Παρέμβαση των "αγανακτισμένων" Καρδίτσας στα "Καραϊσκάκεια" ^Κύριο

29 Ιουνίου 2011, 17:04
μέγεθος γραμματοσειράς μείωση του μεγέθους γραμματοσειράς αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Κατηγορία Τοπική Επικαιρότητα
Εκτύπωση
E-mail

"Αντισταθείτε" έγραφε στα χαρτόνια που κρατούσαν οι «αγανακτισμένοι» στην εξέδρα των εκδηλώσεων αφού προηγουμένως ξεδίπλωσαν πανο με το σύνθημα δε χρωστάμε, δεν πουλάμε, δεν πληρώνουμε.

Παρέμβαση στη σκηνή, πριν την έναρξη των εκδηλώσεων για τα "Καραϊσκάκεια", πραγματοποίησαν οι «αγανακτισμένοι» της Καρδίτσας την Τρίτη το βράδυ διαβάζοντας το ποίημα «Σώπα» και καλώντας τους Καρδιτσιώτες να τιμήσουν τον ήρωα της Ελληνικής Επανάστασης Γεώργιο Καραϊσκάκη αγωνιζόμενοι εναντίον της υποδούλωσης του ελληνικού λαού.

Ακολούθησε πορεία μέχρι την πλατεία Πλαστήρα, με τη συμμετοχή εκατοντάδων πολιτών, για την πραγματοποίηση της οποίας καθυστέρησε η έναρξη των εκδηλώσεων περίπου 15 λεπτά.

Συγκέντρωση και πορεία πραγματοποιήθηκε και την Τετάρτη το πρωί (δεύτερη μέρα της Γενικής Απεργίας) στην Καρδίτσα από τους «αγανακτισμένους» .Οι ανακοινώσεις στη συγκέντρωση καθώς και τα συνθήματα που κυριάρχησαν στηνπορεία αφορούσαν τόσο την εναντίωση στα μέτρα του Μεσοπρόθεσμου, στο ξεπούλημα του εθνικού πλούτου, στην φαλκίδευση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και της εθνικής ανεξαρτησίας, όσο και την καταγγελία της προσπάθειας της Κυβέρνησης με προκλήσεις και τη χρήση χημικών να αδειάσει την πλατεία Συντάγματος. Μια προσπάθεια που παρά το όργιο αστυνομικής βίας (308 τραυματίες) απέτυχε.

Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή
κόψ' τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή ειναι χρυσός.
Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα,γέλαγα,έπαιζα μου λέγανε:
"σώπα".
Στο σχολείο μου κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε :"εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!"
Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
"κοίτα μην πεις τίποτα, σσσσ....σώπα!"
Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσι μου χρόνια.
Ο λόγος του μεγάλου
η σιωπή του μικρού.
Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
"Τι σε νοιάζει εσένα;", μου λέγανε,
"θα βρεις τον μπελά σου, σώπα".
Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι
"Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις ,σώπα"
Παντρεύτηκα , έκανα παιδιά ,
η γυναίκα μου ήταν τίμια κι εργατική και
ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε "Σώπα".
Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :
"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα"
Μπορεί να μην είχαμε με δ'αύτους γνωριμίες ζηλευτές,
με τους γείτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα.
Σώπα ο ένας,σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα οι κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του "Σώπα".
και μαζευτήκαμε πολλοί
μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη ,αλλά μουγκή!
Πετύχαμε πολλά,φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ
εύκολα , μόνο με το Σώπα.
Μεγάλη τέχνη αυτό το "Σώπα".

Μάθε το στη γυναίκα σου,στο παιδί σου,στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσα σου
και κάν'την να σωπάσει.
Κόψ'την σύρριζα.
Πέτα την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δε θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες.
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις απο το βραχνά να μιλάς ,
χωρίς να μιλάς να λές "έχετε δίκιο,είμαι σαν κι εσάς"
Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς.

και δε θα μιλάς ,
θα γίνεις φαφλατάς ,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .

Κόψε τη γλώσσα σου, κόψ'την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια.
Γίνε μουγκός.
Αφού δε θα μιλήσεις , καλύτερα να το τολμήσεις. Κόψε τη γλώσσά σου.

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,
γιατί νομίζω πως θα'ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο ,
με έναν ψίθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λέει:
ΜΙΛΑ!....