Νόσος Graves: Σύγχρονη και Οριστική Θεραπεία του Υπερθυρεοειδισμού!! ^Κύριο

Η νόσος Graves  έχει αναδειχθεί ως η κατεξοχήν νόσος που πλήττει το γυναικείο φύλο και θεωρείται και ο ισχυρότερος παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση της νόσου (η νόσος εμφανίζεται 4 – 6 φορές συχνότερα στις γυναίκες σε σύγκριση με τους άνδρες), όπως έχει αποδειχθεί και σε πολλαπλές επιστημονικές έρευνες.

Άλλοι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου που επηρεάζουν εξίσου σε μεγάλο ποσοστό την εμφάνιση της νόσου είναι το οικογενειακό ιστορικό (ειδικά αν υπάρχει εμφάνιση της νόσου σε άτομα συγγένειας Α’ βαθμού) και το κάπνισμα, το οποίο διπλασιάζει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.

Η νόσος Graves προκαλείται από κάποια αντισώματα στο αίμα που στρέφονται εναντίον του θυρεοειδή αδένα και του υποδοχέα της TSH στα κύτταρα του θυρεοειδούς (αντισώματα TRAb), με συνέπεια τη συνεχή διέγερση του θυρεοειδούς αδένα και την αδιάκοπη παραγωγή των θυρεοειδικών ορμονών T₃ και Τ₄, με τελικό αποτέλεσμα την εμφάνιση έντονου υπερθυρεοειδισμού.

Η διαφορετικότητα της νόσου Graves από τις υπόλοιπες αιτίες υπερθυρεοειδισμού είναι ότι ουσιαστικά εμπεριέχει ένα συνδυασμό συμπτωμάτων και σημείων, στα οποία αφενός κυριαρχεί ο υπερθυρεοειδισμός και αφετέρου κυριαρχεί η βρογχοκήλη (διόγκωση του θυρεοειδούς) και από κάποια συμπτώματα της, τα οποία παρατηρούνται αποκλειστικά και μόνο στους ασθενείς με νόσο Graves.

Οι ασθενείς με νόσο Graves εμφανίζουν τα κλασικά συμπτώματα και σημεία του υπερθυρεοειδισμού, τα οποία περιλαμβάνουν:

• αρτηριακή υπέρταση
• αρρυθμίες
• κολπική μαρμαρυγή
• ταχυκαρδίες
• οστεοπενία
• οστεοπόρωση
• απώλεια βάρους
• νευρικότητα και τρόμος των άνω άκρων
• ευερεθιστότητα
• ανεξήγητο άγχος
• δυσθυμία
• αϋπνία
• κατάθλιψη
• μεταβολές στην ψυχολογία των ασθενών.

Επιπλέον, η νόσος Graves συνοδεύεται και από κάποια συμπτώματα και σημεία τα οποία παρατηρούνται αποκλειστικά και μόνο στη νόσο αυτή, τα οποία είναι:

• Η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια – εξόφθαλμος (διόγκωση και προπέτεια των ματιών), στο 50% των ασθενών
• Η εμφάνιση οιδήματος και πάχυνσης του δέρματος στα κάτω άκρα (στο 1-2% των ασθενών)

Σχετικά με την διάγνωση της νόσου Graves, αρχικά είναι βασικό να αποκλειστούν άλλες πιθανές αιτίες του υπερθυρεοειδισμού, ενώ παράλληλα, η διάγνωση της νόσου βασίζεται και στη συνέχεια επιβεβαιώνεται μέσω των εργαστηριακών εξετάσεων, όπως:

• Η ανεύρεση αυξημένων επιπέδων των ορμονών Τ₃ και Τ₄, με χαμηλά επίπεδα της TSH στο αίμα.
• Η ανεύρεση αυξημένων επιπέδων των αντισωμάτων TRAb στο αίμα
• Η ύπαρξη βρογχοκήλης στο υπερηχογράφημα του θυρεοειδούς αδένα.

Η νόσος Graves ως πάθηση επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό τη ζωή των ασθενών σε καθημερινή βάση. Γι’ αυτό η θεραπεία της νόσου Graves είναι επιτακτική, σε αυτή την περίπτωση όσο ποτέ άλλοτε.

Πολλές και διαφορετικές οι μορφές θεραπείας που έχουν προταθεί για τη νόσο Graves, ωστόσο η κάθε μορφή συνοδεύεται και από πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.

Μορφές Θεραπείας:

• Τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα
• Το ραδιενεργό ιώδιο
• Η χειρουργική θεραπεία

Τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα ενδείκνυνται ως μια προσωρινή λύση στη φάση ελέγχου της νόσου, καθώς απαγορεύεται η εφόρου ζωής λήψη τους, ενώ με την διακοπή τους, τις περισσότερες φορές επανεμφανίζεται η νόσος.

Το ραδιενεργό ιώδιο από την μία μεριά καταστρέφει τον θυρεοειδή αδένα, αντιμετωπίζοντας έτσι τη νόσο, αλλά η χορήγησή του εκθέτει τον ασθενή σε ραδιενέργεια, ενώ από την άλλη δεν συνίσταται ως μορφή θεραπείας σε ασθενείς που πάσχουν από εξόφθαλμο.

Η χειρουργική θεραπεία της νόσου Graves μέσω της αφαίρεσης του συνόλου του θυρεοειδούς αδένα (ολική θυρεοειδεκτομή) αποτελεί την ιδανική και οριστική θεραπεία της νόσου Graves. Τα πλεονεκτήματα της θυρεοειδεκτομής έναντι των υπόλοιπων μορφών θεραπείας έχουν αναδειχθεί από πολλαπλές επιστημονικές μελέτες, με την πλέον σύγχρονη να συγκρίνει τις διάφορες μορφές θεραπείας της νόσου Graves σε ένα σύνολο 6.385 ασθενών. Η έρευνα αποκάλυψε πως η θυρεοειδεκτομή χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα πλεονεκτήματα, σε σύγκριση με τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα και το ραδιενεργό ιώδιο:

• 64% και 55% ελαττωμένη θνητότητα από τη νόσο.
• 79% και 71% μειωμένο καρδιαγγειακό κίνδυνο.
• 90% και 74% ελαττωμένη πιθανότητα εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής μετά τη χειρουργική θεραπεία.
• 66% και 73% ελαττωμένη πιθανότητα εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη μετά τη θεραπεία.
• 72% και 70% βελτίωση των ψυχολογικών αλλοιώσεων της νόσου.

Το σπουδαιότερο και μεγαλύτερο, ωστόσο, πλεονέκτημα της θυρεοειδεκτομής είναι πως χαρακτηρίζεται από ένα ελάχιστο ποσοστό υποτροπής (επανεμφάνισης) της νόσου της τάξεως του 2.4%, συγκριτικά με τα ποσοστά υποτροπής 75.6% και 19.5% των αντιθυρεοειδικών φαρμάκων και του ραδιενεργού ιωδίου, αντίστοιχα.

Ως εκ’ τούτου , η ολική θυρεοειδεκτομή αποτελεί την πλέον αποτελεσματική και οριστική θεραπεία της νόσου Graves, με τα μειονεκτήματά της να απαλείφονται, ειδικά όταν η θυρεοειδεκτομή πραγματοποιείται από κάποιον εξειδικευμένο χειρουργό θυρεοειδούς.

Κωνσταντίνος Αποστόλου, MD, MSc, PhD

Γενικός Χειρουργός - Εξειδικευμένος Χειρουργός Θυρεοειδούς και Παραθυρεοειδών Αδένων
www.drapostolou.gr
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 2107709910, 6940167070