"Πως θα πάμε στις δημοτικές εκλογές" άρθρο του Φ. Σπύρου ^Κύριο

Στο ερώτημα αυτό καλούμαστε να απαντήσουμε εξετάζοντας τα πλεονεκτήματα της μιας ή της  άλλης απάντησης.

Για να δοθούν ασφαλείς και τεκμηριωμένες απαντήσεις χρειάζεται να γίνει ένας δημόσιος διάλογος και διαβούλευση με τους δημότες.  Πιστεύω ότι σε αυτό τον διάλογο μπορούν πρώτιστα και κύρια να συμβάλλουν τα κόμματα, τα  Μ.Μ.Ε. ηλεκτρονικά και  έντυπα, θέτοντας το σχετικό ερώτημα απευθυνόμενα ανοιχτά στους πολίτες.
Επίσης καθοριστικό ρόλο μπορεί να παίξουν οι κλαδικές οργανώσεις (Επιμελητήριο, Εμπορικός σύλλογος, Εργατικό κέντρο, κινήσεις πολιτών Μ.Κ.Ο. Περιβαλλοντικές οργανώσεις κ.ά.), και κάθε φορέας που συμμετέχει στο γίγνεσθαι  της πόλης και του Δήμου.

Εάν οι απαντήσεις και τα συμπεράσματα από την διαβούλευση, δώσουν ξεκάθαρο προβάδισμα ότι χρειάζεται να αναδειχθεί ένα αυτοδιοικητικό- ενωτικό υπερκομματικό κίνημα  που θα έχει αναφορά στη βάση με την ευρύτητα του όρου, τότε μπορούμε να πάμε στο επόμενο στάδιο της υλοποίησης και της τεκμηρίωσης της πρότασης.

Συνοπτικά και εντελώς ενδεικτικά: Μια ομάδα πρωτοβουλίας αναζητά να βρεί  προσωπικότητες από όλο το φάσμα της κοινωνικής- πολιτικής- οικονομικής ζωής της τοπικής κοινωνίας.  Άτομα δηλαδή που έχουν ενδιαφέρον να ασχοληθούν με τα τοπικά πράγματα, στα πλαίσια εθελοντικής προσφοράς.

Το στάδιο αυτό ή μάλλον η διαδικασία  αυτή, γίνεται με όρους αυθεντικής προσέγγισης για την εξασφάλιση  συμμετοχής των ικανοτέρων. Όταν λοιπόν βρεθεί ένας ικανός αριθμός προσώπων που θα αποτελέσει τη μαγιά, για την δημιουργία της δημοτικής παράταξης, τότε γίνεται δημόσια ανακοίνωση, η οποία θα έχει ως αντικείμενο την ενημέρωση για την δημιουργία της διευρυμένης αυτής δημοτικής κίνησης και της περαιτέρω συμμετοχής σε αυτή και άλλων προσώπων που ενδεχόμενα θέλουν να ασχοληθούν ενεργά. Αμέσως μετά ορίζεται  ημερομηνία στην οποία θα συγκληθεί  η Ιδρυτική Συνέλευση όλων όσων θέλουν να συμμετάσχουν  στην ίδρυση, για την διαμόρφωση της φυσιογνωμίας και το προγραμματισμό (προγραμματική δημοτική συμφωνία) της δημοτικής παράταξης  καθώς και η επιλογή  του τρόπου ανάδειξης του επικεφαλής. Για το τελευταίο, την ανάδειξη δηλαδή του υποψηφίου δημάρχου, υπάρχει το αδιαμφησβήτητο μέσο της δημοσκόπησης από εταιρεία που θα εξευρεθεί και θα είναι εγνωσμένου κύρους ή με το στήσιμο κάλπης και την διεξαγωγή  ψηφοφορίας.

Κλείνοντας, το σημείωμα αυτό θα ήθελα να τονίσω ότι ο Δήμος χρειάζεται μια νέα συλλογικότητα, ένα νέο αφήγημα του εμείς. Το εγώ των σωτήρων το ζήσαμε. Το βάρος των προβλημάτων της διαχείρισης του Δήμου δεν μπορούν να το σηκώσουν οι πλάτες ενός ανθρώπου. ΤΩΡΑ. Χρειαζόμαστε ένα νέο μείγμα στο οποίο τα άξια αυτοδιοικητικά στελέχη του παρελθόντος θα «αναμειχθούν» με μεγάλο ποσοστό του νέου (π.χ. αναλογία 40% παλαιοί 60% νέοι). Δύσκολο, αλλά εφικτό.

Πιστεύουμε στην επίπονη αλλά δημιουργική αναζήτηση μιας νέας συλλογικότητας κορυφής και βάσης. Αρκεί το «εγώ» του παλιού να υποκλιθεί με γενναιοδωρία και  αξιοπρέπεια στο «εμείς» του νέου. Νέου σε ιδέες, σε αρχές, σε οράματα, που τόσο ανάγκη έχει ο τόπος μας.

Φώτης Σπύρου