«Τι δουλειά έχει η "αλεπού" στο παζάρι» του Αλέξη Φυτσιλή ^Κύριο

Γιατί η ίδια η ύπαρξη των σωματείων είναι κατάκτηση που θέλουμε και πρέπει να την υπερασπιστούμε. Γιατί η μαζική και ενεργητική συμμετοχή είναι προϋπόθεση για να μπορεί το σωματείο να παλεύει ενάντια στο πλαίσιο της πολιτικής του Υπουργείου και συνολικά της κυβέρνησης που χτυπά όσα στοιχεία της Δημόσιας Δωρεάν Εκπαίδευσης και όσα δικαιώματα των εργαζομένων έχουν απομείνει.

Όταν το Υπουργείο διοργανώνει τις εκλογές για ΠΥΣΔΕ, ΑΠΥΣΔΕ, ΚΥΣΔΕ, κλείνοντας μάλιστα τα σχολεία στις 2/11, για ποιο λόγο θα «πρέπει» να συμμετέχουμε; Τι δουλειά έχει  «η αλεπού» σε αυτό το –όνομα και πράγμα- παζάρι.

Ουσιαστικά μας τίθενται τα παρακάτω διλήμματα –ερωτήματα:

Με τη συλλογική στάση     ή    την ατομική εξυπηρέτηση ;

Με τη μαχητική διεκδίκηση και την οργανωμένη μαζική δράση     ή    τις χάρες, τα ρουσφέτια, και τον εξευτελισμό της προσφυγής στα κομματικά γραφεία ;

Με τον Αγώνα για κατάκτηση δικαιωμάτων και κατάργηση των άδικων και αντιεκπαιδευτικών ρυθμίσεων     ή    την παθητικοποίηση και την ομηρία στους παράγοντες του συστήματος, και με την τήρηση άδικων νόμων

Με τον Ανεξάρτητο, ακηδεμόνευτο από το κρατος, τη διοίκηση συνδικαλισμό    ή    με τα κρατικά όργανα - κυβερνητικά φερέφωνα και παραρτήματα της διοίκησης;

Με τα ΔΙΚΑ ΜΑΣ όργανα: τις Γενικές Συνελεύσεις, τις Επιτροπές Αγώνα, τις ΕΛΜΕ  που πρέπει να τα ξαναζωντανέψουμε για να γίνουν εργαλεία πάλης στα χέρια μας και όχι συνδιαχειριστικά-φιλοκυβερνητικά παραρτήματα    ή    με τα όργανα που ρόλος τους είναι η εφαρμογή της αντιδραστικής κρατικής και κυβερνητικής πολιτικής στην εκπαίδευση και με τη νομιμοποίηση δια της συμμετοχής «μας» όλων των αντιδραστικών - αντιεκπαιδευτικών αποφάσεων των οργάνων αυτών, την επικύρωση  με το πρόσχημα της συναπόφασης  όλων των σχεδιασμών για περιστολή δικαιωμάτων και κατακτήσεων;

Με την Αντίσταση στις αυθαιρεσίες της διοίκησης, με τον έλεγχο και τη διαφάνεια στα υπηρεσιακά μας ζητήματα, μέσω των δικών μας οργάνων     ή    με την ανάθεση, το κουκούλωμα, τη συνενοχή, τη νομιμοποίηση των αυθαιρεσιώνών και την άμβλυνσηη των αντιδράσεων απέναντι σε αυτές.

Με την ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ σε βάση πραγματικής αντίθεσης με το σύστημα και τους εκάστοτε κυβερνώντες    ή    με την διατήρηση του τέλματος της αδράνειας και της υποταγής και επικράτηση λογικών και πρακτικών συνδιαλλαγής;

Για να αναδειχθούν όλα τα παραπάνω, με την ΑΠΟΧΗ από τις εκλογές για τα υπηρεσιακά συμβούλια    ή    με τη νομιμοποίηση του ρόλου των οργάνων αυτών και άρνηση της αναγκαιότητας-δυνατότητας χειραφέτησης από το κράτος και τη διοίκηση

Τελικά, με την ΟΡΓΑΝΩΣΗ, τον ΑΓΩΝΑ, την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, την ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, δηλαδή με το ΚΙΝΗΜΑ και την ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ που παρήγαγαν το σώμα των δικαιωμάτων και κατακτήσεων που σήμερα σφαγιάζονται    ή    ανάδειξη κάθε εκλογικής διαδικασίας σε μητέρα των μαχών, προβολή μιας εκλογολαγνείας-ψηφοθηρίας χωρίς αρχές και  συνέχιση των αυταπατών για το πώς (δεν) αλλάζουν οι συσχετισμοί στην κοινωνία στο σχολείο, στη ζωή μας στον συνδικαλισμό;

Όλα εκείνα που εδώ και χρόνια θεωρούνταν «όπλα» στα χέρια μας αποδείχτηκαν όπλα των δυνάμεων του συστήματος που στράφηκαν εναντίον μας πλήττοντας -διαλύοντας – παραλύοντας τις συλλογικές μας συγκροτήσεις (ΕΛΜΕ -Γενικές Συνελέυσεις).

Πρέπει να «πάμε αλλιώς».

Ναι οι πρώτες απαντήσεις που δόθηκαν παραπάνω είναι δύσκολες. Η μόνη λύση είναι η δύσκολη! Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ. ΑΣ ΤΟΛΜΗΣΟΥΜΕ !!

Να αρνηθούμε το «τυράκι» της μιας μέρας άδειας, που μας πετά το Υπουργείο για να πιαστούμε στην «φάκα» της διατήρησης της παραλυτικής κατάστασης που επικρατεί στον κλάδο

ΑΠΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ -ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ -ΕΝΙΣΧΥΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΟΡΓΑΝΑ: την ΕΛΜΕ & τις Γενικές Συνελεύσεις

Αλέξης Φυτσιλής

Καθηγητής

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών