Δημ. Γιαννακόπουλος: "Καρδίτσα: απόγνωση και ανάγκη για ανάκαμψη" ^Κύριο

Δυστυχώς, υπήρξα απλός παρατηρητής των ατυχών γεγονότων. Χιλιόμετρα μακριά από την πόλη μου, ανήμπορος να βοηθήσω έμπρακτα ενάντια σε ό,τι εκτυλισσόταν με καταστρεπτικό ρυθμό. Βέβαια, κρατιόμουν ενήμερος για τους «άθλους» των συνανθρώπων μου μέσω διαδικτυακών μέσων. Παρατήρησα κόπους ζωής να αφήνονται ανίσχυροι μπροστά στην ορμή των χειμάρρων που αιφνιδίασαν αρμόδιες αρχές και ανυποψίαστους κατοίκους. Το ξημέρωμα του Σαββάτου έφερε τις αρχικές εντυπώσεις μίας αδιανόητης καταστροφής. Όλοι στάθηκαν στενάχωροι στην άκρη των απλησίαστων δρόμων και στα βρεγμένα πεζούλια της οικείας τους. Έντρομοι οι κάτοικοι και απογοητευμένοι έξω από τις επιχειρήσεις τους, μετρώντας απώλειες περιουσιών ενός ολόκληρου βίου. Οι θάνατοι συμπολιτών και η αναζήτηση (έως τώρα) μίας ακόμη αγνοούμενης γυναίκας σημάδεψε περισσότερο το ήδη επιβαρυμένο κλίμα.

Ο κατακλυσμός σαφώς και υπήρξε σαρωτικός και απρόβλεπτος εν αντιθέσει με τις αρχικές εκτιμήσεις. Ως ένα βαθμό, συμφωνώ πως η έκταση αυτής της απρόσμενης κακοκαιρίας μας αιφνιδίασε και κατέληξε εν τέλει αναπόφευκτη. Η δύναμη της Φύσης δεν δαμάζεται εύκολα, ούτε βέβαια προβλέπεται επακριβώς. Από την άλλη όμως, δεν δύναται να συμφιλιωθώ με την ιδέα πως υπήρξαμε ποτέ κατάλληλα προετοιμασμένοι για μία τέτοιου είδους πρόκληση. Τα ισοπεδωμένα κτίρια, τα σκόρπια υλικά αγαθά – άλλα μάλιστα στοιβαγμένα σε σακούλες απορριμμάτων - και η πηχτή μάζα λάσπης στους δρόμους, μαρτυρούν την μακροχρόνια αμέλεια σε σοβαρά και αποτρεπτικά μέτρα. Κατασκευές αντιπλημμυρικών εμποδίων και ασφάλιση του υδρευτικού μας περιβάλλοντος περιφέρονται εδώ και αρκετά έτη μονάχα ως θεωρητικά πλάνα σε χαρτιά έγκρισης και συνεχούς αναβλητικότητας. Οι οικονομικοί πόροι προϋπήρχαν για την μερική αποτροπή μίας τέτοιας οδυνηρής πλημμύρας, ώστε οι προεργασίες χρόνων να προφυλάξουν μερικώς τις κατοικήσιμες περιοχές του Δήμου.

Αποφεύγω να ασκήσω σφοδρή κριτική στους αρμόδιες αρχές. Άλλωστε, η προνοητικότητα αποτελεί αρετή που κληρονομείται, καθώς βασίζεται και στη νοοτροπία όλων των προγενέστερων τοπικών κυβερνήσεων. Η περιθωριοποίηση κρίσιμων αποφάσεων για την προστασία εκθέτει ακόμη και εμάς τους πολίτες. Έχουμε και εμείς ευθύνες λοιπόν, καθώς δεν απαιτούμε σε βαθμό που να εκτιμούμε την αξία της ζωής μας. Αρκούμαστε σε μία σιωπηλή αβεβαιότητα. Σε έναν ανεκτικό συμβιβασμό που παραδίδεται ανεύθυνα από γενιά σε γενιά. Έως ότου λησμονηθεί παντελώς. Με τη σειρά μας, αναπαυόμαστε στη ψευδαίσθηση της ομαλότητας, η οποία εδώ και πολλά έτη διατήρησε παραδόξως την Καρδίτσα ανεπηρέαστη από αντίστοιχα δεινά.

Το αιφνίδιο καιρικό φαινόμενο που έλαβε χώρα, παρομοιάστηκε με το αντίστοιχο της Χαλκιδικής προ ολίγων ετών. Οπότε, αποτελεί εν μέρει άκομψο να υποδεικνύει κανείς εκ του ασφαλούς. Με μία αδικαιολόγητη βεβαιότητα για την έκβαση ενός τέτοιου εφιαλτικού γεγονότος, όπως τα 2,5 εκατομμύρια κυβικά νερού εντός της δύσμοιρης πόλης μας. Μία πραγματικότητα που δύσκολα την αντιλαμβάνεσαι στο μέγεθός της. Και πάλι όμως, μέσω κατάλληλης πρόληψης μέτρων και προεργασίας χρόνων, το τωρινό δράμα της Καρδίτσας ίσως είχε περιοριστεί κατά πολύ.

Όσον αφορά τη πολιτική δράση, οι σκέψεις μου είναι δυσοίωνες, γεμάτες αμφιβολία. Η καχυποψία πηγάζει εύλογα από την ολιγωρία των αρμόδιων σε γενικό επίπεδο. Σε σημείο που αμφισβητώ την υποτιθέμενη ετοιμότητα των υπόλοιπων παρατάξεων σε αντίστοιχο συμβάν. Έτσι κι αλλιώς, τα «στρατόπεδα» ανέκαθεν δεν μου κινούσαν το ενδιαφέρον, παρά μόνο η αντιληπτή ικανότητα και η οξυδέρκεια σε οποιοδήποτε άνθρωπο. Παράλληλα, ένα ζοφερό σενάριο αντίστοιχο της Ευβοίας, δεν ήταν μακριά από τη σκέψη ενός πολίτη. Καλοκαίρι λοιπόν, και στο καφέ της αντάμωσης, η αγαπημένη θεία ανάμεσά μας ανέφερε το εξής: «Άπαξ και έγινε η τραγωδία στην Εύβοια με αυτά τα αποτελέσματα, κάλλιστα μπορεί να συμβεί και στη Καρδίτσα». Μια δηλαδή εύλογη εκτίμηση, απολύτως αυτονόητη. Δίχως να συμμετέχει στα κοινά του τόπου μας. Λόγια που ειπώθηκαν εξίσου κι από πολλούς συμπολίτες μας, γνωρίζοντας πως αναγκαία έργα ενίσχυσης σε υδατικές ροές παραμελήθηκαν με τον πιο ανεύθυνο τρόπο.

Ακόμη, αδυνατώ να προσπεράσω κάποια ανυπόληπτα δημοσιεύματα από διάφορα τοπικά μέσα. Η λέξη «ετοιμότητα» σε τίτλους άρθρων δεν συνάδει με την επόμενη μέρα της «καταστροφής», του «δράματος» και της «τραγωδίας». Η φιλολογική βεβαίωση εκ μέρους των αρχών για εξασφάλιση μέτρων και δυνάμεων, έδωσαν χώρο στις δραματικές στιγμές μας με τα ορμητικά και λασπώδη νερά. Ίσως η έννοια «αυτοσυγκράτηση» χρειαζόταν έναντι ενός αβάσιμου γενικά εφησυχασμού. Τέτοιου είδους δημοσιεύσεις κρίνονται άτοπες και εκτός πραγματικότητας.

Επίσης, κατά την επίσκεψη του Α. Τσίπρα, ο ίδιος τόνισε για «άμεση ολική αποζημίωση» στους κατοίκους της Καρδίτσας. Θα πρόσθετα επίσης και την «ολική επαναπροσέγγιση του ζητήματος», ώστε να αποφευχθεί ένα αντίστοιχο μελλοντικό δράμα. Το πρόβλημα επιζητά άμεσες και εναλλακτικές λύσεις, προκειμένου να πραγματοποιηθεί η απαιτούμενη θωράκιση ενόψει και του χειμώνα. Στη συνέχεια, η έλευση του Κ. Μητσοτάκη καλείται να προσφέρει σιγουριά και απόλυτη δέσμευση για συλλογική στήριξη στη παθούσα πόλη μας. Ένα ειλικρινές ενδιαφέρον, που δε πρέπει να μείνει μόνο σε υποσχέσεις θεωρητικού επιπέδου.

*O Δημήτρης Γιαννακόπουλος, κατάγεται από την Καρδίτσα και είναι μεταπτυχιακός φοιτητής του δημοσιογραφικού τμήματος Θεσσαλονίκης