Εξαπλώνεται το -απαράδεκτο- κλείσιμο μικροφώνων στις δημόσιες συνεδριάσεις συμβουλίων και δημοτικών επιτροπών ^Κύριο

Τουτέστιν «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον» στα δημοτικά συμβούλια, όχι ως προτροπή αλλά με νομική κατοχύρωση. Στα Δημοτικά Συμβούλια αλλά και στις Δημοτικές Επιτροπές ωστόσο του νομού μας (με εξαίρεση τον Δήμο Παλαμά που ακόμα δεν έχει ζωντανή προβολή των συνεδριάσεων) είτε σε μικρότερο είτε σε μεγαλύτερο βαθμό, «περί άλλων τυρβάζουν».

Και για να γίνουμε πιο σαφείς στο θέμα μας, μιλάμε για τη μέθοδο των κλειστών μικροφώνων. Δηλαδή, την ώρα που γίνεται η συζήτηση ενός θέματος ο ομιλών «πετάει» μία φράση «και εκτός μικροφώνου έχω να πω…», το κλείνει και δεν καταγράφεται αυτό που λέει ούτε στα πρακτικά ούτε ακούγεται, φυσικά, από όποιον παρακολουθεί. Και αφού ανοίξουν, κάποια στιγμή, τα μικρόφωνα, έχουμε ακόμα και συμφωνίες, κατανόηση και τέλος συζήτησης.

Με αυτό τον τρόπο ο δημόσιος διάλογος μετατρέπεται σε ιδιωτικό καταστρατηγώντας κάθε δικαίωμα του δημότη στην ενημέρωση και κάθε πρόβλεψη του νομοθέτη.

Βεβαίως υπάρχει και μία άλλη διάσταση. Το γιατί  δεν θέλουν να ακουστεί αυτό που λέγεται με κλειστά μικρόφωνα και κατά πόσο είναι σύννομο για να αποκρύπτεται. Δεν λέμε ότι γίνεται, σώνει και καλά, κάτι παράνομο αλλά είναι ευνόητο πως η απόκρυψη ευνοεί την δημιουργία τέτοιων σκέψεων.

Επίσης -και το σημειώνουμε- η μέθοδος των κλειστών μικροφώνων αν και δεν έχει υιοθετηθεί απ’ όλους, σίγουρα δεν έχει καταγγελθεί από κανέναν. Δηλαδή, ακόμα και πλευρές που δεν την χρησιμοποιούν, την ανέχονται.

Εν κατακλείδι, υπάρχουν γραφεία, υπάρχουν άλλες αίθουσες στα δημαρχεία, υπάρχουν ακόμα και καταστήματα εστίασης και αναψυχής που μπορεί να γίνει ιδιωτική συζήτηση, να ανταλλαχθούν απόψεις και να λυθούν διαφορές. Οι αίθουσες των Δημοτικών Συμβουλίων δεν είναι ένας από αυτούς τους χώρους. Και όσο ορισμένοι από τους συμμετέχοντες στα κορυφαία αυτοδιοικητικά όργανα δεν το αντιλαμβάνονται, τόσο το πρόβλημα θα γιγαντώνεται.