Καλοήθεις παθήσεις του κόλπου ^Κύριο

Τι μεταβάλλει τη φυσιολογική κολπική χλωρίδα;

Οι κολπικές πλύσεις (επιτρέπονται μόνο σε συγκεκριμένες ενδείξεις και με ειδικά διαλύματα), κάποια σαπούνια, αρώματα, τα αντισυλληπτικά και οι αντιβιώσεις. Επίσης τα συνθετικά ρούχα και ο διαβήτης.

Ποιά κολπική έκκριση είναι παθολογική;

Όταν αυξάνει η ποσότητα με κνησμό, μυρίζει, ή αλλάζει η υφή και το χρώμα της έκκρισης. Οι μύκητες έχουν κνησμό (στο 1ο- 2ο επεισόδιο, μετά σπάνια) και παχύρευστη έκκριση με ph 4-5. Οι τριχομονάδες κάνουν λεπτή και άφθονη έκκριση με ph 5-7 . Η βακτηριακή λοίμωξη κάνει λίγη, όχι ερεθιστική έκκριση με οσμή και ph 4-6. Απαραίτητες είναι οι καλλιέργειες κολπικών υγρών.

Έχω μύκητες;

Ένα ποσοστό 75% των γυναικών θα παρουσιάσουν κάποτε ένα επεισόδιο αιδοιοκολπικής μυκητίασης, με αίτιο στο 90% την Candida albicans. Η C. albicans βρίσκεται συχνά στο στόμα, στο λαιμό, στο παχύ έντερο και στον κόλπο. Η κλινική λοίμωξη μπορεί να συνδέεται με φάρμακα (αντιβιοτικά, αντισυλληπτικά, κορτικοειδή) με κύηση, με συστηματικές διαταραχές όπως

AIDS, σάκχαρο αλλά και με χρόνια εξασθένηση. Θα νιώθεις έντονη φαγούρα, τυρώδης ή σαν κομμένο γάλα έκκριση και κοκκινίλα στο αιδοίο. Μπορεί να νιώθεις αίσθημα καψίματος μετά την ούρηση, αν υπάρχουν εκδορές στην περιοχή.

Ποιά η θεραπεία για τους μύκητες;

Η θεραπεία είναι απαραίτητη ασθενής με συμπτώματα. Η βραχύχρονη θεραπεία δεν είναι συνήθως αποτελεσματική .

Σταματάς τυχόν αντιβιοτικά που έπαιρνες, αποφεύγεις κολπικές πλύσεις και μη απορροφητικά εσώρουχα. Υπάρχουν ειδικές κρέμες, κολπικά δισκία, κολπικά υπόθετα αλλά και χάπια από το στόμα για την αντιμετώπιση των μυκήτων μόνα τους ή σε συνδυασμό και για χρονικό διάστημα ανάλογα με την περίπτωση.

Θα γίνω σίγουρα καλά;

Υπάρχει κίνδυνος υποτροπής 5%. Τότε συνιστώ μακροχρόνια θεραπεία. Ο σύντροφος θα πάρει θεραπεία μόνο όταν έχει συμπτώματα βαλανίτιδας. Αν έχεις στέλεχος ανθεκτικό όπως Candida tropicalis ή Candida grabrata που θα φανεί στην καλλιέργεια, θα πάρεις κετοκονατόλη ή φλουκουαζόλη από το στόμα. Η οξινοποίηση του κόλπου βοηθά επίσης.

Βακτηριακή κολπίτιδα

Είναι η πιο συχνή αιτία βακτηριακής λοίμωξης σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Ελαττώνεται η συγκέντρωση των γαλακτοβάκιλλων που παράγουν υπεροξείδιο του ωρογόνου, ενω αυξάνει η ανάπτυξη της Gandnerella vaginalis των ειδών Mobi-juncus των αναερόβιων gram (-) ραβδίων (π.χ βακτηριοειδη) και των ειδών πεπτοστρεπτόκοκκων. Άλλα αίτια είναι ο γονόκοκκος , τα χλαμύδια, το mycoplasma hominis και το ureoplasma ursaluticum. Κάθε αίτιο έχει τα χαρακτηριστικά συμπτώματα. Στον υποοιστρογονικό κόλπο, η βακτηριακή λοίμωξη εμφανίζεται με έκκριση και σταγονοειδή αιμορραγία.

Στη G.vaginalis έχεις δύσοσμη (σαν ψάρι) μη ερεθιστική έκκριση. Εμφανίζεται και σε ασυμπτωματικές γυναίκες. Η θεραπεία ενδείκνυται είτε έχεις συμπτώματα είτε όχι. Στις μη εγκύους περιλαμβάνει μετρονιδαζόλη 500 mg 2 φορές τη μέρα από το στόμα για 7 ημέρες, αλοιφή μετρονιδατόλης ή κολπικό υπόθετο για 7 ημέρες ή κρέμα κλινδαμυκίνης 2% πριν την κατάκλιση για 7 ημέρες. Η θεραπεία του άντρα ΔΕΝ προφυλάσσει την γυναίκα από υποτροπή. Σε εγκύους ενδείκνυται 250 mg μαφαιδατόλης τρεις φορές την ημέρα για 7 ημέρες αν και δεν έχει αποδειχθεί σε όλες τις μελέτες ότι η θεραπεία ελαττώνει την συχνότητα του πρόωρου τοκετού ή των επιπλοκών της κύησης.

Τι είναι η ναισσέρια της γονόρροιας;

Τα συμπτώματα είναι σοβαρά αν και το 85% των γυναικών είναι ασυμπτωματικές! Στο ιατρείο η συχνότητα της γονόρροιας πλησιάζει το 5%. Το 15-20% των γυναικών θα εμφανίσει εξάπλωση της φλεγμονής προς τα πάνω, με σαλπιγγίτιδα, σαλπιγγο-ωοθητικό απόστημα και περιτονίτιδα. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι εξωμήτρια κύηση και υπογονιμότητα.

Στην οξεία φάση η ασθενής εμφανίζει άφθονη βλεννοπυώδη έκκριση. Αν στο τοκετό η φλεγμονή είναι ενεργός το νεογνό μπορεί να εμφανίσει επιπεφυκίτιδα από επιμόλυνση κατά τον τοκετό. Γιʼ αυτό η προσεχτική λήψη δείγματος από τον ενδοτράχηλο, αφού απομακρυνθεί πρώτα η περίσσεια της τραχηλικής βλέννης για έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι αναγκαία.

Χλαμύδια

Η μόλυνση με χλαμύδια μπορεί να μην έχει συμπτώματα ή να εκδηλώνεται με δυσουρία και αιμόρροια μετα την σεξουαλική επαφή. Έχει αξία η πρόληψη με καλλιέργεια DFA, EIA ή PCR γιατί τα χλαμύδια χωρίς θεραπεία προκαλουν σαλπιγγίτιδα στο 20-40% των γυναικών. Επαναλαμβανόμενα επεισόδια χωρίς θεραπεία είναι αίτιο απόφραξης σαλπίγγων, εξωμήτριου κύησης και υπογονιμότητας. Μπορεί να εμφανιστούν ως αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα (LGV). Η αρχική βλάβη στο LGV εμφανίζεται ως μια ανώδυνη φυσαλίδα. Όταν προχωρά κάνει πρωκτικά ή γεννητικά συρίγγια ή στένωση πρωκτού .Απαραίτητη και η θεραπεία του συντρόφου. Η συνιστώμενη θεραπεία είναι μια δόση 1 gr αζιθρομυκίνης p.o ή 100 gr δοξυκυκλίνης 2 φορες p.o για 7 ημέρες. Όχι σεξουαλική επαφή για 7 ημέρες και επανέλεγχος 2-3 μήνες μετά τη θεραπεία.

Τι είναι το μυκόπλασμα;

Το mycoplasma hominis και το ureaplasma ursalyticum μπορεί να προκαλέσουν υπογονιμότητα, επιλόχειο πυρετό, σαλπιγγίτιδα και πυελικό απόστημα. Η ταυτοποίηση με PCR αυξάνει την ευαισθησία της καλλιέργειας. Αποτελεσματική θεραπεία παρέχουν 100mg δεξοκυκλίνης για 10 ημέρες.

Τι είναι η τριχομονάδα;

Είναι ένα μονοκύτταρο μαστιγωτό πρωτόζωο που προσβάλει την κατώτερη γεννητική οδό τόσο των γυναικών όσο και των ανδρών και μεταδίδεται με σεξουαλική επαφή. Το κύριο σύμπτωμα είναι η επιμένουσα κολπική έκκριση με ή χωρίς δευτεροπαθή κνησμό. Η έκκριση είναι πρασινωπή, αφρώδης, άφθονη και δύσοσμη με ph >5. Τα χαρακτηριστικά αυτά μεταβάλλονται με προηγούμενη λήψη φαρμάκων και πλύση. Τα μικρά χείλη είναι ευαίσθητα και οιδηματώδη. Μπορεί να νιώθεις κι ένα μικρό κάψιμο στην ούρηση. Ο κολπικός βλεννογόνος και ο τράχηλος μοιάζουν με φράουλα. Η επιβεβαίωση είναι με καλλιέργεια (95% ευαισθησία). Το παπ έχει 95% ευαισθησία και εξειδίκευση 100%. Οι άντρες πρέπει να θεραπεύονται παράλληλα και να χρησιμοποιούν προφυλακτικό παρʼ ότι είναι ασυμπτωματικοί. Η μετρονιδαζόλη έχει επιτυχία 90-95% είτε 2 gr μονοδόση είτε 500 gr για 2 φορές την ημέρα για 7 ημέρες. Οι παρενέργειες του φαρμάκου είναι ναυτία και εμετός με τη χρήση αλκοόλ. Η τριχομονίαση συνδέεται με πολλές περιγεννητικές επιπλοκές και με αυξανόμενη μετάδοση του HIV.

Τι είναι ο ιός του έρπητα;

Ο ιός του έρπητα μπορεί να προκαλέσει επιφανειακές εξελκώσεις ή εξωφυτική νεκρωτική μάζα στον τράχηλο που παράγει άφθονη κολπική έκκριση. Ο τράχηλος τότε αιμορραγεί εύκολα. Η πρωτοπαθής βλάβη διαρκεί 2-6 εβδομάδες και επουλώνεται χωρίς ουλές. Οι υποτροπές επίσης κάνουν τραχηλική βλάβη. Έχει δυο τύπους τον HSV I και τον HSV II. Ο Ι ευθύνεται μόνο για το 10-15% των βλαβών του γεννητικού έρπητα (κάνει έρπητα στα χείλια πιο συχνά). Οι περισσότερες γεννητικές βλάβες οφείλονται στον ΙΙ. Ο έρπητας είναι υπεύθυνος για υποτροπιάζουσες και βαριές συμπτωματικές νόσους, για αφροδίσια μετάδοση και ερπητική εγκεφαλίτιδα στο νεογνό.

Γράφει ο Γεράσιμος Αρσένης - Γυναικολόγος