Παν. Χαρίτος: "Ο λαός ως Δήμος - Οι Ρομά ως δημότες"

προκειμένου να διασφαλιστεί η κοινή πολιτική συμβίωση ομάδων και κοινοτήτων με διαφορετικές συλλογικές ταυτότητες (θρησκευτικές, γλωσσικές εθνικές, πολιτιστικές-πολιτισμικές κ.ο.κ) πρωταγωνιστικό ρόλο σταθεροποίησης και ομαλοποίησης των κοινωνικών σχέσεων μεταξύ πολιτών παίζει η Πολιτεία και κατά κάποιον τρόπο και η κοινώνια. Είναι γεγόνος ότι η Κεντρική Κρατίκη Εξουσία της Πολιτείας που είναι αρμόδια για τη γενική πολιτική της χώρας και η Τοπική Αυτοδιοίκηση Α’ και Β’ βαθμού που έχει την διακριτική ευχέρεια επιλογής πολιτικών αποφάσεων κυρίως τοπικών υποθέσεων, οφείλουν σε ένα βαθμό να τειρήσουν ουδέτερη στάση απεναντί τους, να μην ενστερνίζονται καμία εθνογενετική ταυτότητα, ούτε να γίνεται κύρηκας εθνοτικής ή εθνιστικής ιδεολογιας. Αναμφίβολα όμως, ακριβώς το αντίθετω επιδιώκεί η πλειοψηφεία των ανθρώπων, που κατέχουν την εξουσία απέναντι στις διαφέρουσες κοινωνικές ομάδες κυρίως στους Ελλήνες Ρομά.

Εν τούτοις οι Αιρετοί εκλεγμένοι από τον ίδιο το λαό, δεν έχουν δικαιώματα όπως πολακίς θέλουν να πρεσβέυουν αλλά απεναντίας έχουν συγκεκριμένες συνταγματικές αρμοδιότητες και νομική υποχρεώση να διασφαλίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και να προστατέψουν τους πολίτες με τη λήψη θετικών μέτρων κοινωνικής πολιτικής καθώς και επίσης με τις πολιτικές τους απόφάσεις να χτίζουν δίκτυα και πλέγματα κοινωνικής προστασίας και ασφάλειας για τους ασθενέσθερους πολίτες. Ειδάλως οδέυουν και οδηγούνται με απόλυτη ακρίβεια στη κατάχρηση εξουσίας. Στο σημείο αυτό αξίζε να σημείωθει ότι τις περισσότερες φορές συνήθως θύματα εκμετάλευσης πέφτουν οι Πολίτες και Δήμότες Ρομά, ειτέ η κατάχρησης εξουσίας των Κυβερνώντων και Αρχόντων εκπορέυεται από την Κεντρική είτε προέρχεται από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση. Και κατά τέτοιον τρόπο γίνεται φανερό πως πολλές φορές καθορίζουν, προορίζουν και καθοδηγούν τους Πολίτες Ρομά εσχεμένα στο κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό αποκλεισμό του κοινωνικού βίου. Κάθως οι Έχοντες την εξουσία με τις πολιτικές που σχεδιάζουν, εκτελόυν και εφαρμόζουν δεν αφήνουν περιθώρια κοινωνικής ένταξης και ενσωμάτωσης των πολιτών Ρομά στο κοινωνικό ιστό της υπόλοιπης περιβάλουσας και κυριαρχής κοινωνίας. Ακομη αυτό φαίνεται και γίνεται ολοφάνες από την λήψη των μέτρων και των πολιτικών αποφάσων, τη επιτακτική θέσπιση νομοθετημάτων, που θεσπίζουν και εφαρμόζουν οι Πολιτικοί Εξουσίαστές με γνόμωνα τις προσωπικές τους ιδιεολογίες και αντιλήψεις κατά των δημοτών Ρομά και με βάση των διακρίσεων, των στερεότυπων, των προκαταλήψεων, του ρατσισμού, του διαχωρισμού και της ξενοφοβιας που τους διακρίνει και που διακατέχουν προς το κατεθί το διαφορετικό απένατι στους Έλληνες Πολίτες Ρομά. Επιπροσθέτως με την πάγια και την επιτακτική τακτική θέσπιση νομοθετιμάτων και νομοσχεδίων καθώς και μέτρων τοπικών υποθέσεων διοικητικού χαρακτήρα ή μη αυτών, με βάση υπερ του κοινωνικού, σχολικού και πολιτικού αποκλεισμού των πολιτών Ρομά. Κατεστεί λοιπόν σαφές, ότι κατά αποκλιστικότητα εφόσον και μόνο τότε οι πολίτες Ρομά αποκλείονται, απέχουν και δεν συμμετέχουν ισότημα και ισόνομα στην κοινωνική, πολιτική, οικονομική ζώη της κοινωνίας.

Συνέπως η μη πρόσβαση και ο συνέχης και διαρκής αποκλεισμός από τα Κέντρα λήψης αποφάσεων των Πολιτών και Δημοτών Ρομά είτε σε τοπικό – περιφερειακό, είτε σε κεντρικό και εθνικό επίπεδο συνιστούν ένα φάυλο κύκλο κοινωνικοοικονομικοπολιτικού αποκλεσμού που εξακολουθεί να διαιωνίζει κατά καιρούς σε βάθος χρόνου.

Αντιθέτως θα ήταν πρέπων, ενός Κράτους Δικαίου και μιας Δημοκρατικής Πολιτείας καθώς και μιας Ισότιμης και Ισόνομης Τοπικής Αυτοδιοίκησης προσβάσιμη για όλους τους πολίτες, ο ρόλος τους να είναι και να λειτουργεί ως μοχλός ένωσης και ενότητας για τη καλύτερη δυνατή και ομαλή κοινωνική συμβίωση και συνόχη μεταξύ των πολιτών, σε μια οργανωμένη αξιοκρατική, δίκαιη και ισότιμη κοινωνία με ηθικοπολιτικές αρχές και αξίες. Με αυτοσκοπό την γεφύρωση των κοινωνικών σχέσεων του κοινωνικού βίου που διέπουν τους δημότες και πολίτες Ρομά και Μπαλαμέ. Και οχι απενάντιας τα επίσημα κρατικά θεσμικά οργανά του κράτους να ενεργούν και να λειτουργούν ως μεταφορικό μέσω διάσπασης της κοινωνικής συνοχής-συνυπαρξής των πολιτών και ως μπροστάριδες διάσπασης διχόνοιας της κοινωνίας. Δυστυχώς όμως τις περισσοτερες φορές οι Κεντρικοί και Τοπικοί Άρχοντες της Εξουσίας παραβιάζουν τους συνταγματικούς κανόνες και τους νόμους καταπατώντας ή παραβλέποντας το νομοθετικό πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους που προβλέπει και ορίζει το Ελληνικό Σύνταγμα και ακολουθούν πιστά τις πολιτικές τους ιδεολιγίες και πεπειθήσεις, οπού συνήθως είναι χρόνια πάγιες και παθιά ριζομένες.

Συνέπεια της συγκεκριμένης πολιτικής στρατηγικής τους συνεπέγεται η φαλκίδευση και η κατά εξαλολούθηση καταπάτηση των βασικών θεμελιωδών κοινωνικών, πολιτικών και ατομικών δικαιωμάτων του ανθρώπου πολύ περισσότερο των πολιτών Ρομά.

Με άλλα λόγια θέλω να πω ότι κανένας Κυβερνών Κεντρικής Κρατικής εξουσίας και Αρχών Τοπικής Αυτοδιοίκησης ενός κοινωνικού κράτους δικαίου και μιας δημοκρατίκης χώρας δεν έχει δικαιώματα άλλα ούτε και δικαίωμα να στερεί από τους δημότες και πολιτές είτε είναι Μπαλάμέ είτε πολύ περισσότερο Ρομά όσα καθορίζονται και ορίζονται στο Σύνταγμα και στους νόμους. Αλλά αντιθέτως έχει υποχρέωση προς τους πολιτές να τους υπηρετεί ίσοτημα και ισόνομα χωρίς διακρίσεις και χωρίς κομματικούς ενδοιασμούς γι’αυτό και εξάλου τον έχουν εκλέξει με την ψηφο τους. Εν κατακλείδι όταν ένας αιρετός κατέχει την εξουσία και παραβίαζει κατά συνείδηση τους συνταγματικούς κανόνες και νόμους και τους εφαρμόζει όποτε και όταν τον συμφέρει πως ζητάμε από τους Τσιγγάνους πολίτες να είναι υπεύθυνοι και νομοταγής πολίτες με ίσα δικαιώματα και ίσες υποχρεώσεις… τιθεταί και απορρέει ένα πολύ σοβαρό και ευλογό ερώτημα; Εμείς, ωστόσο, πρεσβέυουμε ότι σε μια κοινωνία δικαίου ενός Τσιγγάνου πολίτη που δεσμέυεται από τους νόμους και τις αρχές ενός δημοκρατικού κράτους δικαίου, οφείλει και συνηστούμε να έχει ίσες υποχρεώσεις και ίσα δικαιώματα αν και πολλές φορές οι Άρχοντες της Εξουσίας δρουν κατά το δοκούν και ξεφεύγουν από το πλαίσιο των αρμοδιότητων τους και της συνταγματικής νομιμότητας κατά των Τσιγγάνων. Συμπερασματικά μπορούμε να καταλήξουμε σύμφωνα υπό τον παραπάνω πρίσματως ότι οι πολιτες Ρομά είναι οι πιο αδικημένοι πολίτες σε εθνικό και σε πανευρωπα’ί’κο επίπεδο περισσότερο σχεσή με τις υπολοιπες διαφέρουσες κοινωνικές ομάδες της Ελληνικης κοινωνίας και της Ευρωπαικής κοινότητας σε όλους σχεδόν τους τομείς και σε όλα τα επίπεδα.

             Χαρίτος Παναγιώτης

Εντεταλμένος Δημοτικός Σύμβουλος

Καθ ‘όλης αρμοδιότητας για θέματα Ρομά.

           Δήμου Σοφάδων

           Απόφοιτος του τμήματος

Κοινωνικής Διοίκησης και Πολιτικής Επιστήμης

Με κατεύθυνση στην κοινωνική εργασία

   (κοινωνικός λειτουργός)

            Δ.Π.Θ

Κοινωνικός και Πολιτικός Επιστήμων Δ.Π.Θ.

Δημοτικός Σύμβουλος για θέματα Ρομά

Δήμος Σοφάδων.