Εντυπώσεις από την επίσκεψη του Συλλόγου Γυναικών Σοφάδων στο Ναύπλιο, την Επίδαυρο και την κρουαζιέρα σε Σπέτσες και Ύδρα ^Κύριο

Σαν μέλος του Συλλόγου Γυναικών Σοφάδων δεν θα μπορούσα να μην γράψω την εμπειρία που αποκόμισα από τη διήμερη εκδρομή στο Ναύπλιο, στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και στα νησιά Υδρα και Σπέτσες.

Ξεκινώντας το πρωί της Παρασκευής, η πρώτη μας στάση ήταν στον Ισθμό της Κορίνθου. Είναι από τα πιο αξιόλογα έργα της σύγχρονης εποχής επί Χαρ. Τρικούπη, εμπνευσμένο όμως αιώνες πριν, από την εποχή του Ι. Καποδίστρια.

Είναι η στενή λωρίδα που ενώνεται η Στερεά Ελλάδα με την Πελοπόννησο και ο Σαρωνικός κόλπος με τον Κορινθιακό. Περάσαμε την παλιά γέφυρα, θαυμάσαμε τη τομή ύψους 80 μέτρων, πλάτους 25 μέτρων που έχει διανοιχτεί σε βραχώδη περιοχή.

Η επόμενη στάση μας, το Ναύπλιο. Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς στην ιστορική πόλη των 15.000 κατοίκων!

Ηταν η πρώτη πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους και έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός και είναι διατηρητέα πόλη.

Διαθέτει ένα από τα σπουδαία λιμάνια και προσελκύει πλήθος επισκεπτών και σημαντικό αριθμό σκαφών αναψυχής. Η πλούσια ιστορία του Ναυπλίου, σε οδηγεί ν’ ανατρέξεις στο παρελθόν και να γνωρίσεις εις τον πυρήνα της πόλης, την Ακροναυπλία, τον οχυρωμένο λόφο, που κατοικήθηκε τους βυζαντινούς χρόνους, από πρόσφυγες από τα ενδότερα της Πελοποννήσου. Φράγκοι , Ενετοί και Όθωμανοί άφησαν το αποτύπωμα τους στη πόλη.

Η ιστορία της πόλης, συνδέεται με τον κυβερνήτη Ι. Καποδίστρια που προσπάθησε να αναμορφώσει την Ελλάδα με πολλές καινοτομίες. Όμως όπως συχνά συμβαίνει στη χώρα μας, οι νέες ιδέες και η σύγκρουση με τοπικά συμφέροντα, προκάλεσαν τη δυσαρέσκεια πολιτικών ομάδων, με αποτέλεσμα να δολοφονηθεί ο Καποδίστριας από τους Μαυρομιχαλαιους και να επικρατήσει αναρχία.

Εκεί υπάρχει και η τρύπα από τη σφαίρα που τον σκότωσε.

Οι ώρες πέρασαν και μετά από μια μικρή ανάπαυση στο ξενοδοχείο μας στο Τολο, ξεκινήσαμε για το Αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου και την παράσταση του Σοφοκλή, «Ηλέκτρα».

Το μνημείο αυτό, παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, μας κατέπληξε. Το κοίλο της κατασκευής του, χωρητικότητας περίπου 14.000 ατόμων, η πανοραμική του θέα και το φυσικό τοπίο γύρω του, μας αντάμειψαν για τη λίγο δύσκολη ανάβαση. Η Αρχαία του κατασκευή (4ος-2ος αιώνας π. Χ.) τα σμιλεμένα μάρμαρα, η ιστορία του, μας γέμισαν συγκίνηση, υπερηφάνεια και δέος

Όσον αφορά τη παράσταση «Ηλέκτρα», μας καθήλωσε με τις εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών που υποδύθηκαν στους ρόλους της Ηλέκτρας, της Κλυταιμνήστρας, του Όρέστη, του Αίγισθου, του παιδαγωγού, του χορού και άλλων. Η απόδοση δικαιοσύνης, η βία, η απιστία, η εκδίκηση, η φιλοδοξία, η αγάπη στην εξουσία αλλά και συγχρόνως η αδιαφορία σ’ αυτήν, η έλλειψη κάθαρσης, η απουσία του «από μηχανής Θεού» και των Ερινυών, είναι έννοιες που παραμένουν διαχρονικά επίκαιρες. Μας αφορούν, γιατί είμαστε άνθρωποι με πάθη, ελαττώματα αλλά και προτερήματα. Ζητάμε απεγνωσμένα δικαιοσύνη στο άδικο, προκαλούμε βία, είμαστε άπιστοι, είμαστε αρχομανεις, φιλόδοξοι, αναρχικοί.

Με ανάταση ψυχής και ανάμεικτα συναισθήματα για τους ήρωες, ξεκινήσαμε για τον δρόμο της επιστροφής στο ξενοδοχείο για ξεκούραση και ύπνο. Το πρωί της 2ης ημέρας ξεκινήσαμε από το Πόρτο Χέλι ,τη λεγόμενη Ελληνική Ριβιέρα, για τη κρουαζιέρα μας στα κοσμοπολίτικα νησιά ΣΠΕΤΣΕΣ και ΥΔΡΑ. Στις Σπέτσες που θεωρείται παραδοσιακός οικισμός, απαγορεύονται τα πάσης φύσεως αυτοκίνητα.

Μόνο 2τροχα επιτρέπονται. Μια βόλτα με την άμαξα, μας οδήγησε στα αρχοντικά γνωστών οικογενειών, δωρητών και κατοίκων της περιοχής. Κάθε μη νόμιμη ή μη παραδοσιακή οικιστική παρέμβαση απαγορεύεται. Το σπίτι της Μπουμπουλίνας, με τα προσωπικά της αντικείμενα, κοσμεί το νησί.

Επίσης και τα κανόνια που υπάρχουν παντού , μας θυμίζουν την ιστορία μας. Συνεχίσαμε την κρουαζιέρα μας με το καραβάκι μας Barbayiannis προς την όμορφη Υδρα. Εκεί απαγορεύεται κάθε είδους τροχοφόρο.

Άλογα μας πήγαν βόλτα στα επίσης αρχοντικά ντόπιων γνωστών, εφοπλιστών, δωρητών, κατοίκων. Θεωρείται και η Υδρα διατηρητέος οικισμός. Ψηλά στο βάθος δεσπόζει η κίτρινη οικία του Κουντουριώτη. Αξιομνημόνευτο είναι το αρχαιότερο φαρμακείο της Ευρώπης που λειτουργεί και σήμερα, διατηρώντας την αίγλη του. Καθώς αναχωρούσαμε αντικρίσαμε στο λιμάνι της Υδρας τον φάρο, τον Κανάρη με την Ελληνική σημαία, τα κανόνια, και έναν μεγάλο μπρούτζινο ήλιο, τον μεγαλύτερο της Ευρώπης.

Η επιστροφή μας στο Πόρτο Χέλι με το κρουαζιερόπλοιο κράτησε 2ωρες. Η ικανοποίηση, οι εμπειρίες, η εξαιρετική οργάνωση από την πρόεδρο του Συλλόγου Γυναικών - που πρόσεξε και την πιο μικρή λεπτομέρεια - είχαν σαν αποτέλεσμα το ξεφάντωμα : το χορό, το τραγούδι, το γλέντι.

Όλοι μια παρέα, με την παρότρυνση του καπετάνιου, περάσαμε υπέροχες στιγμές. Τέλος, φτάνοντας στο Πόρτο Χέλι και χαρούμενοι, ξεκινήσαμε για το ταξίδι επιστροφής στον τόπο μας. Το τελικό συμπέρασμα από την εκδρομή μας είναι ο πλούτος των γνώσεων, η θετική διάθεση και το σημαντικότερο, πως όταν θέλουν οι Ελληνες κάνουν θαύματα. Διδάξαμε πολιτισμό σε όλη την οικουμένη . Δυστυχώς αυτόν τον πολιτισμό δεν τον συνεχίσαμε. Μυαλά έχουμε. Τα διώχνουμε. Και όχι μόνο : Μας κατατρώει πάντα ένα σαράκι. Αυτό το σαράκι, ας το ερμηνεύσει ο καθείς όπως νομίζει…