Ερώτηση Τσιάρα για το θέμα του "κουρέματος" των ιδιωτικών δανείων ^Κύριο

Ο Κος Τσιάρας στην ερώτηση του επισημαίνει πως "Οι συνεχείς διαρροές στον τύπο για επικείμενο κούρεμα των δάνειων, εφόσον συνεχιστεί δημιουργεί μεγάλη αναταραχή και σύγχυση μεταξύ των δανειοληπτών, ενώ ταυτόχρονα προκαλεί σοβαρή επισφάλεια στο τραπεζικό σύστημα. Για αυτό θα πρέπει άμεσα να υπάρξουν συγκεκριμένες ανακοινώσεις από την πλευρά της κυβέρνησης, τόσο προς την κατεύθυνση του ζητήματος της ρύθμισης των δανείων, αλλά και προς αυτήν της προστασίας και της ανακούφισης των δανειοληπτών από την υπερχρέωση".

Το πλήρες κείμενο της ερώτησης του κ. Τσιάρα, έτσι όπως  αυτή κατατέθηκε στην Βουλή, έχει ως εξής:

ΘΕΜΑ: «Κυβερνητικό Σχέδιο για την Αντιμετώπιση του Προβλήματος της Δανειακής Υπερχρέωσης Επιχειρήσεων και Νοικοκυριών και την Ενδεχόμενη Ρύθμιση – Αναδιάρθρωση των Ιδιωτικών Δάνειων».

Με έναν απίστευτο ερασιτεχνισμό το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, αντιμετωπίζει το φλέγον ζήτημα της ρύθμισης χιλιάδων επιχειρηματικών και καταναλωτικών δανείων. Πληροφορίες, που διαρρέουν προς τον ηλεκτρονικό και έντυπο τύπο, κάνουν λόγο για διάφορα σχέδια που επεξεργάζονται στο Υπουργείο Οικονομικών για κούρεμα των ιδιωτικών δανείων προς τις τράπεζες. Αυτές οι διαδόσεις όμως, όσο η κυβέρνηση δεν ανακοινώνει επίσημα τις δικές της προθέσεις, σκέψεις ή αποφάσεις δημιουργούν τεράστια αναταραχή, όχι μόνο μεταξύ των δανειοληπτών αλλά και προς τις τράπεζες.

Ήδη κατά τους πρώτους μήνες του 2012, αυξήθηκε ο αριθμός των πολιτών, που αδυνατεί να είναι "ταμιακώς εντάξει" στις οφειλές του προς τις τράπεζες. Υπολογίζεται, πως περισσότερα από 500.000 νοικοκυριά καθυστερούν από έναν έως και τρεις μήνες να πληρώσουν τη δόση τους στην τράπεζα, ενώ άλλα 50.000 νοικοκυριά έχουν σταματήσει οριστικά να εξυπηρετούν τις οφειλές τους. Οι ίδιες οι τράπεζες προκειμένου να ανακόψουν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και τις απλήρωτες πιστωτικές κάρτες προσφέρουν αποσπασματικά, άτυπα και σε διμερές επίπεδο ευνοϊκότερους όρους και προγράμματα διευκόλυνσης, με περιορισμένα αποτελέσματα. Ταυτόχρονα από την πλευρά της κεντρικής διοίκησης τα έως σήμερα μέτρα προστασίας των πολιτών, όπως ο νομός για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά ή η αναστολή των πλειστηριασμών, μόνο μερική ανακούφιση έχουν επιφέρει και κρίνονται αναποτελεσματικά, κυρίως επειδή οι σχετικές διαδικασίες πρωχωρούν με πολύ αργούς ρυθμούς.

Η έλλειψη ωστόσο ενός συνολικού πλαισίου ρύθμισης της υπερχρέωσης εγκυμονεί κινδύνους για τους δανειολήπτες υπονομεύοντας τη διασφάλιση της αναγκαίας καταναλωτικής προστασίας. Ταυτόχρονα, εάν το θέμα συνεχίσει να σέρνεται στις παραπολιτικές ειδήσεις των ΜΜΕ θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα μαζικό κύμα άρνησης καταβολής των δόσεων από όλους τους οφειλέτες, εν αναμονή μιας αμφισβητούμενης ρύθμισης που σκέφτεται η κυβέρνηση. Κάτι τέτοιο φυσικά θα διέλυε τα τραπεζικά ταμεία, ειδικά τώρα που έχουν υποστεί ζημιές από το κούρεμα του PSI αλλά θα λειτουργούσε και σε βάρος όλων αυτών, που βρίσκονται σε πραγματική αδυναμία πληρωμής.

Επειδή σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές, που περνά η χώρα, δεν επιτρέπεται σε κανέναν να παίζει με την αγωνία χιλιάδων δανειοληπτών, αποβλέποντας σε μικροπολιτικά ή άλλου είδους  οφέλη.

Επειδή η ακολουθούμενη πολιτική με τις συνεχείς οριζόντιες περικοπές, τις έκτακτες εισφορές, τη υπερφορολόγηση, την κατάργηση φοροαπαλλαγών, οδηγεί χιλιάδες νοικοκυριά, καταναλωτές αλλά και επιχειρήσεις στα όρια της υπερχρέωσης και της ανέχειας.

Επειδή το κράτος οφείλει να αναλάβει συγκροτημένη δράση διαμορφώνοντας ένα αξιόπιστο πλαίσιο για την ταυτόχρονη διασφάλιση τόσο ενός σταθερού και αναπτυξιακού χρηματοπιστωτικού περιβάλλοντος με σταθερούς κανόνες, όσο και της βιωσιμότητας των νοικοκυριών.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

1. Ποιες είναι οι πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης για την ρύθμιση του ζητήματος της υπερχρέωσης χιλιάδων επιχειρήσεων και νοικοκυριών;

2. Θεώρει τα συναρμόδια Υπουργεία, πως το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο είναι αρκετό για να προστατέψει και να ανακουφίσει τους δανειολήπτες, να διασφαλίσει τα τραπεζικά ιδρύματα από κακόβουλους κακοπληρωτές και εν τέλει να επιβάλει κανόνες ασφαλής λειτουργίας της τραπεζικής αγοράς, που για πολλά χρόνια παρέμεινε χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, ευνοώντας τον υπερδανεισμό;

3. Είναι όντως ανοικτό το ζήτημα του κουρέματος των ιδιωτικών δανείων και εάν όχι μελετώνται άλλα ισοδύναμα μέτρα σε κεντρικό επίπεδο;»