Μήνυμα Χριστουγέννων από τον Μητροπολίτη κ. Τιμόθεο

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ἐψάλαμε κατά τήν ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου στήν ἑβδόμη (ζ’) ᾠδή τήν Καταβα-σία:
«Οἱ Παῖδες εὐσεβείᾳ συντραφέντες
δυσσεβοῦς προστάγματος καταφρονήσαντες,
πυρός ἀπειλήν οὐκ ἐπτοήθησαν,
ἀλλ’ ἐν μέσῳ τῆς φλογός ἑστῶτες ἔψαλλον·
ὁ τῶν πατέρων Θεός εὐλογητός εἶ».
(Καταβασία ζ’ ᾠδῆς Χριστουγέννων).

Οἱ τρεῖς νέοι πού ἀνατράφηκαν μέ εὐσέβεια καταφρόνησαν, δέν ὑπάκουσαν τή βλάσφημη διαταγή καί δέν φοβήθηκαν τήν ἀπειλή τῆς φωτιᾶς.

Ἀντίθετα, εὑρισκόμενοι μέσα στό ἀναμμένο καμίνι, ἔψαλαν: Ὁ Θεός τῶν πατέρων μας εἶναι δοξασμένος!

Τό θεμέλιο τῆς ἀνατροφῆς πού ἔλαβαν οἱ τρεῑς νέοι ἦταν ἡ εὐσέβεια, δηλαδή ἡ πίστη, ἡ ἀγάπη καί ἡ ἀφοσίωση στόν ἕνα καί ἀληθινό Θεό. Ἡ γνησιότητα καί ἡ δύναμη τῆς εὐσέβειάς τους ἀποκαλύπτεται στήν ἀπάντηση πού ἔδωσαν στό ἐρώτημα τοῦ βασιλιά Ναβουχοδονόσορος: καί ποιός εἶναι ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος θά σᾶς σώσῃ ἀπό τάς χεῖρας μου;, μέ τό ὁποῖο εἶχε κατακλείσει τήν ἀπειλή του νά τούς ρίξει εἰς τήν κάμινον τοῦ πυρός τήν καιομένην, ἄν τελικά δέν προσκυνοῦσαν τή χρυσή εἰκόνα του. Οἱ τρεῖς Παῖδες λοιπόν ἀπάντησαν: βασιλιά εἶναι περιττόν νά ἀποκριθῶμεν περί τοῦ πράγματος τούτου. Ἐάν ὁ Θεός μας, τόν ὁποῖον λατρεύομεν, ἔχη τήν δύναμιν, θά μᾶς ἐλευθερώσῃ ἀπό τήν κάμινον τοῦ φλέγοντος πυρός καί ἀπό τά χέρια σου. Ἀλλά καί ἐάν δέν πράξῃ αὐτό νά γνωρίζεις βασιλιά ὅτι δέν θά λατρεύσωμεν τούς θεούς σου καί δέν θά προσκυνήσουμε τήν χρυσή εἰκόνα, τήν ὁποία ἔστησες (Δαν. 3, 16-18).

Τά λόγια αὐτά τῶν τριῶν Παίδων ἀποκαλύπτουν τόν ἔνθεο ζῆλο καί τόν ἀδαμάντινο χαρακτήρα τους. Πίστευαν ἀκλόνητα στή δύναμη καί τή σωστική παρέμβαση τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά κι ἄν ἀκόμη ὁ Θεός δέν παρενέβαινε γιά νά τούς ἀπαλλάξει ἀπό τό πῦρ τῆς καμίνου, αὐτοί δέν ἐπρόκειτο νά τόν ἀρνηθοῦν καί νά λατρεύσουν ἄλλους θεούς.

Οἱ τρεῖς Παῖδες, λοιπόν, ὁπλισμένοι μέ τή δύναμη τῆς εὐσέβειας, μέ τήν ὁποία εἶχαν ἀνατραφεῖ, μπόρεσαν νά ἀψηφήσουν τήν προκλητική διαταγή τοῦ Ναβουχοδονόσορος καί νά σταθοῦν ἀπτόητοι μπροστά στήν ἀπειλή τῆς τιμωρίας, μέ τήν ὁποία ἐπιχείρησε νά κάμψει τήν ἀντίστασή τους.

Τήν ἄρνηση τῶν τριῶν εὐσεβῶν νέων νά ὑπακούσουν στήν ἄφρονα καί δυσσεβή διαταγή τοῦ Ναβουχοδονόσορος, ἀκολούθησε ἡ φοβερή τιμωρία. Καί οἱ ἡρωικές νεανικές ὑπάρξεις εὑρισκόμενες ἐν μέσῳ τῆς φλογός ὄχι μόνο δέν συνεθλίβησαν ἀπό τό φόβο καί τή λύπη, ἀλλά μέ τήν καρδιά τους γεμάτη ἀπό χαρά καί ἐλπίδα στόν Θεό ξεσποῦσαν σέ ὕμνους καί δοξολογίες: ἔπεσον εἰς μέσον τῆς καμίνου τοῦ πυρός τῆς καιομένης πεπεδημένοι. Καί περιεπάτουν ἐν μέσῳ τῆς φλογός ὑμνοῦντες τόν Θεόν καί εὐλογοῦντες τόν Κύριον (Δαν. 3, 23).

Ἀδελφοί μου, ἀπό τότε μέχρι σήμερα μᾶς καλοῦν καί μᾶς ζητοῦν νά προσκυνήσουμε ἄλλους θεούς, τήν πλεονεξία - εἰδωλολατρεία, τό χρῆμα, τήν σάρκα, τήν ἀπρέπεια καί ὅτι ἄλλο κακό μηχανεύεται ὁ διάβολος γιά νά μᾶς ἀπομακρύνει ἀπό τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ.

Ἔναντι ὅλης αὐτῆς τῆς ἀνοίκειας καί βλάσφημης καταστάσεως, ὁ Σωτῆρας Κύριος ἔρχεται νά γεννηθεῖ ξανά ἐκ Παρθένου Κόρης στό ταπεινό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ νά ἐνδυναμώσει μέ τήν παρουσία Του τό γένος τῶν ἀνθρώπων πού ἐπιποθεῖ καί ἐπιθυμεῖ νά πιστεύει καί νά δοξάζει τόν ζῶντα καί ἀληθινό Θεό, ἔναντι τῶν ἄλλων ἀνθρωποπαθῶν θεοτήτων, τῶν κίβδηλων, πού παρασύρουν τόν πνευματικό ἄνθρωπο σέ ὄλεθρο καί καταστροφή.

Ὁ Σαρκωθείς Κύριος προσλαμβάνει τήν ἀνθρώπινη φύση καί τήν ἁγιάζει, τήν ἀναδημιουργεῖ καί τήν καθιστᾶ ζῶσα, ἔναντι τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ πνευματικοῦ καί ψυχικοῦ θανάτου, πού εἶχε ὑποπέσει, καί τήν ἀναδεικνύει ἔνθεη, χαριτωμένη καί ἁγιασμένη.

Οἱ προκλήσεις στή ζωή μας εἶναι πολλές καί ἡ ἁμαρτία καί ἡ ἀποστασία περιτυλίγεται μέ ὡραῖα πολύχρωμα περιτυλίγματα γιά νά μᾶς παρουσιαστεῖ ὄμορφη, μέ λέξεις καί ἰδέες, ὅπως ἐλευθερία, ἀνθρώπινα δικαιώματα, αὐτοδιαχείρισης τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, δικαίωμα στήν ἄμβλωση, υἱοθεσία παιδιῶν ἀπό ὁμόφυλα ζευγάρια, πολιτικός γάμος, σύμφωνο συμβίωσης, διαζύγιο καί πολλά παρόμοια.

Οἱ Χριστιανοί ὅμως καλούμαστε νά μήν προσκυνήσουμε τήν χρυσή εἰκόνα, τά εἴδωλα τοῦ κόσμου καί τό αὐτοείδωλό μας, ἀλλά νά προσκυνήσουμε καί νά δοξάσουμε τήν σωτηρία τῶν ἐθνῶν, τόν σπαργανωμένο Κύριο, τόν Σωτῆρα καί Κτίστη μας. Νά ἀκολουθήσουμε στή ζωή μας τό φωτεινό σημάδι τοῦ Θεοῦ, τό ἄστρο τῆς Βηθλεέμ, τό ὁποῖο θά μᾶς ὁδηγεῖ πάντοτε σέ ἕναν μοναδικό καί ἀσφαλῆ προορισμό, στήν μετάνοια, στή σωτηρία, στήν ἁγιασμένη χριστιανική ζωή.

Κ α λ ὰ   κ α ὶ   ε ὐ λ ο γ η μ έ ν α   Χ ρ ι σ τ ο ύ γ ε ν ν α !

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Ὁ Μητροπολίτης σας