Κων. Ξυλομένος: Η ενημέρωση ως παράγοντας διαμόρφωσης της κοινής γνώμης ^Κύριο

Βέβαια, η εξυπηρέτηση της συγκυβέρνησης από τα συστημικά μέσα ενημέρωσης , αποπληρώνεται με τροπολογία που κατατέθηκε πρόσφατα από το θερινό τμήμα της βουλής με τη μορφή σχεδίου νόμου και η οποία δίνει τη δυνατότητα απολύσεων στους ιδιοκτήτες ιδιωτικών καναλιών αλλά και συγχωνεύσεων, διατηρώντας το δικαίωμα να αλλάζουν μορφή από ενημερωτικά σε μη κατά το δοκούν. Φυσικά παρατείνεται η «προσωρινή» αδειοδότηση των τηλεοπτικών καναλιών χωρίς καμία απαίτηση είσπραξης των χρημάτων που οφείλονται στο Δημόσιο από τη χρήση των κρατικών συχνοτήτων, με δυνατότητα όμως οι άδειες λειτουργίας να ανακληθούν- αναλόγως προφανώς της στάσης που αυτά θα τηρήσουν απέναντι στην κυβερνητική πολιτική-. Δημιουργείται εύλογα μια σχέση αλληλεπίδρασης και συναλλαγής, η οποία εξυπηρετώντας συμφέροντα , παράγει τελικά μια ακρωτηριασμένη και ελλιπή-ελεγχόμενη ενημέρωση των πολιτών.

Μπορεί να μοιάζει ως ακόμα μία πραξικοπηματική ενέργεια της συγκυβέρνησης με αποκλειστικό σκοπό τον έλεγχο της ενημέρωσης και τη διαστρέβλωση των πολιτικών γεγονότων, αλλά θεωρώ προσωπικά πως έχει βαθύτερες προεκτάσεις με τελικό στόχο την απόλυτη χειραγώγηση της κοινής γνώμης, την οποία και φαίνεται να επιτυγχάνει. Την άποψη μου αυτή τη στηρίζω στην ευκολία με την οποία επιλέγει να ενημερώνεται ένα μεγάλο κομμάτι των Ελλήνων συνήθως, το οποίο μπορεί να εκφράζει πολιτική άποψη χωρίς στέρεο πολιτικό και γνωστικό υπόβαθρο, απαξιώνοντας πολλές φορές αντίθετες γνώμες με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συγκρούσεις και παρανοήσεις. Σίγουρα θα μπορούσε να   ισχυριστεί κανείς ότι στα πλαίσια μια δημοκρατικής κοινωνίας κάθε πολίτης δικαιούται να εκφράζει την άποψη του ελεύθερα χωρίς αναστολές. Δεν θα διαφωνήσω σ’ αυτό, όμως δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι τέτοιου είδους υπεραπλουστεύσεις που διαπνέονται από μονόπλευρη και χωρίς κριτική θεώρηση παθητική αποδοχή πληροφοριών, προερχόμενες από μέσα που συνδέονται με ιδιότυπη πελατιακή σχέση με την εξουσία, μόνον στρεβλές και επικίνδυνες λύσεις μπορούν αναπαράγουν. Κανείς δεν απαιτεί από τους πολίτες μιας κοινωνίας να είναι απολύτως πολιτικοποιημένοι, αλλά θα πρέπει τουλάχιστον να υιοθετούμε μια πιο επιφυλακτική και υπεύθυνη στάση αναφορικά με τις απόψεις που υιοθετούμε και τελικά εκφράζουμε δημόσια. Η διατύπωση απόψεων επί παντός επιστητού από τον οποιοδήποτε χωρίς καμία έρευνα ή κάποια στοιχειώδη τεχνογνωσία επί συγκεκριμένου θέματος είναι ένα συχνό φαινόμενο που παρατηρείται στην κοινωνία μας και σε συνδυασμό με την ανεξέλεγκτη προπαγάνδα των ΜΜΕ οδηγεί εν τέλει σε ακραία φαινόμενα κοινωνικού «κανιβαλισμού». Οι διάφορες επαγγελματικές ομάδες συγκρούονται συνεχώς στοχοποιώντας τις περισσότερες φορές τους δημόσιους υπαλλήλους σαν να είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι της σημερινής κατάστασης, αγνοώντας επιδεικτικά τις τεράστιες ευθύνες του συστήματος (πολιτικοί, ΜΜΕ κτλ.) και έτσι η κοινωνία αποπροσανατολίζεται από την ουσία του προβλήματος . Πολύ πιθανόν να ισχύει και η άποψη ότι μια τέτοια κατάσταση εξυπηρετεί το φαύλο πολιτικό μας σύστημα, αλλά θεωρώ ότι το αποτέλεσμα αυτής θα οδηγήσει στην ολοκληρωτική αποκτήνωση και τον εκφυλισμό της κοινωνίας.

Η συνεχής αναζήτηση και αποτίμηση των αιτιών που οδήγησαν τη χώρα σε οικονομική και πολύ περισσότερο κοινωνική χρεοκοπία δεν μπορεί να βρίσκονται αποκλειστικά στο πολιτικό σύστημα αλλά και σ’ ένα μεγάλο μέρος του δημοσιογραφικού κόσμου. Τα λεγόμενα συστημικά μέσα ενημέρωσης διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο και εξακολουθούν με τον ίδιο αμείωτο ρυθμό να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα. Κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης εξάλλου κατάφεραν να δημιουργήσουν, με την ανοχή του πολιτικού συστήματος βέβαια, μια ανθρώπινη μάζα ομοιόμορφων, πειθήνιων και υποταγμένων πολιτών που μπορούσαν να τους κατευθύνουν οπουδήποτε. Έτσι γαλουχήθηκε μια γενιά χωρίς πολιτικό και ιδεολογικό υπόβαθρο εύκολα διαχειρίσιμη από την εξουσία και απόλυτα υποταγμένη σε αυτή.

Η κοινωνία οφείλει να αντισταθεί ουσιαστικά και συντεταγμένα, ενάντια σε κάθε μορφή παραπληροφόρησης και προπαγάνδας. Οι απλουστεύσεις, οι αδόκιμες συγκρίσεις και οι παραλληλισμοί που έχουν ως αποτέλεσμα τις κοινωνικές συγκρούσεις πρέπει να περιοριστούν όσο το δυνατόν περισσότερο. Η σημερινή δύσκολη κατάσταση στη χώρα  απαιτεί σοβαρότητα και υπευθυνότητα από τον καθένα μας, αλλά πολύ περισσότερο σφαιρική αντίληψη ώστε να μην καταλήξουμε σε άβουλα όντα έρμαια μιας διεφθαρμένης εξουσίας.

 Ξυλομένος Κωνσταντίνος

MSc Πολιτικός μηχανικός Α.Π.Θ. - Δημοτικός Σύμβουλος Καρδίτσας