Πραγματοποιήθηκε στο Παυσίλυπο η εκδήλωση της Κοινής Δράσης Εκπαιδευτικών ^Κύριο

Ο κος Μηνάς Ευσταθίου (Πρόεδρος του Πανελληνίου Επιστημονικού Συλλόγου Ειδικής Αγωγής) στην εισήγησή του αναφέρθηκε στις νομοθετικές πρωτοβουλίες του Υπουργείου Παιδείας, οι οποίες δημιουργούν έναν κυκεώνα επιτροπών με αλληλοεπικαλυπτόμενες αρμοδιότητες, που δημιουργούν  με τη σειρά τους εμπόδια στην προσπάθεια γονέων και εκπαιδευτικών να δώσουν σε κάθε παιδί ΑΜΕΑ την δυνατότητα να μετάσχει στις κατάλληλες για τούτο εκαπαιδευτικές δομές. Διαμορφώνεται  έτσι ένα Ρατσιστικό- Φασιστικό κλίμα απόρριψης των παιδιών  και των οικογενειών τους. Επεσήμανε επίσης τα κενά στην λειτουργία των υπάρχουσων δομών τόσο σε χρηματοδότηση όσο και σε προσωπικό. Τέλος αναφέρθηκε στην ενσυναίσθηση ως  προϋπόθεση για να προσεγγίσει κάποιος τα προβλήματα των ΑΜΕΑ και των οικογενειών τους.

Ο κος Κατσάρας Κων/νος (πρόεδρος του Συλλόγου γονέων και κηδεμόνων ΑΜΕΑ Καρδίτσας) κατέγραψε στην παρέμβασή του το σύνολο των δράσεων και ενεργειών του συλλόγου στην προσπάθειά του αναδείξη αλλά και να επιλύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν  οι οικογένειες ΑΜΕΑ. Έδωσε μια πλήρη εικόνα για τα προβλήματα σε τοπικό επίπεδο των δομών της Ειδικής Αγωγής, την ελλειπή χρηματοδότηση, τις ελλείψεις σε προσωπικό, τα προβλήματα των μετακινήσεων , την αναμονήν για αξιολόγηση στα ΚΕΔΔΥ την μόνο κατά 30% ικανοποίηση των αιτήσεων για κατ’ οίκον εκπαίδευση κλπ.

Τέλος η Ειρήνη Παππά (δασκάλα Ειδικής Αγωγής)μετέφερε την προσωπική της εμπειρία από το χώρο της με το παρακάτω κείμενο:

Παγκόσμια μέρα  για τα άτομα με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ) ή «όταν ο Δάσκαλος γίνεται μαθητής»

Μετά από 15 χρόνια στη Γενική Αγωγή αποφάσισα κι εγώ να μπώ στηνν Ειδική Αγωγή... Έτσι γι΄αλλαγή... Τώρα πια δεν μπορώ να φανταστώτον εαυτόμου έξω από την Ειδική Αγωγή.

Ομολογώ ότι συνάντησα πολλές δυσκολίες, ο εγωισμός μου ποδοπατήθηκε, η υπομινή μου χτύπησε κόκκινο. Και μερικές φορές αναρωτήθηκα, αν τα παιδιά αυτά ήταν με ειδικές ανάγκες ή εγώ . Μέσα μου πολλά ανατράπηκαν. Τα παιδιά αυτά , στα 10 χρόνια τώρα που είμαι μαζί τους, μού ‘ δωσαν και μου δίνουν καθημερινά μεγάλα μαθήματα:

• τα κωφά – που ήταν και τα πρώτα μου παιδιά- μου έμαθαν να σιωπώ και  ν’ ακούω τους άλλους,
• το κοριτσάκι με το σύνδρομο DOWN, μου έμαθε ν’ αγαπώ μ’ όλη μου την καρδιά,
• τα αυτιστικά παιδιά, μου έμαθαν να μοιράζομαι αυτά που νιώθω με τους άλλους,
• το παιδί με την εγκεφαλική παράλυση, μου έμαθε να σκέφτομαι πιο καθαρά,
• τα παιδιά με κινητικά προβλήματα μου έμαθαν να χαίρομαι την κάθε στιγμή,
• τα παιδιά με νοητική υστέρηση, μου έμαθαν να γελάω περισσότερο,
• το παιδί με το σύνδρομο CHARGE, μου έμαθε να παλεύω για το αδύνατο.

Τα ευχαριστώ πολύ γιατί με βοηθούν να γίνομαι κάθε μέρα καλύτερος άνθρωπος.

Επίσης θέλω να εκφράσω την εκτίμησή μου στους γονείς αυτών των παιδιών για το μεγαλείο της ψυχής τους.

Στη συνέχεια ακολούθησε συζήτηση με τη συμμετοχή γονέων και εκπαιδευτικών. Αναδείχθηκαν επιμέρους πλευρές, επισημάνθηκαν προβλήματα και κυρίως εμπεδώθηκε ένα κλίμα συνεννόησης και αλληλεγγύης ως προυπόθεση για να λυθούν τα προβλήματα των ΑΜΕΑ και να μην πεταχθούν αυτοί και οι οικογένειές τους στον μνημονιακό καιάδα .

Το ραντεβού ανανεώθηκε για την Δευτέρα 3-12, παγκόσμια ημέρα για τα Άτομα με Ειδικές Ανάγκες στον ίδιο χώρο και ώρα 8μμ, όπου και θα γίνει η προβολή της ταινίας “Taare Zameen Par -Every child is special-Κάθε παιδί είναι ξεχωριστό".

Για την Κοινή δράση Εκπαιδευτικών

Γκαραγκάνη Αγγελική, Ματιάτου Διονυσία