Σ. Φάμελλος: "Το Υδροηλεκτρικό Φράγμα της Μεσοχώρας θα αδειοδοτηθεί χωρίς σύνδεση με την εκτροπή του Αχελώου και με ασφάλεια για τους κατοίκους"

Ως υδροηλεκτρικό έργο χαρακτηρίζεται σωστό και αναγκαίο, διότι συμβάλλει στην παραγωγή ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, μειώνει την εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα, συμβάλλει στην αντιπλημμυρική προστασία και ικανοποιεί την ευρωπαϊκή στρατηγική, ενισχύοντας την ελληνική οικονομία.
 
Σημείωσε δε, ότι οι καθυστερήσεις στο έργο της Μεσοχώρας οφείλονται στο ότι συνδέθηκε μέσω της εκτροπής του Αχελώου με ένα στείρο, λανθασμένο μοντέλο ανάπτυξης, το οποίο υπερκατανάλωνε νερό και φυσικούς πόρους, δεν προσέθετε υπεραξία και γνώση στην αγροτική ανάπτυξη, στήριζε και στηριζόταν σε ένα πλέγμα πελατειακών σχέσεων στο χώρο της αγροτικής παραγωγής και σε  πλασματικές επιδοτήσεις, στοιχεία που πλήγωσαν και το έργο και την ανάπτυξη και την ελληνική κοινωνία, φέρνοντας καθυστέρηση σε σχέση με το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
 
Εξαιτίας αυτής της λανθασμένης πολιτικής, από τη δεκαετία του '80, έως σήμερα, έχουμε πληθώρα προσφυγών και ακυρώσεων από το Συμβούλιο της Επικρατείας και νόμους απαλλοτριώσεων οι οποίο κατέληξαν να είναι ανενεργοί. Για τριάντα ολόκληρα χρόνια τα συγκεκριμένα έργα πελαγοδρομούσαν, λόγω αδιέξοδων πολιτικών και ελλιπούς σχεδιασμού.
 
Ο Αν. ΥΠΕΝ ανέφερε, επίσης, ότι ενώ το έργο ξεκίνησε το 1986 και ολοκληρώθηκε το 2001 η  τελική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων υποβλήθηκε τον Νοέμβριο του 2014 και μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου 2016 οι υπηρεσίες του ΥΠΕΝ έλαβαν συμπληρωματικά στοιχεία. Με βάση την αλληλογραφία των Υπηρεσιών η Διεύθυνση Συντονισμού και Επιθεώρησης Δασών της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλίας - Στερεάς Ελλάδας έχει αποστείλει από τις 21 Δεκεμβρίου 2015 τις γνωμοδοτήσεις των Δασαρχείων και των Δασικών Υπηρεσιών, που είναι και οι τελευταίες.
 
"Προκειμένου να ολοκληρωθεί η αδειοδότηση περιβαλλοντικών όρων απαιτείται και το στάδιο του χαρακτηρισμού της περιοχής κατάκλισης, που είναι η ζώνη πλημμύρισης του φράγματος, σύμφωνα με το ν. 998 της δασικής νομοθεσίας", επεσήμανε ο Αν. ΥΠΕΝ και πρόσθεσε ότι με βάση την αλληλογραφία του ΥΠΕΝ προκύπτει ότι από την πλευρά της ΔΕΗ έχει ξεκαθαρίσει το ζήτημα της οριοθέτησης της περιοχής χαρακτηρισμού, άρα αίρεται και αυτό το εμπόδιο στην υλοποίηση του έργου.
 
"Ως προς την έκδοση Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων υπάρχει ήδη σε μορφή σχεδίου και αξιολογείται από το Υπουργείο, ώστε να είμαστε έτοιμοι και ως πολιτική ηγεσία δηλώνουμε ότι είμαστε υπέρ ενός έργου το οποίο δεν συνδέεται με το έργο εκτροπής του Αχελώου, αλλά συνδέεται με την υδροηλεκτρική παραγωγή και με τα συνεπακόλουθα στοιχεία προστασίας του περιβάλλοντος", συμπλήρωσε ο Σωκράτης Φάμελλος.
 
Και συνέχισε: "Αυτήν τη στιγμή βρισκόμαστε σε μία φάση αναθεώρησης των σχεδίων διαχείρισης υδατικών πόρων των λεκανών απορροής ποταμών, σύμφωνα με την Οδηγία Πλαίσιο 2000/60. Τα προκαταρκτικά σχέδια έγιναν ήδη το 2016, έχουμε ήδη υπογράψει συμβάσεις μελετών, ώστε να έχουμε νέες μελέτες για τους υδατικούς πόρους το 2017 και να μην έχουμε κανένα πρόβλημα αιρεσιμότητας με τους πόρους του ΕΣΠΑ".
 
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι "κερδίσαμε τεσσεράμισι χρόνια καθυστέρησης και στον σχεδιασμό των υδατικών πόρων που είχαν καθυστερήσει", τόνισε ο Αν. ΥΠΕΝ. Διότι, αντί η χώρα να ολοκληρώσει τον αρχικό σχεδιασμό των μελετών διαχείρισης υδατικών πόρων έργων το 2009, ως όφειλε, τον ολοκλήρωσε το 2015, με έξι χρόνια καθυστέρηση. Ενώ σήμερα, κερδίζοντας πολύτιμο χρόνο, η πρώτη αναθεώρηση των μελετών διαχείρισης υδατικών πόρων, η οποία είχε αρχικό χρονοδιάγραμμα το 2015, θα έχει ολοκληρωθεί εντός του 2017.
 
Στο τέλος της τοποθέτησής του ο Αν. ΥΠΕΝ, Σωκράτης Φάμελλος διευκρίνισε επιπλέον ότι η  εκπόνηση γεωτεχνικής μελέτης για την περιοχή της Μεσοχώρας, που ανέθεσε το ΥΠΕΝ το 2016, δεν προσθέτει καμία καθυστέρηση, αλλά γίνεται με σκοπό την ασφάλεια του οικισμού, κάτι που έχουν ζητήσει και οι ίδιοι οι κάτοικοι. Προανήγγειλε δε, ότι την ερχόμενη εβδομάδα θα πραγματοποιηθεί στο ΥΠΕΝ συνάντηση με τους φορείς της Θεσσαλίας προκειμένου να συζητηθεί διεξοδικά το ζήτημα της αδειοδότησης του έργου και της ασφάλειας του οικισμού.