Ομιλία Μιχ. Σιώκου στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στη Καρδίτσα ^Κύριο

Όποιος λείπει, όποιος απουσιάζει, θα αδυνατίζει τον αγώνα, θα διευκολύνει τους εχθρούς της ζωής μας. Γκρεμίζουν τα πάντα, για να σώσουν τα μονοπώλια. Η χρεοκοπία του λαού είναι ανεξέλεγκτη, θα είναι ασταμάτητη. Ο ξεσηκωμός με καθαρό στόχο είναι μονόδρομος.

Ενοχοποιούν και εκβιάζουν τους εργαζόμενους ότι αν δεν πληρώσουν το χρέος, χάνοντας κάθε δικαίωμά τους, θα έρθουν τα χειρότερα. Λένε μεγάλα ψέματα. Ούτε ένα Ευρώ από το κρατικό χρέος δεν προέρχεται από τους εργάτες. Οι εργάτες καταναλώνουν λιγότερα απ´ όσα χρειάζονται για να ζήσουν σαν άνθρωποι. Φταίει το πολιτικό σύστημα ανέφερε πριν λίγες μέρες ο εκπρόσωπος της πλουτοκρατίας Παπαδήμος, γιατί αν έπαιρνε τα μέτρα πολύ πιο πριν, δεν θα φτάναμε εδώ. Λέει δηλαδή ότι έπρεπε να είχαν συμμαχήσει τα κόμματα της πλουτοκρατίας και να οδηγούσαν στην σφαγή τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα πολύ πιο νωρίς. Ισχυρίζονται ότι αυτό το μνημόνιο και η νέα δανειακή σύμβαση θέτουν τις βάσεις για την έξοδο από την κρίση.

Καιρό τώρα ακούμε από τα κανάλια τους, διαβάζουμε στις εφημερίδες τους την ασταμάτητη προπαγάνδα ότι θα πάμε σε ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και τότε θα κινδυνέψουν οι καταθέσεις του λαού, δεν θα μπορούν να γίνουν εισαγωγές φαρμάκων και άλλων αγαθών αναγκαίων για το λαό, δεν θα πληρώνονται μισθοί και συντάξεις. Αυτά τα λένε τα παράσιτα οι κεφαλαιοκράτες, που εκτός από τα 600 δις στην Ελβετία, τα άλλα πόσα στις οφσορ εταιρείες, 300 από αυτούς, μόνο τα τελευταία 2 χρόνια αγόρασαν στην ακριβότερη περιοχή του Λονδίνου ακίνητα αξίας πάνω από 1 δις.

Για την εργατική τάξη, για το λαό που ζούσε και ζει την βαρβαρότητα αυτού του συστήματος και σε περίοδο ανάπτυξης και ιδιαίτερα τώρα στην κρίση, του λένε να υπογράψει την θανατική του καταδίκη. Προσπαθούν να πείσουν ότι έχουμε ίδιο συμφέρον με τα μονοπώλια. Παίρνοντας μας λένε τα 130 δις και δημιουργώντας το αντίστοιχο φιλικό εργασιακό και φορολογικό περιβάλλον όπως των βαλκανικών χωρών, της Κίνας της Ινδίας, τα πράγματα θα φτιάξουν.

Με τη διαδικασία του κατεπείγοντος προωθούνται δύο εφαρμοστικοί νόμοι:

•    Ένας για τις νέες μειώσεις στις κύριες και επικουρικές συντάξεις που περιλαμβάνει: μείωση κατά 12% στις κύριες συντάξεις όλων των Ταμείων από 1.300 € και πάνω και δραστικές μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις

•    Και άλλος ένας που περιλαμβάνει: δραστικές περικοπές στις φαρμακευτικές δαπάνες, ενοποίηση όλων των επικουρικών ταμείων, κατάργηση και συγχώνευση δημόσιων δομών Υγείας, κατάργηση των 5 ψυχιατρικών νοσοκομείων της χώρας, απελευθέρωση του ωραρίου της λειτουργίας των φαρμακείων, ρυθμίσεις για τη διευκόλυνση της λειτουργίας των ιδιωτικών γραφείων «ευρέσεως εργασίας», για να ασκούν ανεμπόδιστα την «ενοικίαση εργαζομένων» και ρύθμιση με την οποία έρχεται υποκριτικά να αναγνωρίσει νομικά τους αστέγους.

•   Η αυθάδεια τους δεν έχει όρια. Παρουσιάζουν το εξής σκηνικό. Με το μνημόνιο λένε διορθώνουν τα λάθη. Ο μέχρι σήμερα κατώτερος μισθός, το κατώτερο μεροκάματο, οι κλαδικές συμβάσεις, η κοινωνική ασφάλιση, η σύνταξη, αυτές οι υποτυπώδεις παροχές στην υγεία, στην πρόνοια, στην περίθαλψη, στην παιδεία αποτελούν λάθη και με την κατάργησή τους τα διορθώνουν. Δεν κρύβουν λόγια πια: ο ίδιος ο διορισμένος πρωθυπουργός ομολογεί ότι  «ουσιαστικό κριτήριο των μέτρων είναι να έχουν πάγιο και όχι προσωρινό χαρακτήρα».

Είναι επικίνδυνοι, είναι βάρβαροι, βάναυσοι.

ΤΩΡΑ να απορρίψουμε τα εκβιαστικά τους διλήμματα και την τρομοκρατία. Ο λαός δεν πρέπει να τους φοβηθεί, ούτε να κάτσει ήσυχα να τον γδάρουν ζωντανό. Καμία σημασία δεν έχει αν αυτό θα γίνει μέσα ή έξω από το ευρώ, με ελεγχόμενη ή ανεξέλεγκτη χρεοκοπία. Αυτό που έχει ζωτική σημασία είναι να αποφασίσει ο λαός ότι δεν πρόκειται να κάνει άλλες θυσίες για χάρη της πλουτοκρατίας, να γεμίζουν τα θησαυροφυλάκια των καπιταλιστών, ενώ ο ίδιος και τα παιδιά του να βουλιάζουν στην απόλυτη φτώχεια και εξαθλίωση. Οι μόνες θυσίες που πιάνουν τόπο είναι οι θυσίες στον ασταμάτητο ταξικό αγώνα, για να ανατραπεί η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου, να γίνουν εκλογές και να κλιμακωθεί η λαϊκή αντεπίθεση για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.

Οι εργάτες με τους συμμάχους τους πρέπει να παλέψουν αταλάντευτα για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης που συμφέρει το λαό, για την ανατροπή της σαπίλας του καπιταλιστικού συστήματος, για Λαϊκή Εξουσία - Λαϊκή Οικονομία που θα εξασφαλίζει σε όλους δουλειά, στέγη, διατροφή, Υγεία, Πρόνοια, μόρφωση, ελεύθερο χρόνο.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Μπορεί να ψηφίστηκε το νέο μνημόνιο. Όμως τώρα αρχίζει ο μεγάλος αγώνας.

Αγώνας που πρέπει να είναι καθαρός, να έχει σταθερό προσανατολισμό και να υπάρχει συνείδηση των απαιτήσεων αυτού του αγώνα.

Οι εξελίξεις το κάνουν πεντακάθαρο. Όλη η αστική τάξη συσπειρωμένη απέναντι στο λαό, φοβισμένη μπροστά στην δύναμή του, τα δίνει όλα για να στηρίξει την πλουτοκρατία. ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και ΛΑΟΣ τσακίζουν το λαό για να στηρίξουν την πλουτοκρατία. Κοροϊδεύουν εξαπατούν το λαό ότι θυσιάζονται για να τον σώσουν.

Από το τσάκισμα των δικαιωμάτων και των Συλλογικών συμβάσεων 11 δις πάνε στις τσέπες των καπιταλιστών. Άλλα 9,2 δις τσέπωσαν από τα προηγούμενα μέτρα μείωσης των μισθών. Συνολικά την τριετία τσέπωσαν 20 δις και πολύ περισσότερα θα κερδίσουν τα επόμενα χρόνια.

30 δις θα πάνε άμεσα στις τράπεζες που τα προηγούμενα χρόνια πήραν άλλα 100, εκτός από τις φοροαπαλλαγές τους και τη βαριά φορολογία του λαού. Πρέπει να γίνει συνείδηση ότι όσο θα κυριαρχούν στην οικονομική ζωή τα μονοπώλια, το πολιτικό προσωπικό θα είναι στην υπηρεσία τους. Μπορεί να παραλλάζουν, να φτιάχνουν αναχώματα, να αλλάζουν χρώματα αλλά θα είναι στην υπηρεσία τους.

Κοροϊδεύουν τον λαό όσοι ισχυρίζονται ότι με ένα φύσημα, με ένα ΝΤΟΥ, θα ανατρέψουν το πολιτικό σκηνικό, με ορισμένες διαδηλώσεις ή με δυναμικές ενέργειες με σπάσιμο βιτρινών. Αυτό είναι θλιβερό κατάντημα, είναι οπορτουνισμός. Δεν αρκεί να καταψηφίζεις σήμερα τα μνημόνια αν δεν έχεις καθαρό ποιος είναι ο αντίπαλος.

Με τα μονοπώλια ή με το λαό;

Αστική εξουσία ή εργατική εξουσία;

Με την ΕΕ ή ενάντιά της;

Με όλους μαζί δεν γίνεται.

Εργαζόμενοι εργαζόμενες νέοι και νέες
Τώρα αρχίζουν οι αγώνες σε κάθε επιχείρηση σε κάθε κλάδο.Τώρα αρχίζει ο μεγάλος αγώνας, που χρειάζεται να έχει σαφή στόχο, προσανατολισμό και συνείδηση των απαιτήσεων. Σε κάθε κλάδο, εργοστάσιο το εργοστάσιο, επιχείρηση την επιχείρηση, αγώνας να μη περάσει ο μεσαίωνας, να μη μας περάσουν τις αλυσίδες, να μην παραδώσουμε ότι έχει απομείνει και έχουμε κρατήσει αρκετά.

Για 115 μέρες οι εργάτες της "Ελληνικής Χαλυβουργίας" Ασπροπύργου δίνουν μια σκληρή μάχη. Χρειάζεται νέο κύμα αλληλεγγύης κυρίως με οικονομική στήριξη γιατί οι δυσκολίες μεγαλώνουν.  

Είναι χρέος τιμής για κάθε συνειδητό εργάτη, για τους νέους και τις νέες της δουλειάς και των θρανίων, για κάθε προοδευτικό άνθρωπο, να στηρίξει με ότι έχει και δεν έχει τους απεργούς χαλυβουργούς.

Οι χαλυβουργοί είναι αυτοί που στάθηκαν όρθιοι, έσπασαν το φόβο και την τρομοκρατία, την απειλή της πείνας και για πάνω από τρεις μήνες καλούν σε ξεσηκωμό όλη την Ελλάδα. Ακολούθησαν το δρόμο που θα ήθελαν να έχουν ακολουθήσει πολλοί περισσότεροι. Γι' αυτό και η βοήθεια στους χαλυβουργούς είναι χρέος κάθε εργάτη, άνεργου, φτωχού μεροκαματιάρη, όλου του λαού απέναντι στα παιδιά του. Η νίκη των χαλυβουργών θα είναι νίκη όλων των εργατών.

Το ΠΑΜΕ αποφάσισε οικονομική στήριξη των χαλυβουργών. Τα  κουπόνια που έχουν τυπωθεί είναι του σωματείου των χαλυβουργών και έχουν τη σφραγίδα του. Το κάθε κουπόνι είναι αξίας 2 ευρώ.

Καλούμαστε όλοι να ανταποκριθούμε από το υστέρημά μας.

Απαιτείται ταξική ενότητα, καλή οργάνωση, αποφασιστικότητα, αντοχή. Ναι από αύριο νέες χαλυβουργίες, οργάνωση στα εργοστάσια, στους τόπους δουλειάς, στα κλαδικά συνδικάτα, να μην περάσουν αυτά τα μέτρα.

Απαιτείται απαλλαγή από τους προδότες της τάξης μας, τους συμβιβασμένους συνδικαλιστές. Πρέπει να αρχίσει τώρα το ξήλωμά τους από τους εργάτες από τα επιχειρησιακά, τα κλαδικά συνδικάτα, από όλες τις οργανώσεις. Προϋπόθεση επίσης ενός τέτοιου αγώνα είναι η αλληλεγγύη, γύρω από κάθε εργασιακό χώρο που θα αγωνίζεται, να πέσει όλη η γειτονιά, να υπάρχει επαφή με άλλους κλάδους.

Από τις αρχές του μήνα οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα μπήκαν στο χορό των μειώσεων αποδοχών και θα συνεχιστεί απ’ ότι δείχνουν τα σημάδια με απολύσεις. Η εργοδοσία του Βερόπουλου ήταν αυτή που άνοιξε πρώτη το χορό και μάλιστα πριν να ψηφιστεί το μνημόνιο. Και στην πόλη μας οι εργαζόμενοι του Βερόπουλου νιώθουν για καλά την τσέπη τους που άρχισε να αδειάζει. Το εργοδοτικό επιχειρησιακό σωματείο που έστησε κάποια χρόνια πριν η διοίκηση της επιχείρησης έπαιξε πολύ καλά το ρόλο του βιομήχανου. Αποτελούμενο από διευθυντές και προϊσταμένους, τσιράκια της διοίκησης υπέγραψε επιχειρησιακή σύμβαση, η οποία μειώνει τους μισθούς τόσο στους 8ωρους, όσο και στους 4ωρους κατά 12%. Προσθέστε σ’ αυτό και το 22% του νέου μνημονίου και κάντε σούμα. Η ίδια η ζωή στην πράξη φανερώνει το ρόλο όλων αυτών των σωματείων και των συνδικαλιστών, αλλά και αυτών που τους συντηρούν και δεν είναι άλλοι από τις ξεπουλημένες πλειοψηφίες στα κατά τόπους εργατικά κέντρα.

Σειρά στο σφαγιασμό των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα πήρε η επιχείρηση Αρβανιτίδης που προσδοκά στην ουσία την επιβολή ατομικών συμβάσεων. Απαιτούν από τους εργαζόμενους, βάζοντας την υπογραφή τους να εγκαταλείψουν την κλαδική σύμβαση στην οποία ανήκουν και να περάσουν στη γενική συλλογική της ΓΣΕΕ. Μ’ αυτόν τον τρόπο οι εργαζόμενοι θα χάσουν κάθε δικαίωμα που είχαν αποκτήσει ως τώρα. Η επιχείρηση βγαίνει έτσι διπλά κερδισμένη αφού κάθε εργαζόμενος χάνει τουλάχιστον 300€ από το μισθό του και παράλληλα το κόστος στις επερχόμενες απολύσεις θα είναι πολύ μικρότερο πλέον. Προσθέστε και σ’ αυτή την περίπτωση την μείωση του 22%. Απευθυνόμαστε στους εργαζόμενους των 3 καταστημάτων Αρβανιτίδης στο Νομό Καρδίτσας και τους τονίζουμε ότι: μέχρι στιγμής δεν έχουν φθάσει στην Καρδίτσα λευκά χαρτιά για υπογραφή, έχουν χτυπήσει όμως την πόρτα της Θεσσαλίας. Στον Αλμυρό έχουν φθάσει συνάδελφοι. Ξεσηκωθείτε τώρα !

Προειδοποιούμε την εργοδοσία του Αρβανιτίδη ότι στη Καρδίτσα οι ατομικές συμβάσεις δε θα περάσουν !

Αυτή τη στιγμή είναι αναγκαίο οι εργαζόμενοι των καταστημάτων Αρβανιτίδης να ενισχύσουν περισσότερο το καλό κλίμα που υπάρχει μεταξύ τους, ότι δηλαδή η πλειοψηφία αυτών είναι αντίθετοι στην υπογραφή της εργασιακής τους καταδίκης. Αυτό πρέπει να γίνει θέση όλων τους. Το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Καρδίτσας και το ΠΑΜΕ στηρίζει και θα συνεχίσει να στηρίζει τον αγώνα τους όποια μορφή και αν έχει αυτός σπάζοντας κάθε φόβο, κάθε εκβιασμό, αρκεί να έχουν ξεκάθαρο οι συνάδελφοι, ότι αυτοί πρέπει να πάρουν την τύχη στα χέρια τους και δε φτάνει μόνο αυτό. Χρειάζεται να παλέψουν συλλογικά μαζί και με τους συναδέλφους τους στα καταστήματα Αρβανιτίδη και των άλλων πόλεων. Το να μην περάσουν οι ατομικές συμβάσεις πρέπει να γίνει υπόθεση όλων των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα. Δεν είναι υπόθεση μόνο των εργαζομένων του Αρβανιτίδη και έτσι πρέπει να το βλέπουν.
 
Γίνεται επομένως ξεκάθαρο ότι απαιτείται να μετατραπεί κάθε τόπος δουλειάς σε κάστρο του αγώνα ενάντια στη βαρβαρότητα. Κάστρα υπεράσπισης των λαϊκών αναγκών να στηθούν και σε κάθε γειτονιά, κάθε σχολείο, κάθε πανεπιστήμιο. Να κάνουμε την Ελλάδα μια Χαλυβουργία, ένα άπαρτο κάστρο, επιτελείο μάχης και αντεπίθεσης για την υπεράσπιση της ζωής μας. Η εργατική τάξη τα λαϊκά στρώματα δεν έχουν πια καμιά δουλειά καμιά σχέση με τα κόμματα του κεφαλαίου, της ΕΕ.

Τώρα χρειάζεται να κόψουν κάθε δεσμό.

Έχουν δύναμη να στηριχτούν, είναι το ΠΑΜΕ, η ΠΑΣΕΒΕ, η ΠΑΣΥ, η ΟΓΕ, το ΜΑΣ. Η συμμαχία μας, που μπορεί να γίνει η δύναμη της ανατροπής. Η συμμαχία αυτή είναι η μόνη δύναμη που θα απαλλάξει τη χώρα, τους εργαζόμενους από την φτώχεια, την εξαθλίωση, την εκμετάλλευση.
Είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να βγάλει οριστικά τη χώρα από την κρίση και να απαλλάξει την κοινωνία από την σαπίλα του καπιταλισμού από τα παράσιτα.

Με την εξουσία της εργατικής τάξης, τα εργοστάσια, οι επιχειρήσεις θα παράγουν για τον λαό, δεν θα καταστρέφονται. Θα γεννιούνται μεγάλα παραγωγικά έργα που θα δίνουν δουλειά, θα εξαλείφουν την ανεργία και την φτώχεια. Η γη θα καρπίζει για τον λαό, δεν θα είναι στέρφα, δεν θα είναι χέρσα. Τα δάση, οι παραλίες θα δίνουν ζωή και χαρά στον λαό. Ο πλούτος της χώρας θα αξιοποιείται και θα δίνει ευημερία στο λαό. Η επιστήμη με την εξουσία των εργαζομένων θα ανθεί και θα είναι στην υπηρεσία του. Ο πολιτισμός θα ανυψώνει τον λαό ηθικά - πνευματικά, θα ανθούν οι τέχνες και ο πολιτισμός για την πρόοδό του. Έχουμε τη δυνατότητα να δώσουμε στο λαό προοπτική να εμπιστευτούμε την δύναμή μας, φτάνει να οργανωθούμε.

Φτάνει να έχουμε καθαρή συνείδηση του αγώνα μας.

Φτάνει να είμαστε έτοιμοι να δώσουμε αυτόν τον αγώνα με θέληση, με απόφαση για θυσίες.

Δεν είναι ανίκητοι. Στην εργατική τάξη και τους συμμάχους της είναι η δύναμη, και το βέβαιο είναι ότι θα τους ανατρέψει.

Σιώκος Μιχάλης, αντιπρόεδρος Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων & Υπαλλήλων με Σχέση Ιδιωτικού Δικαίου Ν. Καρδίτσας