Ερώτηση Ν. Τέγου στην Περιφερειακή Αρχή Θεσσαλίας για το καθεστώς των παγίων κατ’ αποκοπή χορηγημάτων στην καθαριότητα

Αναλυτικά η ερώτηση αναφέρει: 

Για χρόνια, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και για πάνω από δύο δεκαετίες, εργαζόμενοι στην καθαριότητα των υπηρεσιών της Περιφέρειας Θεσσαλίας απασχολούνται με το απαράδεκτο καθεστώς των πάγιων κατ’ αποκοπή χορηγημάτων καθαριότητας.

Εργάζονται καθημερινά στις ίδιες υπηρεσίες, καθαρίζουν τα ίδια κτίρια και καλύπτουν ανάγκες που είναι αντικειμενικά πάγιες και διαρκείς. Παρ’ όλα αυτά, κυβερνήσεις και Περιφερειακές Αρχές τούς διατήρησαν επί χρόνια σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας, χωρίς σταθερή σχέση εργασίας και χωρίς κατοχυρωμένα δικαιώματα.

Η περίπτωση των συγκεκριμένων εργαζομένων αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα των αποτελεσμάτων της διαχρονικής πολιτικής όλων των κυβερνήσεων, που αντί να στελεχώνουν τις υπηρεσίες του Δημοσίου και της Τοπικής Διοίκησης με το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό, γενικεύουν τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, τις συμβάσεις κάθε είδους, την ανακύκλωση της ανεργίας και την ανάθεση υπηρεσιών σε επιχειρηματικούς ομίλους.

Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκαν διαχρονικά και οι Περιφερειακές Αρχές Θεσσαλίας.

Η προηγούμενη Περιφερειακή Αρχή Αγοραστού διατήρησε για χρόνια αυτό το απαράδεκτο καθεστώς. Η σημερινή Περιφερειακή Αρχή Κουρέτα, παρά τα παράπονα της για την υποστελέχωση των υπηρεσιών, όχι μόνο δεν έλυσε το πρόβλημα, αλλά συνέχισε ουσιαστικά την ίδια κατάσταση.

Και οι δυο αποδέχονται εφαρμόζουν το αντιδραστικό νομικό πλαίσιο λειτουργίας Περιφερειών και Δήμων, τις αντιλαϊκές πολιτικές όλων των κυβερνήσεων που μειώνουν την κρατική χρηματοδότηση, μεγαλώνουν την υποστελέχωση τους, την έλλειψη του αναγκαίου προσωπικού.

Η Λαική Συσπείρωση θέτει το ζήτημα των εργαζομένων στην καθαριότητα με πάγια χορηγήματα στο Περιφερειακό Συμβούλιο από το 2024, χωρίς να λύνεται απο την προηγούμενη και την σημερινή περιφερειακή αρχή.

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2024 συζητήθηκε ψήφισμα που είχε καταθέσει ο Σύλλογος Εργαζομένων Περιφέρειας Θεσσαλίας για τους συγκεκριμένους εργαζόμενους.

Αντί η Περιφερειακή Αρχή να πάρει καθαρή θέση πάνω στο δίκαιο αίτημά τους και να διεκδικήσει συγκεκριμένη λύση, επέλεξε την γνωστή τακτική της παραπομπής του θέματος σε διαπαραταξιακή επιτροπή για την επεξεργασία του ψηφίσματος, διαδικασία από την οποία η Λαϊκή Συσπείρωση δεν συμμετείχε, ακριβώς γιατί είναι σκέτη κοροϊδία προς τους εργαζόμενους.

Αποδεικνύεται για ακόμη μία φορά ότι οι διάφορες επιτροπές, οι υποσχέσεις και οι διαβεβαιώσεις δεν αποτελούν λύση όταν δεν υπάρχει σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους, το αντιδραστικό θεσμικό και νομικό πλαίσιο που αντιμετωπίζει τη μόνιμη και σταθερή εργασία ως «κόστος».

Σήμερα το πρόβλημα οξύνεται ακόμη περισσότερο.

Με τον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που ο κ. Κουρέτας συμφώνησε και ψήφισε στην ΕΝΠΕ, καταργήθηκε η ειδική νομοθετική βάση των πάγιων κατ’ αποκοπή χορηγημάτων καθαριότητας, χωρίς να προβλέπεται αντίστοιχη διάδοχη ρύθμιση που να εξασφαλίζει τη συνέχιση αυτού του καθεστώτος.

Αποδεικνύεται έτσι με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το αδιέξοδο στο οποίο οδηγούν τα περίφημα κοστολογημένα προγράμματα, η διαφύλαξη των δημοσιονομικών αντοχών, η στροφή στην πολεμική οικονομία που διακηρύσσει η Κυβέρνηση και συμφωνούν ΠΑΣΟΚ- ΣΥΡΙΖΑ- ΕΛΑΣ, κόμματα που στήριξαν την σημερινή Περιφερειακή αρχή.

Άνθρωποι που 10, 15 ή και περισσότερα από 20 χρόνια θεωρούνταν απολύτως αναγκαίοι για να καθαρίζουν τις υπηρεσίες της Περιφέρειας βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με την ανεργία.

Για την Λαϊκή Συσπείρωση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό η κατάργηση ενός απαράδεκτου καθεστώτος εργασιακής ομηρίας να οδηγήσει τους εργαζόμενους στην ανεργία ή να αποτελέσει το όχημα για να παραδοθεί η καθαριότητα σε εργολάβους και επιχειρηματικούς ομίλους.

Δεν μπορεί να αντικατασταθούν εργαζόμενοι που επί χρόνια καθαρίζουν τις υπηρεσίες της Περιφέρειας από εργολαβικά συνεργεία, ώστε να εξασφαλίζεται νέο πεδίο κερδοφορίας για ιδιωτικές εταιρείες. Αναδεικνύεται ότι το σημερινό εχθρικό κράτος, σε όλα τα επίπεδα του είναι ικανότατο να εξασφαλίζει εκατομμύρια ευρώ για τους επιχειρηματικούς ομίλους και τους εργολάβους, να δίνει δισεκατομμύρια για τους πολεμικούς σχεδιασμούς ΝΑΤΟ–ΕΕ και ανίκανο να ικανοποιήσει τις ανάγκες μας γιατί τις θεωρεί κόστος.

Το δίλλημα τα κέρδη τους ή οι ζωές μας πρέπει να είναι στο επίκεντρο της πάλης των εργαζομένων, στοχεύοντας τον πραγματικό αντίπαλο το κράτος, τις κυβερνήσεις και τις περιφερειακές αρχές.

Η Λαϊκή Συσπείρωση Θεσσαλίας επανειλημμένα έχειαπαιτήσει να σταματήσει η ανάθεση της καθαριότητας και της φύλαξης σε ιδιωτικές εταιρείες και να προσληφθεί από την Περιφέρεια μόνιμο προσωπικό με πλήρη εργασία και δικαιώματα, με προτεραιότητα στους εργαζόμενους που ήδη καλύπτουν αυτές τις ανάγκες με πάγια χορηγήματα και μέσω εργολάβων.

Ερωτάται η Περιφερειακή Αρχή:

1. Τι συγκεκριμένες ενέργειες έκανε από τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου της 30ής Σεπτεμβρίου 2024 μέχρι σήμερα για την οριστική επίλυση του προβλήματος των εργαζομένων στην καθαριότητα με πάγια χορηγήματα;

2. Ποιες συγκεκριμένες παρεμβάσεις έκανε η Περιφερειακή Αρχή προς την κυβέρνηση ώστε να εξασφαλιστεί μόνιμη και σταθερή εργασία για τους ανθρώπους που επί χρόνια καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες;

3. Μετά την κατάργηση της ειδικής νομοθετικής βάσης των πάγιων χορηγημάτων, τι ακριβώς σκοπεύει να κάνει για τους σημερινούς εργαζόμενους; Με ποια σχέση εργασίας θα συνεχίσουν να εργάζονται;

4. Θα απαιτήσει από την κυβέρνηση την αναγκαία νομοθετική ρύθμιση, τις θέσεις και τις πιστώσεις ώστε οι ανάγκες καθαριότητας να καλύπτονται από την ίδια την Περιφέρεια με μόνιμο προσωπικό, πλήρη απασχόληση και πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, διασφαλίζοντας την εργασία των ανθρώπων που ήδη επί χρόνια τις καλύπτουν;

5. Δεσμεύεται ότι κανένας από τους σημερινούς εργαζόμενους δεν θα χάσει τη δουλειά;

6. Δεσμεύεται ότι δεν θα χρησιμοποιήσει αυτή την εξέλιξη ως πρόσχημα για να παραδώσει την καθαριότητα των υπηρεσιών της Περιφέρειας σε εργολάβους και ιδιωτικές εταιρείες;

7. Ποιος είναι τελικά ο συγκεκριμένος σχεδιασμός της Περιφερειακής Αρχής για το 2027; Θα διεκδικήσει τη διασφάλιση της εργασίας των ανθρώπων που τόσα χρόνια καλύπτουν αυτές τις ανάγκες ή θα τους αφήσει για ακόμη μία φορά να πληρώσουν τις συνέπειες μιας πολιτικής που τους κρατούσε επί χρόνια σε καθεστώς ομηρίας;