Δίκτυο Αλληλεγγύης & Αγώνα Καρδίτσας: Προβολή ταινίας από την Κινηματογραφική Ομάδα “L’Écran Libre” ^Κύριο

18 Απριλίου 2026, 11:17
μέγεθος γραμματοσειράς μείωση του μεγέθους γραμματοσειράς αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Κατηγορία Εκδηλώσεις
Εκτύπωση
E-mail

Πρώτη προβολή της Κινηματογραφικής Ομάδας L’Écran Libre “ελεύθερη οθόνη”.

•19 Απρίλη, 20:00 στον Κοινωνικός Χώρος (Μ. Αλεξάνδρου 44)

«Το Πνεύμα του Μελισσιού» (1973), σε σκηνοθεσία Víctor Erice.

Παίζουν: Άνα Τόρεντ, Φερνάντο Φερνάν Γκόμεζ, Τερέζα Γκιμπέρα, Ιζαμπέλ Τελέρια

Διάρκεια: 97′

Σε ένα χωριό της Καστίλης, το 1940, ένα μικρό κορίτσι παρακολουθεί την ταινία Φρανκεστάιν, που προβάλλεται στον δημοτικό κινηματογράφο. Επηρεασμένη από το φιλμ, αρχίζει να βλέπει παντού το τέρας, το οποίο αντιμετωπίζει ως φίλο και σταδιακά δημιουργεί με τη φαντασία της έναν άλλο, παραμυθένιο κόσμο, που γίνεται το καταφύγιό της, μακριά από την γκρίζα πραγματικότητα.

Η μητέρα της δεν σταματάει να γράφει επιστολές σ' έναν χαμένο (;) εραστή, ενώ ο πατέρας της –ανίκανος να κρύψει την υπαρξιακή απελπισία του– ρίχνεται ολόψυχα στη μελισσοκομία, βλέποντας στις κυψέλες μια μικρογραφία της κοινωνίας.Το 2006, ο Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο με τον αριστουργηματικό Λαβύρινθο του Πάνα, το είπε ξεκάθαρα: η επικράτηση του φασισμού σηματοδοτεί τον θάνατο της αθωότητας, την καταστροφή της φαντασίας. Φαντασία και φασισμός δεν μπορούν να συνυπάρξουν, αφού η φαντασία είναι ελευθερία με την υψηλότερη έννοια.

Στο κινηματογραφικό ποίημα του Βίκτoρ Ερίθε, αυτή η αυταπόδεικτη αλήθεια υπονοείται μεθοδικά, μελετημένα, υπαινικτικά. Η ταινία γυρίστηκε υπό το (τρεκλίζον εκείνη την εποχή) καθεστώς του Φράνκο, συνεπώς δεν υπήρχε άλλη επιλογή. Ο συμβολισμός είναι ο μόνος δρόμος. Το Πνεύμα του Μελισσιού, άλλωστε, μ’ αυτή την αραχνοΰφαντη δομή, περισσότερο το ονειρεύεσαι παρά το παρακολουθείς. Και ξέρουμε καλά ότι η γλώσσα του ασυνείδητου είναι πέρα για πέρα συμβολική.

Λίγα λόγια για την Κινηματογραφική Ομάδα.

L’Écran Libre “ελεύθερη οθόνη”.

Η κινηματογραφική αυτή ομάδα δημιουργήθηκε μέσα από μια απλή αλλά ουσιαστική ανάγκη: να ξαναδούμε το σινεμά ως συλλογική εμπειρία.

Σε μια εποχή όπου η θέαση ταινιών γίνεται κυρίως ατομικά, μπροστά σε μια οθόνη, προέκυψε η επιθυμία να δημιουργηθεί ένας χώρος όπου οι προβολές θα αποτελούν αφορμή για συνάντηση, επικοινωνία και ανταλλαγή.

Ένας χώρος όπου το σινεμά δεν θα καταναλώνεται, αλλά θα μοιράζεται.

Η ομάδα στοχεύει στη διοργάνωση προβολών ταινιών μεγάλου και μικρού μήκους, ντοκιμαντέρ, καθώς και άλλων οπτικοακουστικών έργων, χωρίς αυστηρούς περιορισμούς ως προς το περιεχόμενο.

Από πιο γνωστές και κλασικές επιλογές μέχρι πιο πειραματικές και λιγότερο εμπορικές προσεγγίσεις, η πρόθεση είναι να υπάρχει ανοιχτότητα και πολυμορφία.

Κεντρικό στοιχείο είναι η οριζόντια λειτουργία. Οι επιλογές των προβολών, η θεματολογία και η συνολική κατεύθυνση διαμορφώνονται συλλογικά, μέσα από τη συμμετοχή όσων επιθυμούν να εμπλακούν. Η ομάδα δεν συγκροτείται γύρω από “ειδικούς”, αλλά γύρω από ανθρώπους με κοινό ενδιαφέρον και διάθεση για μοίρασμα.

Σε πρακτικό επίπεδο, προβλέπεται η ύπαρξη τακτικών προβολών, η δημιουργία ενημερωτικού υλικού (αφίσες) για κάθε εκδήλωση, καθώς και η παρουσία σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η λειτουργία της ομάδας επιδιώκει να εντάσσεται οργανικά στο πλαίσιο του Κοινωνικός Χώρος Αλληλεγγύης & Αγώνα Καρδίτσας , με σεβασμό στις διαδικασίες και σε διαρκή συνεννόηση με τις υπόλοιπες συλλογικότητες.

Το όνομα L’Écran Libre αποτυπώνει αυτή την κατεύθυνση: μια οθόνη ελεύθερη ως προς τις επιλογές, το περιεχόμενο και τη συμμετοχή.

Ένα ανοιχτό πεδίο συνάντησης γύρω από τον κινηματογράφο, όπου η εμπειρία γίνεται συλλογική και ζωντανή.

Δίκτυο Αλληλεγγύης & Αγώνα Καρδίτσας