Για το πολυνομοσχέδιο για την υγεία μίλησε ο Κ. Τσιάρας ^Κύριο

Η σχετική τοποθέτηση του κ. Τσιάρα έχει ως εξής:

«Κύριε Υπουργέ,
μελετώντας το προτεινόμενο  νομοσχέδιο, αρχικά, δεν μπορώ να αποφύγω την κριτική για το γεγονός ότι 15 μήνες μετά, σχεδόν απόλυτης απραξίας του Υπουργείου Υγείας, ερχόμαστε να αντιμετωπίσουμε ένα τεράστιο όγκο μεταρρυθμίσεων και αλλαγών. Εγώ, επειδή εκτιμούσα, πως μεταβαίνοντας από το Υπουργείο Απασχόλησης στο Υπουργείο Υγείας, θα είχατε το πλεονέκτημα, να έχετε μία σφαιρική άποψη για όλα αυτά τα ζητήματα θα περίμενα ακόμη πιο τολμηρές κινήσεις. Θα ήθελα ωστόσο να σταθώ και να επισημάνω ιδιαίτερα 3 – 4 σημεία τα οποία χρίζουν περαιτέρω διευκρινήσεων.

Μεγάλο ζήτημα για μένα είναι ο ΕΟΠΥ, ο Εθνικός Οργανισμός Παροχών Υγείας. Πρόκειται πραγματικά για μια μεγάλη τομή, που αλλάζει συνολικά το χάρτη κι ενδεχομένως είναι ένα βήμα στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Ωστόσο δεν είναι επακριβώς διευκρινισμένο, ποια θα είναι η εργασιακή σχέση μεταξύ των ιδιωτών γιατρών και του συγκεκριμένου οργανισμού. Θα έχουν πρόσβαση δηλαδή όλοι οι γιατροί ή θα αποκλείονται κάποιοι; Θα πληρώνονται με αντιμισθία κατά πράξη ή με κάποια άλλη μέθοδο; Γιατί έως σήμερα ο κάθε ασφαλιστικός φορέας ακολουθεί και διαφορετικό μοντέλο. Συνεπώς τίθεται επιτακτικά το ερώτημα με βάση ποιο σύστημα θα αντιμετωπίζονται τόσο οι γιατροί όσο και οι ασθενείς. Δηλαδή για παράδειγμα ο ασφαλισμένος του ΙΚΑ, ο οποίος πλέον θα είναι στον ΕΟΠΥ, θα λειτουργεί ως ασθενής βιβλιαρίου, με ελεύθερη επιλογή θεράποντα ιατρού;

Γιατί αν διατηρήσουμε, όπως αφήνετε  ο ίδιος να εννοηθεί, την υπάρχουσα κατάσταση, τελικά το προτεινόμενο πολυνομοσχέδιο  δεν αποτελεί την μεγάλη τομή, που ευαγγελίζεστε, αλλά περισσότερο μία προσπάθεια οργάνωσης της Υγείας, την αρμοδιότητα της οποίας εξ ολοκλήρου αναλαμβάνει το Υπουργείο Υγείας. Είναι λοιπόν κρίσιμο να απαντηθεί, εάν μέσω του ΕΟΠΥ κάθε ασφαλιστικό ταμείο θα έχει πάλι τις δικές του συμβάσεις με τους γιατρούς ή ο  ΕΟΠΥ ως ενιαίος φορέας και σε ενιαία βάση θα κάνει συμβάσεις με τους γιατρούς; Γιατί αυτό θα ήταν πραγματικά μια τεράστια μεταρρύθμιση, που θα  λειτουργούσε προς όφελος του συνόλου των ασφαλισμένων.

Η δεύτερη παρατήρηση μου σχετίζεται με τις επικείμενες αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας των φαρμακείων καθώς υπάρχουν δύο σημεία, τα οποία πρέπει να διευκρινιστούν. Το πρώτο σημείο, ουσιαστικά αναφέρεται στο γεγονός του ωραρίου, όταν ξέρουμε ότι οι περισσότεροι από τους μισούς φαρμακοποιούς, ουσιαστικά λειτουργούν μόνοι τους, χωρίς βοηθό. Η επέκταση επομένως του ωραρίου θα λειτουργήσει επιβαρυντικά για τους ίδιους. Ξέρετε ότι το δικό τους αίτημα, από την άλλη πλευρά, είναι να αυξηθούν οι διημερεύσεις ή οι εφημερίες. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτό θα μπορούσε να απαντήσει στο πρόβλημα της ευκολότερης πρόσβασης του ασθενούς στο φαρμακείο, αλλά ενδεχομένως, είναι κάτι το οποίο θα μπορούσαμε να το δούμε εκτενέστερα στα πλαίσια της συγκεκριμένης συζήτησης. Το δεύτερο, που θα πρέπει να επισημάνω, είναι ότι, μέσω της τροποποίησης,  επέρχεται διπλασιασμός του αριθμού των φαρμακείων κοντά στα νοσοκομεία και στα κέντρα υγείας. Είναι εύλογο λοιπόν να αναφύονται ερωτήματα σχετικά με το ποια θα είναι τα κριτήρια με τα οποία κάποιος θα μπορεί να ανοίξει φαρμακείο, που θα είναι κοντά σε αυτά τα κέντρα και στα νοσοκομεία; Θα υπάρχει δηλαδή κάποιο κριτήριο, που θα δίνει την προτεραιότητα σε κάποιον φαρμακοποιό για να ανοίξει φαρμακείο κοντά σε ένα από αυτά τα σημεία; Πώς θα λειτουργήσει τελικά το περίφημο άνοιγμα του επαγγέλματος σε αυτό το κομμάτι του;

Τέλος, θα ήθελα να κάνω μια επισήμανση για τις πολύτεκνες και τρίτεκνες οικογένειες. Οι ρυθμίσεις, οι οποίες έχουν γίνει στο παρελθόν, είναι γεγονός ότι έχουν γίνει για να απαντήσουν σε ένα πολύ κρίσιμο ζήτημα, το οποίο, αφορά την πατρίδα μας, το δημογραφικό. Είναι προφανές, ότι κατά καιρούς οι κυβερνήσεις έχουν σκεφτεί ότι ενδεχομένως  θα μπορούσαμε να μειώσουμε τα κονδύλια, που προορίζονται για την στήριξη των πολύτεκνων ή τρίτεκνων οικογενειών. Αυτό όμως είναι θέμα καθαρά των προτεραιοτήτων, που ως πολιτεία θα πρέπει να θέσουμε. Και προφανώς, αυτή που πρώτα θα πρέπει να απαντήσει είναι η Κυβέρνηση ως πρωτεύον φορέας της πολιτικής εξουσίας. Δηλαδή, εάν προτεραιότητα για την Κυβέρνηση είναι το δημογραφικό ζήτημα, σαφώς και πρέπει να υπάρχουν τα μέτρα στήριξης για τις πολύτεκνες ή τρίτεκνες οικογένειες. Εάν δεν είναι, τότε ας καταθέσει τις προτάσεις της και ας προχωρήσουμε σε μια ειλικρινή συζήτηση για το τι πρέπει να γίνει στο μέλλον.

Κλείνοντας την τοποθέτηση μου θα ήθελα να επισημάνω το εξής. Σε αυτήν την προσπάθεια που γίνεται, κύριε Υπουργέ, για δημοσιονομικό συμμάζεμα, καθώς η πατρίδα μας βρίσκεται σε μια δύσκολη καμπή, χρειάζεται μια πολύ μεγάλη, γενναία προσπάθεια περιορισμού των δαπανών και ελέγχου όλων των οικονομικών, που αφορούν το δημόσιο τομέα. Πρέπει, ωστόσο, να συνυπολογίσουμε και ένα συγκεκριμένο γεγονός, που εντάσσεται και αυτό στα γενεσιουργά αίτια της  μεγάλης διαφθοράς, που έχει ως αποτέλεσμα την διασπάθιση του δημοσίου χρήματος. Και αυτό, κύριε Υπουργέ, και το έχετε και ο ίδιος παραδεχτεί, είναι το γεγονός, πως και η ίδια η Πολιτεία δεν είναι συνεπής απέναντι σε όλα αυτά που συμβαίνουν. Γιατί όταν η πολιτεία δεν είναι συνεπής και η συνέπειά της εκφράζεται και μέσω των πληρωμών των οφειλομένων, στους διάφορους φορείς, επιχειρήσεις, φυσικά πρόσωπα, που συμβάλλονται μαζί της ή ενδεχομένως, στους χαμηλούς μισθούς στο Ε.Σ.Υ, αντιλαμβάνεστε ότι αυτό είναι η μήτρα γέννησης πολλών παθογενειών, για τις οποίες καλείστε σήμερα να απαντήσετε.»