Πρεσβύτερος Νικ. Δαλαγιώργος: "Τι Γάμο να κάνω; Πολιτικό ή Θρησκευτικό;"

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος με την υπ' αριθμ. 2320/19-5-1982 Εγκύκλιόν της «προς τους Σεβ. Μητροπολίτας της Εκκλησίας της Ελλάδος» για τις προϋποθέσεις τελέσεως θρησκευτικού γάμου, βάσει του Ν.1250/1982 δεν παραλείπει να «επισημειώσει» ότι «τέκνα της Εκκλησίας λογίζονται όσα σέβονται και ευλαβούνται τα Ιερά Αυτής Μυστήρια». Η διατύπωση δεν επιτρέπει αμφιβολία: Όσοι τελούν πολιτικό γάμο δείχνουν έμπρακτα και δημόσια ότι δεν σέβονται και δεν ευλαβούνται ένα από τα επτά ιερά Μυστήρια. άρα δεν λογίζονται τέκνα της Εκκλησίας. Δηλαδή, αποκόπτονται μόνοι τους από το ιερό Σώμα Της. Γιατί, όπως εύστοχα παρατηρήθηκε, η Ιερά Σύνοδος δεν μπορεί να κάνει «χάρη» να αναγνωρίζει ως πιστούς χριστιανούς, όσους δεν είναι. Επομένως όσοι συμμετέχουν-παρίστανται στον Πολιτικό γάμο τίθεται το επιτίμιο της ΑΚΟΙΝΩΝΗΣΙΑΣ έως ότου έρθουν σε μετάνοια.«Όσοι Ορθόδοξοι τελούν πολιτικό γάμο, «θέτουν εαυτούς μόνοι των εκτός της Εκκλησίας, εφ' όσον ευσυνειδήτως και δημόσια απαρνούνται θεμελιώδη της πίστεως επιταγήν. Επομένως, μετά πολλής λύπης, οι τελικώς και αμετανοήτως εμμένοντες εις την απιστίαν αυτήν, αποκόπτονται της Εκκλησίας εξ' ιδίας αυτών υπαιτιότητος και στερούνται των ευλογιών και των ευχών της».

Το μυστήριο του γάμου είναι «μέγα» σύμφωνα με τον Απόστολο Παύλο γιατί το παραβάλει με την ένωση του Χριστού και της Εκκλησίας.  Όπως δεν υπάρχει Εκκλησία χωρίς Χριστό, έτσι δεν υπάρχει και Οικογένεια χωρίς την ένωση του άνδρα και της γυναίκας μέσα στον Ιερό Ναό, ο οποίος αφιερώνεται στον Θεό και αποκτά αγιότητα εξαιτίας της Αγιότητος του Κτήτορος. Για εμάς τους Χριστιανούς, η αφοσίωση του ανθρώπου στον Κύριο αποτελεί τον τελικό προορισμό του ανθρώπου, αφού η σωτηρία του έγκειται στην ένωσή του με τον Κύριο, ο οποίος γι' αυτό ονόμασε τον Εαυτό Του Νυμφίο της Εκκλησίας, για να υπενθυμίζει στον κάθε άνθρωπο την ανάγκη να ενωθεί μαζί Του στην αιωνιότητα, στην Βασιλεία των Ουρανών.

Ο πολιτικός γάμος μπορεί να εξυπηρετεί συμφέροντα, αλλά οι επιπτώσεις της ΑΡΝΗΣΗΣ του Χριστού είναι ολέθριες.  Δεν απέχουμε πολύ από την προδοσία του Ιούδα για τριάκοντα αργύρια, αφού προβάλετε ως δικαιολογία το οικογενειακό επίδομα, ακόμα και μιας μετάθεσης στον τόπο καταγωγής μου.  Μάλιστα για να επιτευχθεί και ο στόχος, χωρίζουν εικονικά και επανενώνονται μετά από καιρό.  Η Χάρις του Θεού που είναι; Δεν θέλουμε την ευλογία του Θεού στο σπιτικό μας; Όλοι αυτοί οι γάμοι αποτυγχάνουν σε ποσοστό 97% και οδηγούνται σε διαζύγιο, διότι στηρίζονται στην συναισθηματική αγάπη και όχι στην Χάρη του Θεού που ενώνει τους ανθρώπου και τους χαλιναγωγεί  τα πάθη τους.  Ο Διορατικός Άγιος Πορφύριος έλεγε : «Έχεις πνευματικό; 50% του γάμου σου πέτυχε, το άλλο 50% εναπόκειται στην σχέση αγάπης που θα αναπτύξεις».  Ακόμα και σε μία πρόωρη εγκυμοσύνη πρέπει να οδηγούνται ΑΜΕΣΑ στην τέλεση του θρησκευτικού Γάμου και αν θέλουν το τραπέζι να το κάνουν στην Βάπτιση του παιδιού τους και να μην τελούν πολιτικό διότι φεύγουν από την σκέπη της Εκκλησίας μας.  Δεν φοβόμαστε άραγε επιπλοκές στην κύηση ή και αργότερα στην οικογένεια; Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ατεκνίας, κώφωσης, ομιλίας κ.α. επειδή ακριβώς υπήρξε ο πολιτικός γάμος.  Όλ'  αυτά τα λέγω από πόνο και μόνο για τον άνθρωπο, ώστε να σταματήσουμε τα αίτια.  Κι επειδή ο Χριστός μας δεν έφτιαξε απλώς την Εκκλησία του, αλλά έχυσε το αίμα του γι' αυτήν, κατ' αυτό το Μέγα πρότυπο κι εμείς πρέπει να θυσιάσουμε τις ευκολίες και τις απολαύσεις αυτού του κόσμου για να κερδίσουμε την αιωνιότητα.  Ήρθε ο καιρός να ΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥΜΕ ΕΜΠΡΑΚΤΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ!  Ας οδηγήσουμε το καράβι της οικογένειάς μας στο λιμάνι του Χριστού και όχι στα βράχια που θέλει ο πονηρός.  Μπορούμε ακόμα και τώρα να στρίψουμε το τιμόνι με την ΜΕΤΑΝΟΙΑ! Εσύ θέλεις;

Του Πρεσβυτέρου Νικολάου Δαλαγιώργου