Ανοιχτή Συνέλευση: "Ούτε σταγόνα στα δολοφονικά αρπακτικά!!! Το νερό δεν είναι εμπόρευμα. Μπλόκο στο πολυνομοσχέδιο"

με ένα νομοσχέδιο – μαμούθ των 263 άρθρων και των 357 σελίδων με τίτλο «Μετονομασία της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας σε Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων και διεύρυνση του αντικειμένου της με αρμοδιότητες επί των υπηρεσιών ύδατος και της διαχείρισης αστικών αποβλήτων, ενίσχυση της υδατικής πολιτικής – Εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας για τη χρήση και παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές μέσω της ενσωμάτωσης των οδηγιών ΕΕ 2018/2001 και 2019/944 – Ειδικότερες διατάξεις για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την προστασία του περιβάλλοντος». Κυβερνητικός στόχος είναι μεταξύ άλλων η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) να μετεξελιχθεί σε Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ) αποκτώντας διευρυμένες αρμοδιότητες. Το σχέδιο νόμου αποτελεί έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα ιδιωτικοποίησης του Νερού μετά την ψήφιση, τον περασμένο Ιούλιο, του αντισυνταγματικού νόμου 4964/2022 (άρθρα 114, 115), με τον οποίο οι μετοχές του Ελληνικού Δημοσίου στην ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ επαναμεταβιβάστηκαν στο Υπερταμείο (η αρχική απόφαση είχε παρθεί επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ). Πλέον, οι δύο μεγαλύτεροι φορείς παροχής υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης της χώρας, δεν υπάγονται στον έλεγχο του Δημοσίου.

Βασικός προσανατολισμός του νομοσχεδίου είναι η προετοιμασία του εδάφους για την πλήρη εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας 2000/60 σχετικά με την απελευθέρωση της αγοράς του νερού κατά τα πρότυπα της ενέργειας, των μεταφορών, των τηλεπικοινωνιών κ.ά. Πιο συγκεκριμένα, με το νομοσχέδιο το οποίο κατατέθηκε στη Βουλή την 1η Μαρτίου, οι κρατικές αρμοδιότητες ρύθμισης και ελέγχου όλων των φορέων παροχής των δημόσιων υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης της χώρας αφαιρούνται από τα αρμόδια υπουργεία και ανατίθενται στην ανεξάρτητη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ). Εδώ φαίνεται ότι βρίσκεται – καλά κρυμμένη– και όλη η στόχευση του υπουργείου. Η υπαγωγή των υπηρεσιών ύδατος στη νέα ΡΑΑΕΥ δεν συνάδει με την υφιστάμενη κατάσταση του συγκεκριμένου τομέα στην Ελλάδα, καθώς δεν υπάρχει ανταγωνιστικό πεδίο, όπως για παράδειγμα συμβαίνει στην Ενέργεια. Και αυτό, διότι οι Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης – Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) είναι κοινωφελείς και μη κερδοσκοπικές δημοτικές επιχειρήσεις, οι οποίες δρουν μονοπωλιακά στην περιοχή αρμοδιότητας. Με απλά λόγια, αυτό που επιχειρεί αυτήν τη στιγμή το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, είναι να παραδώσει «πακέτο» και τις αρμοδιότητες επί των φορέων υδροδότησης (ρυθμιστικές, κανονιστικές, αδειοδοτικές, κυρωτικές, τιμολογιακές), οι οποίες κατά το Σύνταγμα ανήκουν αποκλειστικά στο Κράτος. Όλο αυτό θα οδηγήσει, σύμφωνα με τους νόμους της αγοράς, σε αυξήσεις στην τιμή του νερού και σε διακοπές παροχής σε χιλιάδες καταναλωτές. Αντιδρώντας στα σχέδια της κυβέρνησης, οι εργαζόμενοι στις ΔΕΥΑ σε διάφορες πόλεις προχώρησαν σε διάφορες κινητοποιήσεις.

Επιπλέον, θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε άλλα άρθρα του νομοσχεδίου, προωθούνται νέα «τερατουργήματα» για fast-track «επενδύσεις» στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), καθώς για πρώτη φορά εισάγεται ρύθμιση για αναγκαστική απαλλοτρίωση του 20% του χωραφιού αγροτών, στην περίπτωση που η γη τους συνορεύει με σχετική «επένδυση». Από εκεί και πέρα, οι ευνοϊκές για το κεφάλαιο ρυθμίσεις κατά παράβαση οποιασδήποτε περιβαλλοντικής προστασίας είναι δύσκολο ακόμα και να απαριθμηθούν. Για ακόμα μια φορά οι περιοχές Natura βρίσκονται στο στόχαστρο. Μερικά από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η «νομιμοποίηση» παράνομων δρόμων ή η διάνοιξη νέων μέσω των Ειδικών Πολεοδομικών Σχεδίων, ώστε να καταστεί οικοδομήσιμη η έκταση ενός ιδιώτη, όταν αυτός πρόκειται να υλοποιήσει κάποια επένδυση, η επέκταση της δυνατότητας κατασκευής τουριστικών χωριών εκτός από δημόσιες δασικές εκτάσεις και σε ιδιωτικές, η δυνατότητα οι υφιστάμενες δραστηριότητες εντός προστατευόμενων περιοχών να μένουν ως έχουν, ανεξάρτητα με το αν έχουν επιπτώσεις στην ακεραιότητα της προστατευόμενης περιοχής, η δυνατότητα οι ζώνες που καθορίζονται μέσα σε μια προστατευόμενη περιοχή (λ.χ. απόλυτης προστασίας, προστασίας της φύσης) να χωρίζονται σε «υπο-ζώνες» ανατρέποντας ουσιαστικά κάθε δικλείδα προστασίας. Καταργείται η απαγόρευση που υπήρχε για την κατασκευή λιμενικών εγκαταστάσεων σε προστατευόμενες περιοχές, ενώ επιτρέπεται η σημειακή τροποποίηση ρυθμίσεων με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη χωροθέτηση εγκαταστάσεων διαχείρισης απορριμμάτων στην Καλντέρα της Σαντορίνης. Οι “διεκολύνσεις” προς το κεφάλαιο βέβαια δε σταματούν εδώ. Αντί η ελάχιστη απόσταση της δόμησης από τον αιγιαλό να αυξάνεται, επεκτείνεται και στα «μεικτά τουριστικά καταλύματα» η δυνατότητα που είχε δοθεί στα τουριστικά χωριά να χτίζουν στα 30 μέτρα από τον αιγιαλό (έναντι 50 μέτρων που είναι ο γενικός κανόνας).

Τα λαϊκά νοικοκυριά βιώνουν ήδη πολύ οδυνηρά στην «τσέπη» τους τα αποτελέσματα της ιδιωτικοποίησης του κοινωνικού αγαθού του ρεύματος.
Κοινωνικό αγαθό, και όχι εμπόρευμα, είναι και το νερό.

Ο λαός θα πρέπει να το υπερασπιστεί με αγώνες διεκδικώντας να μπει «φρένο» σε κάθε σκέψη για περαιτέρω ιδιωτικοποίηση, αλλά αντιθέτως να υπάρχει κρατικοποίηση σε όλο τον κύκλο του νερού, με κοινωνικό – εργατικό έλεγχο.

Το Νερό, είναι το πιο πολύτιμο φυσικό αγαθό για την ίδια την ύπαρξη του ανθρώπου και κάθε ζωής στη γη. Το καπιταλιστικό μοντέλο παραγωγής λεηλατεί και εμπορευματοποιεί τους φυσικούς πόρους, οι οποίοι δεν είναι ανεξάντλητοι.

Το Νερό δεν μπορεί να μπει σε καμία ρύθμιση καμιάς αρχής, γιατί θα γίνει ακριβό σαν το ρεύμα σε μια περίοδο που οι χαμηλοί μισθοί λεηλατούνται και οι εργαζόμενοι εξαθλιώνονται από την ακρίβεια, που αυξάνεται συνεχώς.

Το νερό και η διαχείρισή του παίζουν τεράστιο ρόλο για την υγεία, τον αγροτικό τομέα και τα διατροφικά αγαθά. Είναι κεφαλαιώδες περιβαλλοντικό ζήτημα.

Όλοι – όλες στη συγκέντρωση τη Δευτέρα 20 Μαρτίου 6.00 μμ στην Κεντρική Πλατεία Καρδίτσας 

Ανοιχτή Συνέλευση εντάντια στην πράσινη ανάπτυξη και στα αιολικά στα Άγραφα