Κοινωνικός Χώρος Αλληλεγγύης & Αγώνα: Το Σάββατο (10/10) η παρουσίαση του βιβλίου "Είναι που είσαι μαύρη γυναίκα στην Αμερική"

Θα προβληθεί επίσης το ντοκιμαντέρ "Τα μάτια του ουράνιου τόξου" (Eyes of the rainbow) του 1997, σε σκηνοθεσία της Κουβανής δημιουργού Gloria Rolando. Αποτελεί ένα πορτρέτο της Assata Shakur και βασίζεται σε μια εκτενή προσωπική συνέντευξη που έδωσε η ίδια στην Αβάνα. Σε αυτήν, αναπολεί τα παιδικά της χρόνια, την επίδραση της γιαγιάς της, τη συμμετοχή της στο κίνημα, όσα υπέστη στις αμερικανικές φυλακές, την
περίφημη απόδρασή της το 1979 αλλά και την ζωή στην Κούβα.

Είναι που είσαι μαύρη γυναίκα στην Αμερική
Κείμενα | συνεντεύξεις | ποιήματα

“Το 1970 [η Assata] εντάχθηκε στο Κόμμα των Μαύρων Πανθήρων (Black Panthers Party). Όπως έχει πει η ίδια «οι Μαύροι Πάνθηρες έλεγαν τα πράγματα με το όνομά τους. Καταλάβαινα γιατί πάλευαν. Και το πιο
σημαντικό αυτής της οργάνωσης ήταν ότι δεν έβλεπε ως εχθρό όλους τους λευκούς ανθρώπους, αλλά τον καπιταλισμό». Ωστόσο, γρήγορα απογοητεύτηκε με την κατεύθυνση της οργάνωσης και της αριστεράς στην Αμερική και έγινε μέλος του Μαύρου Απελευθερωτικού Στρατού (Black Liberation Army). Χαρακτηρίστηκε ως η ψυχή της οργάνωσης.

Τα κείμενα της Assata δεν είναι λόγια που μεταφέρονται απλώς για να μνημονευτούν. Αφενός αφηγούνται τη ζωή της, πηγαίνουν παράλληλα με αυτήν. Αφετέρου είναι κάλεσμα. Δεν είναι κάποιο απομεινάρι ιστορικής
μνήμης, αλλά όπλο μάχης. Ακόμα και σήμερα. 1 χρόνο από τον θάνατό της.

Aφηγούνται ταυτόχρονα την προσωπική διαδρομή της Assata και αναφέρονται σε αυτήν αλλά ανήκουν και στην ιστορία των καταπιεσμένων που μίλησαν, αντιστάθηκαν, διώχθηκαν και αρνήθηκαν να μετανοήσουν. Ανήκουν στη μεγάλη παράδοση της μαύρης επαναστατικής σκέψης, της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, της γυναικείας ανυπακοής και της αντίστασης απέναντι σε κάθε μηχανισμό πειθάρχησης.

Σε κάθε κείμενο της μοιάζει να αρπάζει το νήμα της Ιστορίας καταπίεσης και αγώνα των μαύρων σκλάβων, των maroon, των ιθαγενών και των έγχρωμων που υπήρξαν θύματα των ιμπεριαλιστικών και αποικιοκρατικών επεμβάσεων των ΗΠΑ. Ένα νήμα που δεν έχει τελειωμό.

Ας διαβαστούν, λοιπόν, αυτές οι σελίδες όχι σαν τεκμήρια ενός περασμένου παρελθόντος, αλλά σαν τα θραύσματα μιας μάχης που συνεχίζεται. Γιατί συνεχίζεται. Στους δρόμους, στις φυλακές, στα σύνορα, στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, στα σώματα που στοχοποιούνται, στις ζωές που θεωρούνται αναλώσιμες. Και όσο συνεχίζεται, οι λέξεις της Assata δεν θα ανήκουν στα αρχεία κάποιας Ιστορίας ασύνδετης με το παρόν αλλά θα είναι οι πιο γερές βάσεις για τους αγώνες μας. Θα ανήκουν στους (πιο) ζωντανούς. Αυτούς που αγωνίζονται.”

Αποσπάσματα από τον πρόλογο της έκδοσης

Κοινωνικός Χώρος Αλληλεγγύης & Αγώνα
Μ. Αλεξάνδρου 44