Παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού οργάνωσε η Κοινοτική - Λαϊκή Βιβλιοθήκη Καλλιθήρου ^Κύριο

Ήδη, από την πρώτη προσυνάντηση (16.08.13) σύστασης των ομάδων διαφάνηκε το κέφι των παιχτών/παιχτριών όλων των ηλικιών, μιας και ήταν όρος σύστασης ομάδας (περίπου 20 μελών). Τα μέλη ενημερώθηκαν για τον τρόπο διεξαγωγής του παιχνιδιού τις ώρες συναντήσεων των ομάδων και το μότο του παιχνιδιού: «Ποιος/α ξέρει καλύτερα τη Σέκλιζα;»

Στη δεύτερη προσυνάντηση (19.08.13), οι τέσσερις ομάδες που σχηματίστηκαν (Κόκκινη, Κίτρινη, Μπλε, Πράσινη) ανταποκρίθηκαν στην πρώτη τους αποστολή, ντύθηκαν σε όσο μεγαλύτερο ποσοστό γινόταν τα χρώματα της ομάδας τους, βρήκαν ευφάνταστα ονόματα (Ερυθροί Θηρευτές, Ηλιόλουστα Στάχυα, Το Στρουμφοχωριό, Τα Πλατανόφυλλα), εμβλήματα και συμμετείχαν σε παιχνίδια ενδυνάμωσης ομάδας.

Το πρωί της πρώτης μέρας («και δε ρωτάς;»), οι ομάδες, χρησιμοποιώντας φάκελο υλικού και πηγών και με την προτροπή να ρωτήσουν τους κατοίκους, συγκεντρώθηκαν στην πλατεία του χωριού για την πρώτη τους δοκιμασία: σταυρόλεξα, αριθμόλεξα με στοιχεία ιστορικά, πολιτιστικά και τελικά ένας γρίφος από το φύλακα του θησαυρού για να βρουν σε κάποιο σημείο του χωριού την αποστολή της απογευματινής συνάντησης. Οι ομάδες καλούνταν μέσα σε λίγες ώρες να δραματοποιήσουν για 15 λεπτά ένα διαφορετικό απόσπασμα η καθεμιά από το μυθιστόρημα του Σεκλιζιώτη συγγραφέα Βασίλη Φυτσιλή: «Γιασμίνα».

Το απόγευμα, στη συνάντηση των ομάδων στην πλατεία του χωριού, δόθηκαν οι απαντήσεις στις πρωινές δοκιμασίες και στη συνέχεια οι ομάδες παρουσίασαν τις δραματοποιήσεις που είχαν ετοιμάσει. Η επιτυχία και η σοβαρότητα που επέδειξαν οι ομάδες ξεπέρασαν κάθε προσδοκία και προσέλκυσαν πλήθος θεατών.

Το πρωί της δεύτερης μέρας («ξεθωριασμένη ιστορία»), οι ομάδες επιδόθηκαν σε ένα αγώνα ενθουσιασμού προκειμένου να ανακαλύψουν μέρη που παλιές και σύγχρονες φωτογραφίες εικόνιζαν, να αναζητούν πληροφορίες και υλικό για χαμένα σημεία στο χάρτη: παλιά καταστήματα, πηγάδια, μύλοι κλπ. Τελικά, κατά το μεσημέρι, κάθε ομάδα βρέθηκε με μια παλιά φωτογραφία στο χέρι που έπρεπε στην απογευματινή συνάντηση να τη ζωντανέψει και να βρει ή να φανταστεί την ιστορία της.

Τόσο όμως είχαν ζεσταθεί οι ομάδες, που, με την ορμή της προηγούμενης μέρας, ετοίμαζαν δραματοποιήσεις και το κοινό νόμιζε πως κάθε βράδυ θα έβλεπε «θέατρο». Όντως, οι ομάδες ξεπέρασαν κάθε προσδοκία. Δραματοποίησαν το πριν των φωτογραφιών, πάγωσαν το χρόνο για να μοιάσουν με τη δοσμένη φωτογραφία και συνέχισαν το φιλμ της ιστορίας τους.

Ο ενθουσιασμός των ομάδων ώθησε την Επιτροπή του Θησαυρού να μην αφήσει την κενή μέρα για ξεκούραση των ομάδων και τις κάλεσε σε μια έξτρα δοκιμασία, ταχύτητας αυτή τη φορά. Οι ομάδες καλέστηκαν εκείνο το πρωινό να φέρουν όσο πιο γρήγορα γινόταν αντικείμενα παλιότερων εποχών, καθώς και δημόσια έγγραφα.

Το πρωινό της τρίτης μέρας του θησαυρού (23.08.13), της «τελικής διαδρομής», κάθε ομάδα θα περνούσε αποκλειστικά από σημεία της θεματικής της γραμμής, που όμως δε γνώριζε ποια είναι. Έτσι, μέσα από γρίφους, βήμα βήμα και σημείο σημείο οι ομάδες έφτασαν στο θησαυρό τους που τον κράτησαν κλειστό ως την απογευματινή συνάντηση.

Το απόγευμα, αποκαλύφθηκαν οι θεματικές ενότητες των ομάδων (τοπική ιστορία, σιτάρι – γεωργική διαδικασία, λόφος, τουρνουά-«αγροτικά») και οι συμβολικοί τους θησαυροί. Για την ιστορία αναφέρουμε πως νικήτρια ανακηρύχτηκε η Κόκκινη ομάδα, οι «Ερυθροί Θηρευτές».

Η βραδιά έκλεισε με τους εκπροσώπους των τεσσάρων ομάδων να κρατούν στο χέρι την πινακίδα της Βιβλιοθήκης (σχεδιασμός, κατασκευή: Κωνσταντίνος Βασταρούχας), δίνοντας ραντεβού για την επόμενη χρονιά.

απο_θησαυρίσματα
[εκ μέρους της Επιτροπής του Παιχνιδιού]

Οι ομάδες μέσα από διαδρομές τους παρελθόντος, της τοπικής ιστορίας, του πολιτισμού, της προφορικής παράδοσης και της λογοτεχνίας ανακάλυψαν τον Κρυμμένο Θησαυρό του τόπου τους.

Κι εμείς ανακαλύψαμε ένα Θησαυρό που το Παιχνίδι έφερε στο φως. Ένα Θησαυρό από το μέλλον. Η συμμετοχή των ομάδων, αλλά και των φίλων που οι ομάδες απέκτησαν στην πορεία έκανε ολόκληρο το χωριό να ζει στο ρυθμό του Παιχνιδιού. Η ομαδικότητα και η συνεργασία όλων των ηλικιακών ομάδων δημιούργησε μια ατμόσφαιρα μοναδική.

Τους ευχαριστούμε για τις συγκινήσεις που μας πρόσφεραν.
Η παρέα μας μεγάλωσε και σύντομα θα ξανανταμώσουμε.