Ανοιχτό γράμμα για την αναστήλωση της Γέφυρας Κοράκου ^Κύριο

Από δεξιά προς τα αριστερά ο Γεώργιος Βιλαέτης και αριστερά (με το μπουφάν) ο Κώστας Κολοβός. Ήταν τότε και οι δύο τους αντιμαχόμενοι στον ίδιο χώρο και την ίδια ημερομηνία του 1949, όταν η αδελφοκτόνα σύρραξη ήταν στο αποκορύφωμα και ανατινάσσονταν το μεγαλύτερο και ιστορικότερο της κατηγορίας μνημείο της Χώρας και όχι μόνο.

Στο μέσον είναι ο Δικηγόρος της Αθήνας και ο εκ των εμπνευστών της προσπάθειας αναστήλωσης της Γέφυρας Κοράκου, Μενέλαος Παπαδημητρίου, με καταγωγή από Αργιθέα Καρδίτσας, ο οποίος τους έφερε σε αυτή τη στιγμή μετά από 61 ολόκληρα χρόνια. Έτσι με αυτό τον συμβολικό τρόπο… ξεκινάει εκείνη την ημέρα του φετινού Μάρτη η προσπάθεια αναστήλωσης της γέφυρας-μνημείο (1515) της μεσαιωνικής μας παράδοσης.

Εμείς που άτυπα, συγκροτήσαμε την «Κίνηση Πολιτών» για την αναστήλωση της Γέφυρας Κοράκου, υποβοηθώντας με τον δικό μας τρόπο, το έργο της Οργανωτικής Επιτροπής, σήμερα με ανοιχτό γράμμα καλούμε την υγιή Ελληνική Πολιτεία (και όχι το όποιο διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα), καθώς και την οργάνωση του Ο.Η.Ε. την UNESCO να λάβουν σοβαρά υπόψη την προσπάθεια που γίνεται για την αναστήλωση αυτού του γεφυριού.  

Μέσα απ’ αυτό το ανοιχτό γράμμα, αισθανόμαστε την ανάγκη να διακηρύξουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι η αναστήλωση της γέφυρας Κοράκου είναι εθνική ανάγκη και γιατί όχι είναι και παγκόσμια υποχρέωση, αν όχι επιταγή.

Είναι υποχρέωση της Πολιτείας των Ελλήνων, γιατί δεν μπορεί άλλο να κλείνει τα μάτια, όπως μας έχει συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια, σε τέτοια ευαίσθητα θέματα και από την άλλη να δαπανά τεράστια ποσά, είτε μέσω του Υπουργείου Πολιτισμού για ασήμαντες εκδηλώσεις, ή για … αλλαγές διακοσμήσεις στο γραφείο του όποιου υπουργού. Είτε σε περίεργες καταστάσεις, όπως εκείνες του γραμματέα του ίδιου υπουργείου που έπεφτε από το παράθυρο…

Βασικά είναι χρέος της πολιτείας, να δει την υπόθεση της αναστήλωσης, με όλη την σοβαρότητα που έχει αυτό το εγχείρημα. Τόσο από πλευράς ιστορίας, όσο και από πλευράς πολιτισμού και πολιτιστικής κληρονομιάς. Ιστορίας; Ναι, ιστορίας. Όταν στα 1515 οι άνθρωποι κατάφεραν να δαμάσουν, εκεί ψηλά στα κακοτράχαλα βουνά των Αγράφων και των Τζουμέρκων, τον Αχελώο, μ’ εκείνο το απαράμιλλο λαϊκό αρχιτεκτονικό αριστούργημα, πρότυπο για τα επόμενα γεφύρια που θα κτίζονταν τόσο στον Ελληνικό, όσο και Βαλκανικό χώρο. Πολιτισμού; Ναι, πολιτισμού. Όταν οι ίδιοι άνθρωποι, εκείνα τα μεσαιωνικά χρόνια, δημιουργούσαν από το πουθενά τέτοια αριστουργήματα, ε, τότε τι να πει κανείς; Αν αυτό το γεφύρι δεν ήταν μνημείο πολιτισμού και παράδοσης, τότε τι ήταν;  

Είναι υποχρέωση της πολιτείας, να σβήσει μια για πάντα τα όποια απομεινάρια του εμφυλίου πολέμου. Γιατί αυτό το γεφύρι μπορεί άνετα και το δικαιούται να γίνει το αιώνιο από εδώ και πέρα σύμβολο της Εθνικής μας Ενότητας.  Έστεκε εκεί στο άγριο ορεινό τοπίο αγέρωχο, υπερήφανο και με την αρχοντιά του σκλάβωνε το μάτι του περαστικού επί μισή χιλιετία. Ώσπου μια αποφράδα ημέρα, σαν τις προηγούμενες και τις άλλες που ακολούθησαν μέχρι τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, το ανατίναξαν… σίγουρα με βαριά καρδιά, αλλά για να γλυτώσουν ανθρώπινες ψυχές από τον χαλασμό που γίνονταν. Άλλο πέρασμα στην περιοχή δεν υπήρχε… Που να περάσεις τον Αχελώο, το μεγαλύτερο ελληνικό ποτάμι και μάλιστα την εποχή που τα χιόνια έλιωναν…

Είναι υποχρέωση της πολιτείας, να σκεφθεί κάπως σοβαρά, αλλά και έξω από τη καθημερινή λογική της. Η γέφυρα Κοράκου είναι γεμάτη συμβολισμούς, είναι γεμάτη μύθους, είναι η ψυχή και η υπόσταση -αν μπορέσει και το δει μ’ αυτό το πρίσμα- του καθημερινού έλληνα. Ο οποίος στη διάβα των αιώνων πάντα δημιουργούσε κόντρα σ’ όλες τις αντιξοότητες. Οι Νομαρχίες Καρδίτσας, Άρτας και Ιωαννίνων με συνεχόμενες διανομαρχιακές συσκέψεις, αποφάσισαν να αναστήσουν αυτό τον θρύλο των Βαλκανίων. Απομένει η απόφαση της Πολιτείας…                                                      

Η UNESCO αποτελεί σημαντικό εξειδικευμένο διεθνή Οργανισμό του ΟΗΕ. Πρόκειται για τον Εκπαιδευτικό Επιστημονικό και Πολιτιστικό Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών που ιδρύθηκε στα 1945, δηλαδή τέσσερα χρόνια πριν την ανατίναξη αυτού του γεφυριού-μνημείου τουλάχιστον της βαλκανικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η UNESCO, αυτός ο Διεθνής οργανισμός, ήρθε η στιγμή να πληροφορηθεί γι αυτή την γέφυρα, η οποία ήταν το αρχαιότερο και μεγαλύτερο μονότοξο της Βαλκανικής Χερσονήσου. Η γέφυρα αυτή επίσης ήταν κατά 50 χρόνια παλαιότερη εκείνης στο Μόσταρ της Βοσνίας. Γιατί αναφέρουμε τη γέφυρα του Μόσταρ; Απλά εκεί η ΟΥΝΕΣΚΟ «έτρεξε» να την αναστηλώσει και πολύ καλά έκανε. Την αναγνώρισε μάλιστα και ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.  Όμως και στην περίπτωση της γέφυρας Κοράκου συντρέχουν οι ίδιοι πολιτιστικοί λόγοι, αλλά και ειδικοί φυσικά τηρουμένων των αναλογιών και συνθηκών.

Η UNESCO, επίσης πρέπει να πληροφορηθεί ένα άλλο βασικό στοιχείο. Ότι και οι δύο γέφυρες κτίστηκαν τον ίδιο (16ο) αιώνα. Η γέφυρα Κοράκου ήταν παλαιότερη κατά 50 χρόνια. Τούτη η γέφυρα ήταν όπως προαναφέρουμε το μεγαλύτερο μονότοξο σ’ όλα τα βαλκάνια. Είχε ύψος 25 μ. και πλάτος 45 μ. Ήταν όχι σε πόλη, αλλά ψηλά στα δύσβατα και κακοτράχαλα βουνά της άγριας κυριολεκτικά ορεινής περιοχής της κεντρικής Ελλάδας, κι έγινε σ’ ένα βραχοστένωμα του Αχελώου. Ο οποίος ως ο μεγαλύτερος ποταμός σε ελληνικό έδαφος, κουβαλάει εκτός από τα νερά του και τους θρύλους της περιοχής.

Η UNESCO, πιστεύουμε ότι γνωρίζει ότι οι θρύλοι για τον Αχελώο ξεκινούν από την αρχαιότητα. Γιατί σύμφωνα με την αρχαία Ελληνική Μυθολογία, ο Αχελώος ήταν μια ποτάμια θεότητα. Μάλιστα ο Όμηρος τοποθετεί τον Αχελώο πριν από τον Ωκεανό. Οι θάλασσες, οι πηγές και τα νερά που πηγάζουν από την γη προέρχονται από αυτόν, έλεγε. Αυτό το θεϊκό και άγριο ποτάμι κατάφεραν οι άνθρωποι να τιθασεύσουν εκείνη την εποχή σ’ εκείνον τον σκληρό για ολόκληρη την ανθρωπότητα μεσαίωνα…

Κάνουμε αυτό το ανοιχτό γράμμα σήμερα γιατί πιστεύουμε ότι είναι καιρός να ξυπνήσουν οι συνειδήσεις εκείνες στην Πολιτεία των Ελλήνων που έχουν παραμείνει υγιείς κι αυτονόητα αδρανείς. Πρέπει αυτές οι συνειδήσεις να καταλάβουν ότι από τα μικρά ξεκίνησε και μεγαλούργησε ο διαχρονικός πολιτισμός μας. Εμείς που άτυπα συγκροτούμε αυτή την «Κίνηση Πολιτών» με αφορμή αυτό το γράμμα διατρανώνουμε την απαίτησή μας να διασώσουμε και να αναστηλώσουμε την ιστορία μας, αλλά και τον πολιτισμό μας.

Ευχαριστούμε καταρχήν τα δεκάδες- εκατοντάδες  blogs και ιστοσελίδες σ’ όλη την Ελλάδα που φιλοξενούν τα κείμενά μας. Αισθανόμαστε συγκινημένοι και υποχρεωμένοι από αυτή την ανταπόκριση, αλλά και εντυπωσιασμένοι από την ηλεκτρονική κινηματική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί. Επίσης ευχαριστούμε τους εκατοντάδες ευαίσθητους πολίτες οι οποίοι με τα e-mail τους στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. μας ενθαρρύνουν με τα σχόλιά τους και δηλώνουν την ενεργό συμμετοχή τους…

ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ για την αναστήλωση της ΓΕΦΥΡΑΣ ΚΟΡΑΚΟΥ