Θ. Τσιούκης: "Η Τουρκία επιθυμεί η Ελλάδα να μην αναπνέει"

Δεν είμαι από τους πολιτικούς επιστήμονες που θα θεωρούσα ότι κάποια πράγματα ανήκουν στο παρελθόν , αλλά πιστεύω βαθιά πως η απειλητική και μοχθηρή διαχρονικά στρατηγική της Τουρκίας δεν άλλαξε και δεν θα αλλάξει. Ζούμε σε μια δημοκρατική και Ευρωπαϊκή χώρα που συζητά, σέβεται τους θεσμούς και το διεθνές δίκαιο, καθώς τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Από την άλλη έχουμε απέναντι μια χώρα η οποία στο εσωτερικό της έχει καταλύσει βασικές δημοκρατικές αρχές και ελευθερίες. Η Τουρκία αποδεικνύει εδώ και χρόνια ότι δεν σέβεται γείτονες και συμμάχους , αλλά με πολιτικές πίεσης, παζαριού καθώς και με τη χρήση βίας μπορεί να κερδίζει ότι θέλει με το έτσι θέλω. Σίγουρα τον επιθετικό αυτό χαρακτήρα, και τον αέρα του απόλυτου αφεντικού στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου κάποιος τον τροφοδοτεί. Ο πρόεδρος Ερντογαν με την ακραία ρητορική του και τις βλέψεις του για την επανεδραίωση μιας νέας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έχει κατά κάποιο τρόπο βάλει στο περιθώριο την χώρα του.

Το παράνομο σύμφωνο του περασμένου Δεκεμβρίου με την Λιβυή και η κάλπικη μοιρασιά των θαλάσσιων συνόρων της χώρας μας, με την μη αναγνώριση από πλευράς της Τουρκίας του Καστελόριζου και της υφαλοκρηπίδας των νησιών μας αποτελούν μια κίνηση προσβολής του διεθνούς δικαίου και των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων μας. Όπως επιπρόσθετα η μηχανοποίηση αμάχων και ταλαιπωρημένων ανθρώπων στα βόρεια σύνορα μας, με σκοπό την παράνομη εισβολή στην χώρα μας και την Ευρώπη.

Θα αναφέρω επίσης πέραν των καθημερινών παραβιάσεων και παρενοχλήσεων της Τουρκίας προς της ελληνικές δυνάμεις που είναι σύνηθες φαινόμενο έλλειψης σεβασμού προς μια σύμμαχο χώρα , τον πρωτόγνωρο αποκλεισμό γαλλικής φρεγάτας νότια της Κρήτης.

Τα παραπάνω γεγονότα και ακόμη περισσότερα που συμβαίνουν καθημερινά αποδεικνύουν πως απέναντι μας έχουμε μια χώρα, της οποίας η ηγεσία έχει τυφλωθεί από ακραίες αντιλήψεις και επιθυμεί συνεχώς να δυναμιτίζει και να αποσταθεροποιεί μια ήδη ταλαιπωρημένη περιοχή. Από την άλλη πλευρά έχουμε μια Ελλάδα που κατά την άποψη μου μόνη της προσπαθεί να αντισταθεί σε κινδύνους πάνω από τις δυνάμεις της για μια ολόκληρη Ευρώπη. Μια Ελλάδα που αποτελεί πηγή σταθερότητας και δημοκρατίας σε μια περιοχή που τα παραπάνω ξεθωριάζουν.

Συμπερασματικά λοιπόν η Ευρώπη οφείλει άμεσα και με πράξεις ακόμη πιο ισχυρές να στηρίξει ενωμένη τα απολύτως δίκαια και δημοκρατικά συμφέροντα των νότιων συμμάχων της, της Ελλάδος και της Κύπρου. Πρέπει να σταματήσουν οι διαχωρισμοί και οι διχογνωμίες στην Ευρώπη. Επαινώ την ανοιχτή στήριξη της Γαλλίας στην Ελλάδα αλλά ελπίζω ότι σύντομα αυτό το δίκαιο και φιλελληνικό αίσθημα στήριξης θα ενταθεί σε ευρύτερο επίπεδο στην Ευρώπη. Η ελληνική κυβέρνηση είναι σίγουρο, πως με τις κινήσεις και τις συνεχείς επαφές της με τους φίλους και συμμάχους μας από το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Τυνησία , την Ιταλία και άλλες μεσογειακές χώρες θα καταφέρει να σταθεροποιήσει και να ομαλοποιήσει την κατάσταση στην περιοχή μας. Η Ελλάδα δεν επιδιώκει ένταση αλλά διάλογο. Είναι σίγουρο δε βέβαια πως οι ένοπλες δυνάμεις μας που έχουν αποδείξει πολλές φορές το αίσθημα ευθύνης που τις διακατέχει θα αποτελέσουν την αιχμή του δόρατος για την προάσπιση της ειρήνης και των εθνικών συμφερόντων μας εάν και εφόσον αυτό χρειαστεί. Είναι λοιπόν πιο αναγκαία από πότε η ενότητα και μια ενιαία και σταθερή εξωτερική πολιτική που δεν κάνει εκπτώσεις στα σχέδια του Ερντογαν.

Θωμάς Τσιούκης
Πολιτικός Επιστήμονας
Συντονιστής Κοινωνικής Αλληλεγγύης & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ΝΔ