Πολυτεχνείου: «Δεν ξέραμε καν αν ο νεκρός που βλέπαμε στο φορείο ήταν ο σύντροφός μα ή ο συγκάτοικός μας που τον είχαμε χάσει μέσα στο πλήθος....Αυτό που θέλω να πω είναι ότι στο Πολυτεχνείο νιώσαμε πλήρεις υπάρξεις...ΧΟΥΝΤΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΦΟΒΑΤΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ».

Να πηδαλιουχεί τη σκέψη και το φρόνημά μας η κραυγή του ΄Αγγελου Σικελιανού: «Ομπρός βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ’ την Ελλάδα, ομπρός βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ’ τον κόσμο. Ομπρός παιδιά και δε βολεί μονάχος ν’ ανέβει ο ήλιος, σπρώχτε με γόνα και με στήθος να τον βγάλουμε απ’ τη λάσπη, σπρώχτε με στήθος και με γόνα να τον βγάλουμε απ’ το γαίμα».

ΣΠΥΡΙΔΩΝ Ε. ΛΑΠΠΑΣ

ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ