Στη «Βασιλίδα των Πόλεων» οι μαθητές του 3ου Γενικού Λυκείου ^Κύριο

Στόχος μας ήταν η διοργάνωση εκπαιδευτικής εκδρομής, προκειμένου οι μαθητές μας να αποκομίσουν όλα τα οφέλη μιας πραγματικά χρήσιμης εμπειρίας, ώστε να ευαισθητοποιηθούν οι ίδιοι σε ότι αφορά το πολιτιστικό και θρησκευτικό γίγνεσθαι.

Ένα τέτοιο λοιπόν, ταξίδι που αποτελεί από μόνο του ένα μοναδικό συνδυασμό ιστορικής γνώσης και πνευματικής εμπειρίας, έγινε πραγματικότητα στις ακτές του Βοσπόρου, εκεί όπου ο Εύξεινος Πόντος συναντά τη Θάλασσα του Μαρμαρά στην « Βασιλίδα των Πόλεων» και τη γοητευτική στους αιώνες Κωνσταντινούπολη.

Μπορεί στις μέρες μας, καμιά από τις όμορφες πόλεις του κόσμου να μην τολμάει να διεκδικήσει τον τίτλο της ομορφότερης, αλλά υπήρξε μία εποχή – πριν από χίλια χρόνια που «την κορόνα της ομορφιάς» τη φορούσε αδιαφιλονίκητα η Κωνσταντινούπολη.

Εκείνα τα χρόνια κανένας μονάρχης, κανένας συγγραφέας, κανένας περιηγητής δεν διανοήθηκε να της αμφισβητήσει τον τίτλο. Για όλους, μαρμαρωμένους μπροστά στο μεγαλείο της, ήταν « η Βασιλίς των Πόλεων».

Αυτό λοιπόν, το μεγαλείο αντικρύσαμε από τη πρώτη στιγμή της επίσκεψής μας, έχοντας όμως στο μυαλό μας τις εικόνες των σχολικών βιβλίων της Ιστορίας και των Θρησκευτικών, που ξαφνικά έρχονται μπροστά μας, ζωντανεύοντας έτσι ένα ονειρικό ταξίδι γνωρίζοντας επιτέλους την κοιτίδα του Ορθόδοξου Ελληνισμού.

Συνοδοί και μαθητές αρχίζουν το ταξίδι της ιστορίας με πρώτο σταθμό τον ιστορικό Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών, κτίσμα του 5ου αιώνα ,όπου φυλασσόταν το ωμοφόριο και η Τιμία Εσθήτα της Θεοτόκου ( σήμερα βρίσκεται στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου του Αγίου Όρους). Η συγκίνηση μεγάλη για την Παναγία την Βλαχερνίτισσα, καθώς όλοι μαζί ψάλλαμε το κοντάκιο του Ακαθίστου ύμνου « Τή Υπερμάχω....», επαναφέροντας έτσι στη μνήμη μας τη θαυματουργική επέμβασή της κατά την πολιορκία της Πόλης από τους Αβάρους το 626 μ. Χ. Και καθώς φέτος συμπληρώνονται 1400 χρόνια από την πρώτη ψαλμώδηση του, προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη συγκίνηση και συμβολισμό στη στάση του σχολείου μας μες τον ιερό τούτο τόπο.

Στη συνέχεια τα συναισθήματα μας γίνονται πιο έντονα καθώς ο επόμενος σταθμός της ιστορίας μας οδηγεί στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, το πνευματικό σημείο αναφοράς για την Ορθόδοξη παράδοση, την τέχνη, τη δημιουργική διακονία στην ενότητα της πίστεως και στα ποικίλα προβλήματα του σύγχρονου κόσμου.

Όλη η εκπαιδευτική μας ομάδα( καθηγητές και μαθητές ) γευτήκαμε την πνευματική εσπερινή ακολουθία της Κυριακή της Ορθοδοξίας, χοροστατούντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου Α΄.

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε το γεγονός ότι ο Παναγιώτατος απευθύνθηκε σε μας κατά τη διάρκεια της ακολουθίας , μιλώντας με πατρικούς και θερμούς λόγους και αναφερόμενος με ξεχωριστή αγάπη στο σχολείο μας. Η ευλογημένη αυτή στιγμή αποτέλεσε μια μοναδική εμπειρία για τη σχολική μας κοινότητα, ενισχύοντας το αίσθημα πνευματικής σύνδεσης και χαράς όλων των παρευρισκόμενων.

Το ταξίδι της ιστορίας μας όμως, δε σταματάει εδώ, αντίθετα συνεχίζεται με περισσότερη ζέση καθώς επόμενος σταθμός τα Πριγκηπόννησα και συγκεκριμένα η κορωνίδα των εν λόγω νησιών Πρίγκηπος και η νήσος Χάλκη.

Στη Πρίγκηπο με θρησκευτική κατάνυξη και ιεροπρέπεια μαθητές και καθηγητές παρακολούθησαν την Θεία Λειτουργία της Κυριακής της Ορθοδοξίας, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Πριγκηποννήσων κ.κ. Δημήτριο που στη συνέχεια με την Αβραμιαία φιλοξενία του ιδίου και της ομογένειας της νήσου μας οδήγησαν σε εναλλασσόμενα συναισθήματα θαυμασμού και συγκίνησης. Η θερμή υποδοχή, η ευγένεια και η αληθινή αγάπη με την οποία μας περιεβάλλαν, κατέδειξαν με το πιο γνήσιο τρόπο το πνεύμα της φιλοξενίας και της αδελφοσύνης που διατηρεί ζωντανή η ομογένεια.

Συνεχίζοντας επισκεφτήκαμε τη Νήσο Χάλκη και συγκεκριμένα την Θεολογική Σχολή της, σημείο τριβής αλλά και αναφοράς του Ελληνικού Ορθόδοξου Πολιτισμού μας. Ένα Ίδρυμα Ελληνικής Παιδείας, από το οποίο επ’ αιώνες αποφοιτούσαν πολλές προσωπικότητες της επιστήμης, του πνεύματος και της τέχνης, όπως ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος Α’, καθώς και πλήθος λογίων κληρικών και λαϊκών, οι οποίοι αναδείχθηκαν κατόπιν σε καθηγητικές έδρες Ορθοδόξων ή ξένων Πανεπιστημιακών σχολών.

Η συνέχεια του ταξιδιού μνήμης και ιστορίας κορυφώνεται με την περιήγηση στα εμβληματικά μνημεία της Βυζαντινής περιόδου με σημείο αναφοράς το κυριότερο εθνικό θρησκευτικό σύμβολό μας, το Ναό της Σοφίας του Θεού, την Αγία Σοφία. Δέος, θαυμασμός, συγκίνηση, νοσταλγία και πνευματικός σεβασμός ήταν μερικά από τα συναισθήματα που μας προκαλεί η θέα της, γιατί για εμάς τους Ορθοδόξους η εικόνα της παραμένει η πνευματική καρδιά της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αλλά και θλίψη, πικρία και προβληματισμός όταν την βλέπουμε να λειτουργεί ως τζαμί, αποδεικνύοντας για μία ακόμη φορά ότι η αντίδραση της διεθνούς κοινότητας ήταν περισσότερο συμβολική παρά ουσιαστική και ότι το παγκόσμιο χριστιανικό σύμβολο της πίστης μας , με τόσο μεγάλη ιστορική και πνευματική σημασία αντιμετωπίζετε κυρίως ως πολιτικό ζήτημα κυριαρχίας ενός κράτους και όχι ως παγκόσμια πολιτιστική υπόθεση.

Η Κωνσταντινούπολη, μεγάλο χωνευτήριο φυλών και λαών, ένα πολυποίκιλο μωσαϊκό από ανθρώπους, χαρίζει στο ταξιδιώτη μια πανδαισία χρωμάτων και αρωμάτων και στους μαθητές μας μια μοναδική εμπειρία εξερεύνησης της ιστορίας και της παράδοσης που σε συνδυασμό με την εγκάρδια συνύπαρξη τους με την ομογένεια της Πόλης, ενισχύει το αίσθημα της πολιτισμικής συνέχειας και δημιουργεί ισχυρούς δεσμούς με τους «Ακρίτες» του Ελληνισμού .Έτσι το ταξίδι μνήμης και ιστορίας μετατρέπεται σε μια αξέχαστη εμπειρία μάθησης, γνωριμίας και πολιτισμικής ανακάλυψης και μετατρέπει την άνυδρη και τετριμμένη ζωή των μαθητών μας σε οράματα και υψηλά ιδανικά.

Μαθητές και Εκπαιδευτικοί
Του 3ου Γενικού Λυκείου Καρδίτσας