Κύκλος Επιστημονικών Διαλέξεων της Ιεράς μας Μητροπόλεως: «Οι δύσκολοι γάμοι και τα ανήσυχα παιδιά στις μέρες μας» ^Κύριο

H Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων, στο πλαίσιο των ποιμαντικών της δραστηριοτήτων, πραγματοποιεί και φέτος Κύκλο Επιστημονικών Διαλέξεων, προσκαλώντας ειδικούς επιστήμονες να αναπτύξουν θέματα που απασχολούν και επηρεάζουν τη σύγχρονη ζωή μας. Οι διαλέξεις διεξάγονται μια φορά τον μήνα στην αίθουσα του πνευματικού κέντρου του Ιερού Ναού Αγίων Σοφίας, Ιωάννου Χρυσοστόμου και Σπυρίδωνος Καρδίτσης, Καποδιστρίου και 18ης Αυγούστου 41, κάτωθεν του Ιερού Ναού.

Εισηγητής της ομιλίας ήταν ο ψυχοθεραπευτής και ομαδικός αναλυτής κ. Κυριάκος Βλασσόπουλος, ο οποίος ανέπτυξε με σαφήνεια τα σημερινά αδιέξοδα του γάμου και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα παιδιά στην σύγχρονη κοινωνία.

Ο κ. Βλασσόπουλος στάθηκε αρχικά στις μεγάλες αλλαγές των τελευταίων δεκαετιών. Τόνισε ότι ο θεσμός του γάμου και η δομή της οικογένειας έχουν μεταμορφωθεί, με τα ποσοστά διαζυγίων να αυξάνονται σημαντικά και τις μονογονεϊκές οικογένειες να ξεπερνούν πλέον τις πυρηνικές. Αναφέρθηκε στην πραγματικότητα της «ανοχής» μέσα στον γάμο, όπου αρκετά ζευγάρια συμβιώνουν για πρακτικούς λόγους, βιώνοντας όμως συναισθηματική φθορά.

Μόνο ένα μικρό ποσοστό των γάμων λειτουργεί ουσιαστικά και ευτυχισμένα, ενώ οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν είτε έντονες συγκρούσεις είτε σιωπηλή απομάκρυνση. Δεν παρέλειψε να επισημάνει την αύξηση φαινομένων ενδοοικογενειακής βίας και την ανάγκη για κρατική και κοινωνική υποστήριξη.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στις δυσκολίες που βιώνουν τα παιδιά σήμερα. Καταγράφεται αυξημένη βία μεταξύ ανηλίκων αλλά και μέσα στο σπίτι, ενώ πολλές ψυχολογικές δυσκολίες, όπως άγχος, διαταραχές ύπνου, διάσπαση προσοχής, καταθλιπτικές τάσεις και διατροφικά προβλήματα, αποτελούν πλέον συχνά φαινόμενα.

Οι γονείς, αν και περισσότερο ενημερωμένοι από ποτέ, δυσκολεύονται να θέσουν σαφή όρια και να καλλιεργήσουν την αυτοπειθαρχία των παιδιών τους. Για τον λόγο αυτόν ο ομιλητής ανέδειξε τη σημασία της προληπτικής εκπαίδευσης των γονέων μέσα από «Σχολές Γονέων», ώστε να αναπτύξουν δεξιότητες επικοινωνίας και οριοθέτησης.

Στο τρίτο μέρος της ομιλίας ο κ. Βλασσόπουλος παρουσίασε τους βαθύτερους ψυχολογικούς λόγους που δυσκολεύουν τους γάμους. Η απουσία ενός σταθερού συστήματος αναφοράς και ηθικής, σε αντίθεση με παλαιότερες εποχές όπου υπήρχε πιο ξεκάθαρη ιεράρχηση αξιών, οδηγεί σε σύγχυση και ψυχική εξάντληση. Μίλησε για τα διαγενεακά τραύματα που μεταφέρονται ασυνείδητα μέσα στον γάμο, για την προβολή των παιδικών πληγών στον σύντροφο, για την έλλειψη υπομονής και για την ανάγκη δικαίωσης που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη κουλτούρα.

Η φτωχή επικοινωνία, η απουσία ευγνωμοσύνης και τρυφερότητας και η αδυναμία ενεργητικής ακρόασης οδηγούν σε απομάκρυνση. Παράλληλα επεσήμανε τη σημασία της ευγένειας, της αυτολογοκρισίας, της διακριτικότητας αλλά και της χρήσης βασικών λέξεων όπως «παρακαλώ», «ευχαριστώ», «συγγνώμη», ιδίως μπροστά στα παιδιά.

Ένα μεγάλο μέρος της διάλεξης αφιερώθηκε και στον ρόλο των οθονών. Η συνεχής έκθεση σε αυτές επιβαρύνει τον εγκέφαλο των παιδιών, αυξάνει τον εθισμό και τα φέρνει σε επαφή με ακραία βία και ακατάλληλο περιεχόμενο από πολύ μικρή ηλικία. Η συνήθεια του αδιάκοπου «σκρολαρίσματος» καταστρέφει την ικανότητα συγκέντρωσης και κριτικής σκέψης, ενώ η ανάγκη για προβολή και επιβεβαίωση μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα καλλιεργεί τον ναρκισσισμό και την αίσθηση ότι «φαίνομαι, άρα υπάρχω».

Ο κ. Βλασσόπουλος υπογράμμισε την ανάγκη επιστροφής στην ηθική ως ιεράρχηση αξιών που βοηθά τον άνθρωπο να διακρίνει το ωφέλιμο από το επιζήμιο. Τόνισε τη θεραπευτική δύναμη των καλών προτύπων, καθώς τα παιδιά και οι ενήλικες συγκινούνται βαθιά από την καλοσύνη και την αγαθότητα. Αναφέρθηκε επίσης στην ανάγκη για οριστική διακοπή του κύκλου της βίας, εξηγώντας ότι η σωματική τιμωρία αφήνει βαθιές εγγραφές στον εγκέφαλο και οδηγεί σε επανάληψη βίαιων συμπεριφορών.

Επισήμανε ότι τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από τις πιο βαριές συναισθηματικές φορτίσεις των ενηλίκων, αφού αντιλαμβάνονται την ατμόσφαιρα ακόμη και χωρίς λόγια.

Κλείνοντας, μετέφερε ένα μήνυμα ελπίδας. Ακόμη και στις πιο δύσκολες καταστάσεις υπάρχει δυνατότητα αλλαγής, αρκεί να υπάρχει θέληση και προσπάθεια. Θύμισε τον λόγο του Φρόιντ «να μάθουμε να αγαπάμε για να μην αρρωστήσουμε», καθώς και την πατρική νουθεσία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου «Νόσος εστί η κατάψυξις της αγάπης. Θέρμανον το Καταψυχθέν».

Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή του, ο ομιλητής τόνισε ότι η οικογενειακή ζωή απαιτεί μια συνεχή άσκηση από όλους και πως η καλλιέργεια υγιών σχέσεων μπορεί να αποτελέσει το πιο σταθερό θεμέλιο για την ανατροφή ψυχικά ισορροπημένων παιδιών.

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως