Δημ. Κορομπίλιας: "Τοπική αυτοδιοίκηση: Ανάπτυξη ή στασιμότητα" ^Κύριο

Έτσι, αρκετές παθογένειες που είχαν συσσωρευτεί από την προηγούμενη μεγάλη μεταρρύθμιση του Ν. 2539/1997 και με την ονομασία «Καποδίστρια» δεν επιλύθηκαν και σε πολλές περιπτώσεις δημιουργήθηκαν νέες.

Βάση των παραπάνω λοιπόν, και έχοντας η χώρα επιστρέψει μετά από την υπέρ-δεκαετή περιπέτεια της οικονομικής κρίσης σε μια μορφή σχετικής κανονικότητας ήρθε η ώρα η τοπική αυτοδιοίκηση να αποτελέσει το φάρο ανάπτυξης και ευημερίας των πολιτών.

Για να επιτευχθεί αυτό ωστόσο, δεν αρκούν τα ευχολόγια, οι διαπιστώσεις ή οι αφορισμοί ένθεν κακείθεν αλλά απαιτούνται άμεσα μέτρα που θα δώσουν την κατεύθυνση της αλλαγής. Άλλωστε, ο σκόπελος του δημοσίου χρέος παραμένει ενεργός και άμεσα ικανός να μας οδηγήσει εκ νέου σε περιπέτειες οπότε και ο χρόνος για τις αλλαγές είναι περιορισμένος. Για το σκοπό αυτό οι ενέργειες εκσυγχρονισμού της λειτουργίας της τοπικής αυτοδιοίκησης πρέπει να γίνουν άμεσα και όπως αρκετοί στις ιδιωτικές συζητήσεις τους στοχάζονται και διαπιστώνουν, η αλλαγή αυτή πρέπει να ξεκινήσει από την διαδικασία του εκλέγειν και του εκλέγεσθε.

Στο δημόσιο διάλογο, τέθηκε ήδη στο συνέδριο της ΚΕΔΕ με πρωτοβουλία της κυβέρνησης και του αρμόδιου υπουργού μια σειρά αλλαγών στην εκλογική διαδικασία για τις αυτοδιοικητικές αρχές. Είναι δεδομένο, ότι οι προτάσεις αυτές θα μπούνε σε δημόσια διαβούλευση πριν αποτελέσουν νόμο του κράτους.

Δεν μπορεί να παραγνωριστεί ωστόσο ότι οι ενδεχόμενες αλλαγές που θα περιλαμβάνουν α) την εκλογή των δημοτικών και περιφερειακών αρχών σε ένα μόνο γύρο, β) η δυνατότητα επιστολικής ψήφου ή της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, γ) η δυνατότητα πρόωρων εκλογών κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, δ) η κατάργηση της δυνατότητας απόσπασης αιρετών δημοσίων υπαλλήλων λόγω εκλογής, ε) η υποχρεωτική δημόσια διαβούλευση για όλες τις κανονιστικές πράξεις πριν εισαχθούν στο δημοτικό / περιφερειακό συμβούλιο, στ) η επαναφορά του προληπτικού ελέγχου του Ελεγκτικού Συνεδρίου για εντάλματα άνω των 15.000 ευρώ και τέλος η ανακατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ Δήμων, Περιφερειών, Αποκεντρωμένων Διοικήσεων και Κεντρικού Κράτους με κριτήρια, αποτελούν μια ισχυρή βάση πραγματικής μεταρρύθμισης και λειτουργίας του πιο ζωντανού κομματιού της κρατικής λειτουργίας.

Στις παραπάνω αλλαγές ωστόσο θα πρέπει αναζητηθούν επιπλέον και οι κάτωθι αλλαγές που θα αποτελέσουν και τη βάση για αλλαγές και στην κεντρική πολιτική.

Αυτές περιλαμβάνουν: α) την καθιέρωση μίας μοναδικής θητείας 6ετούς διάρκειας σε κάθε αξίωμα είτε στη θέση του Δημάρχου είτε του Περιφερειάρχη και β) την επέκταση των διευρυμένων δηλώσεων πόθεν έσχες έως και δέκα χρόνια μετά το τέλος της θητείας όσων χρηματίσουν σε αξίωμα είτε στο Ά βαθμό είτε στο ΄Β βαθμό της τοπικής αυτοδιοίκησης προκειμένου έτσι να επανακτηθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών συνολικά για το πολιτικό σύστημα της χώρας μας.

Εν κατακλείδι, με το θεωρητικό υπόβαθρο και τις επιστημονικές γνώσεις της νέας γενιάς να είναι πλέον ανωτέρου επιπέδου, θα αποτελέσει μία ακόμη χαμένη ευκαιρία η δυνατότητα ανάπτυξης των Δήμων και των Περιφερειών και μετέπειτα της χώρας αν η τοπική αυτοδιοίκηση παραμείνει στάσιμη και εγκλωβισμένη στις παθογένειές της.

Δημήτρης Κορομπίλιας

Διπλ. Πολιτικός Μηχανικός
M.Sc. Αντισεισμικός σχεδιασμός κατασκευών