Παρέμβαση της Ανδριάνας Κομήτσα για την άμεση επαναλειτουργία του Τμήματος Εξωσωματικής Γονιμοποίησης του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας ^Κύριο

«Η σιωπή που επικρατεί εδώ και σχεδόν έξι χρόνια στο Τμήμα Εξωσωματικής Γονιμοποίησης της Μαιευτικής – Γυναικολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας, δεν είναι απλώς μία διοικητική δυσλειτουργία αλλά μία πραγματική πληγή για την κοινωνία της Λάρισας και ολόκληρης της Θεσσαλίας. Οι Θεσσαλοί στερούνται ενός πολύτιμου εργαλείου ζωής, καθώς το Τμήμα ανέστειλε τη λειτουργία του τον Μάρτιο του 2020 (στο πλαίσιο του lockdown για τον κόβιντ) και έκτοτε ουσιαστικά δεν επαναλειτούργησε για λόγους που δεν αντέχουν σε καμία κριτική.

Η ανάγκη άμεσης επαναλειτουργίας του Τμήματος αποτελεί κοινωνική επιταγή που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης γι’ αυτό και πήρα την πρωτοβουλία να παρέμβω δημόσια όχι μόνο ως Αντιπεριφερειάρχης Εθελοντισμού και Πρόνοιας ή εκπρόσωπος της Περιφέρειας Θεσσαλίας στην αρμόδια Επιτροπή της ΕΝΠΕ για το Δημογραφικό αλλά και ως απλή μητέρα.

Το Τμήμα είχε αδιάλειπτη λειτουργία από το 2002 και με επικεφαλής τον εξαίρετο καθηγητή, κ. Ιωάννη Μεσσήνη, αποτέλεσε φάρο ελπίδας για εκατοντάδες ζευγάρια από τη Θεσσαλία και όχι μόνο. Περισσότερα από 1.000 παιδιά γεννήθηκαν χάρη στη συνδρομή των στελεχών του και εντελώς δωρεάν. Πρόκειται για έναν αριθμό που δεν αποτυπώνει απλώς την ιατρική επιτυχία. Μιλάμε για το μεγαλείο δημιουργίας νέων οικογενειών που στάθηκαν όρθιες «νικώντας» την υπογονιμότητα, μιλάμε για 1.000 αποδείξεις ότι το δημόσιο σύστημα υγείας μπορεί να λειτουργεί ως πυλώνας κοινωνικής συνοχής.

Σε μια εποχή όπου η εξωσωματική γονιμοποίηση στον ιδιωτικό τομέα αποτελεί για πολλούς μία οικονομικά απαγορευτική επιλογή, η ύπαρξη ενός δημόσιου, Πανεπιστημιακού Τμήματος Εξωσωματικής Γονιμοποίησης με υψηλό επίπεδο επιστημονικής κατάρτισης και σύγχρονες υποδομές υπήρξε αδιαμφισβήτητη κοινωνική κατάκτηση. Νέα ζευγάρια, άνεργοι, εργαζόμενοι με χαμηλά εισοδήματα, άνθρωποι από ακριτικές και μειονεκτικές περιοχές, βρήκαν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Λάρισας μια πραγματική ευκαιρία να φτιάξουν την οικογένεια που είχαν ονειρευτεί. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα πρώτα παιδιά που γεννήθηκαν με τη συνδρομή της Μονάδας Εξωσωματικής Γονιμοποίησης είναι σήμερα νέοι και νέες 22 ετών!

Η μακρόχρονη αναστολή λειτουργίας του Τμήματος για γραφειοκρατικούς λόγους και ατέρμονες αντιπαραθέσεις συνιστά χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς το έλλειμμα βούλησης και η διοικητική αδράνεια μπορούν να ακυρώσουν υγειονομικές δομές υψηλής αξίας. Δε μιλάμε για έλλειψη επιστημονικού προσωπικού ή εξοπλισμού αλλά για απροθυμία των αρμοδίων να παρέμβουν αποφασιστικά. Μιλάμε για μία καθυστέρηση ετών που γεννά πλέον πολλά ερωτηματικά σε σχέση με την πραγματική αιτία που κρατάει το Τμήμα κλειστό ενώ στην πράξη μεταφράζεται σε χαμένες ευκαιρίες τεκνοποίησης για ζευγάρια που δεν έχουν την πολυτέλεια του χρόνου.

Αδυνατώ να πιστέψω πως δεν αντιλαμβάνονται οι ιθύνοντες ότι η δυνατότητα ενός ζευγαριού να αποκτήσει παιδί μέσω ενός αξιόπιστου δημόσιου κέντρου Εξωσωματικής Γονιμοποίησης είναι μία κοινωνική αναγκαιότητα και για πολλούς ανθρώπους ο μοναδικός δρόμος προς τη γονεϊκότητα. Ούτε θέλω να πιστέψω τις φωνές εκείνων που λένε ότι το Τμήμα παραμένει ανενεργό ενώ αυγατίζει το κέρδος κάποιων μεγάλων ιδιωτικών κέντρων, που παρέχουν αντίστοιχες υπηρεσίες με κόστος χιλιάδων ευρώ.

Στην κυβέρνηση αρέσκονται να μιλούν κίνητρα στήριξης της οικογένειας. Όμως οι εξαγγελίες αποκτούν πραγματικό νόημα μόνο όταν συνοδεύονται από απτές υποδομές. Και στην περίπτωση του Τμήματος Εξωσωματικής Γονιμοποίησης του Πανεπιστημιακού μας Νοσοκομείου το Υπουργείο Υγείας και συνολικά η κυβέρνηση θα έπρεπε να έχουν κάνει τα πάντα σε συνεννόηση με τη διοίκηση του Νοσοκομείου για να επαναλειτουργήσει το Τμήμα χθες.

Η περιοχή μας, όπως και όλη η Ελλάδα, βιώνει εδώ και χρόνια μία αθόρυβη αλλά δραματική δημογραφική κρίση. Η υπογεννητικότητα, η μετανάστευση των νέων και η γήρανση του πληθυσμού δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα. Χωριά ερημώνουν, σχολεία κλείνουν, το παραγωγικό δυναμικό συρρικνώνεται. Σε αυτό το πλαίσιο, κάθε δομή που ενισχύει τη δημιουργία οικογένειας αποτελεί στρατηγικής σημασίας επένδυση για το μέλλον και εργαλείο δημογραφικής ανάταξης για την περιοχή μας.

Ας μην ξεχνάμε, εξάλλου, ότι η υπογονιμότητα αποτελεί βαθιά τραυματική εμπειρία για πολλά ζευγάρια. Η ύπαρξη ενός δημόσιου, εύκολα προσβάσιμου και ανθρώπινου φορέα υποστήριξης μειώνει το άγχος, την κοινωνική και προσωπική πίεση και το αίσθημα αδιεξόδου. Η επαναλειτουργία του Τμήματος Εξωσωματικής Γονιμοποίησης δεν θα προσφέρει μόνο ιατρικές πράξεις, θα προσφέρει ελπίδα, καθοδήγηση και αξιοπρέπεια.

Ως Λαρισαίοι και ως Θεσσαλοί έχουμε κάθε λόγο να διεκδικήσουμε με σθένος την άμεση επαναλειτουργία του Τμήματος. Φορείς, αυτοδιοίκηση, πανεπιστήμιο, ιατρική κοινότητα και πολίτες οφείλουμε, με μία φωνή, να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα ως δική μας υπόθεση, να το πάρουμε προσωπικά. Τίποτα δε μπορεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και τίποτα δε θα πρέπει να εμποδίσει την άμεση επαναλειτουργία του Τμήματος. Μην ξεχνάμε ότι κάθε μήνας που περνά σημαίνει λιγότερες πιθανότητες για ζευγάρια που παλεύουν με τον χρόνο.

Στη Θεσσαλία έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να πρωτοπορούμε στον χώρο της υγείας. Δεν μας αξίζει να βλέπουμε μια τόσο σημαντική δημόσια υγειονομική μονάδα να παραμένει ανενεργή. Η επαναλειτουργία του Τμήματος Εξωσωματικής Γονιμοποίησης θα είναι μία πράξη δημογραφικής ευθύνης, κοινωνικής δικαιοσύνης και σεβασμού προς τα νέα ζευγάρια που θέλουν να χτίσουν το μέλλον τους στον τόπο μας. Γιατί, τελικά, η ανάπτυξη δεν μετριέται μόνο σε έργα υποδομής, αλλά και σε παιδικές φωνές που γεμίζουν τις γειτονιές μας. Και αυτές οι φωνές αξίζουν να κάνουμε τα πάντα για να ακουστούν».