Αρ. Τσόγκας: Μούσκεμα με το καλημέρα για την Δημοτική Αρχή Δ. Καρδίτσας στο θέμα του κολυμβητηρίου; ^Κύριο

Έτσι λοιπόν ξεχαστήκανε άρδην τα αθλητικά ιδεώδη του ευ αγωνίζεσθε, και του φερ πλέι από τους συλλόγους και μπήκαν στην αρένα τα βρώμικα μέσα. Επιστρατεύτηκαν «αδελφά» σωματεία που ξεθαφτηκαν από τη λήθη της απραξίας για να διεκδικήσουν τις πολύτιμες ώρες που θα μεταφραστούν με τη σειρά τους στα πολύτιμα ευρώπουλα που βεβαίως θα πρέπει να τονίσουμε πως βγαίνουν από την χρήση μιας δημοτικής υποδομής που ανήκει στους πολίτες της Καρδίτσας. Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα είπε κάποιος από την σημερινή διοίκηση του Δήμου και μάλλον είχε δίκιο αλλά δεν είδαμε κανέναν από την Δημοτική Αρχή να προσπαθεί για τον εξορθολογισμό της κατάστασης. Το αντίθετο μάλιστα καθώς φαίνεται πως το ζήτημα αποφεύγεται να συζητηθεί στο δημοτικό συμβούλιο ενδεχομένως σε μια προσπάθεια να καλυφθεί από τη λήθη του χρόνου . Χωρίς να σπάσουμε αυγά όμως αγαπητοί φίλοι δεν γίνεται ομελέτα... Καλές οι δημόσιες θέσεις αλλά απαιτείται και πολιτική βούληση και ειλικρινή διάθεση εξορθολογισμού με γνώμονα την εξυπηρέτηση των πολιτών.

Ένα επιπλέον ζήτημα που προβληματίζει είναι η φημολογούμενη σύνδεση και η προνομιακή σχέση κολυμβητικών συλλόγων με την Δημοτική Αρχή καθώς προκύπτει μια σειρά θεμάτων σχετιζόμενα με το ασυμβίβαστο των θέσεων στην διοίκηση οργανισμών καθώς δεν μπορεί να είναι κάποιος και στην διοίκηση και στον έλεγχο και να είναι και ωφελούμενος.

Για το Δημοτικό κολυμβητήριο, την Διοίκηση του ΔΟΠΑΚ και τον ρόλο των συλλόγων θα μπορούσαν να γραφούν πολλά θα σταθώ όμως μόνο σε ένα σημείο και στη συνέχεια θα περάσω στις προτάσεις στην κατεύθυνση του εξορθολογισμού και την εξυπηρέτησης του δημόσιου συμφέροντος. Κομβικό ζήτημα εδώ λοιπόν είναι ο τρόπος λειτουργίας των αθλητικών συλλόγων. Ένας αθλητικός σύλλογος είναι μια ένωση φυσικών προσώπων κάτω από ένα κοινό σκοπό που συνδέεται με την προώθηση του αθλητισμού και βεβαίως δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα.

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια με την ανοχή των Διοικήσεων του αθλητικού οργανισμού και της Δημοτικής Αρχής έχουμε δει πολλούς από όσους κάνουν χρήση των δημοτικών υποδομών να κάνουν μια εντελώς διαφορετική ερμηνεία της συλλογικότητας και του σκοπού ενός σωματείου. Αυτή ακριβώς η εντελώς «διασταλτική ερμηνεία» θεωρεί τον αθλητικό σύλλογο ως μια ευέλικτη νομική μορφή για να χτίσει κάποιος το «μαγαζάκι» του και να κερδοσκοπεί. Ακόμη χειρότερα μάλιστα που αυτό γίνεται με τη χρήση δημόσιων ή δημοτικών υποδομών δηλαδή χωρίς ή με μικρό κόστος σε σχέση με το κόστος λειτουργίας των υποδομών αυτών και υπό την ανοχή των διοικήσεων. Δεν μπορεί δηλαδή να βάλουμε στην επιχειρηματική μας ιδέα τον μανδύα του συλλόγου, να «διορίσουμε» τους δικούς μας ανθρώπους στα διοικητικά συμβούλια των «συλλόγων» και να καρπωνόμαστε τα έσοδα σαν προπονητές ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο εις βάρος των συμπολιτών μας τις ανάγκες των οποίων εξυπηρετεί μια δημόσια υποδομή. Και αυτό είναι και παράνομο και ανήθικο. Θέλεις να κάνεις φίλε μου την επιχειρησούλα σου; Ωραία να πας να κάνεις σαν επιχειρηματίας την έναρξή σου στην εφορία, στο επιμελητήριο, το τεβε και να επενδύσεις στην υποδομή που σε εξυπηρετεί και ωραία και καθαρά να προσφέρεις τις υπηρεσίες σου γεμίζοντας τον τραπεζικό σου λογαριασμό με τον ιδρώτα του προσώπου σου (που θα λεγε κάποιος). Μη ζητάς όμως να κάνεις μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα.

Αυτά όλα είναι μελανά σημεία στην λειτουργία του κολυμβητηρίου και οφείλουμε να τα διορθώσουμε αν θέλουμε να προχωρήσουμε μπροστά. Και για να πάμε μπροστά πρέπει να δούμε την πραγματική διάσταση των πραγμάτων και να τους δώσουμε την πρέπουσα βαρύτητα γιατί πέρυσι ήταν 4 οι σύλλογοι που θέλουν ώρες φέτος 8 του χρόνου 12, του παραχρόνου θα έρθουν και από τους γειτονικούς Νομούς.

Η ερώτηση που πρέπει να απαντήσουμε είναι ποια είναι η δυναμική του κολυμβητηρίου, πόσους μπορεί δηλαδή να εξυπηρετήσει με ασφάλεια, να δούμε αν εξυπηρετεί τους πολίτες γιατί αυτό που γινόταν τόσα χρόνια είναι να παραγκωνίζονται οι ανάγκες των πολιτών και το ωράριο του κοινού γιατί με τόσο μακελειό για τις πολύτιμες ώρες δεν έμενε και τίποτε από την πίτα για τους πολίτες οι οποίοι στριμώχνονταν στο αζήτητο ωράριο 12-3 που βεβαίως καθόλου δεν βολεύει τον Καρδιτσιώτη πολίτη. Οπότε μέσα σε όλα θα πρέπει να εξετάσουμε ξανά την επέκταση των ωρών κοινού και το βράδυ αλλά και την δυνατότητα μειωμένου τιμολογίου σε συμπολίτες μας που βρίσκονται σε ιδιαίτερα δυσμενής οικονομικές συνθήκες ή σε καθεστώς ανεργίας.

Δικαιοσύνη και κριτήρια για την διανομή των ωρών είναι τα ζητούμενα λοιπόν και αυτά δεν μπορούν να είναι άλλα από τις ανάγκες των πολιτών, τα αθλητικά κριτήρια που θέτουν οι ομοσπονδίες και οι αρμόδιοι αθλητικοί φορείς, η δυναμική των συλλόγων και το παρελθόν τους. Αν θέλουμε να πάμε ακόμη ένα βήμα προς τον εξορθολογισμό θα πρέπει να προχωρήσουμε σε μια ολοκληρωμένη πρόταση συνένωσης των συλλόγων, με λογική συμμετοχή τους στο κόστος λειτουργίας της πισίνας και την από κοινού διευθέτηση των αθλητικών αναγκών, τον διαχωρισμό των τμημάτων σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες, ξεκινώντας από τη μικρή πισίνα, τα προ αγωνιστικά και αγωνιστικά τμήματα, το πόλο, την τεχνική κολύμβηση αλλά και τις υπηρεσίες αναψυχής και ελευθέρου χρόνου. Και βέβαια χώρο εκεί θα πρέπει να έχουν πρωτίστως οι εξειδικευμένοι προπονητές και όσοι καλύπτουν τα κριτήρια και τις προδιαγραφές που τίθενται από τις αντίστοιχες ομοσπονδίες ώστε να καλύπτουν τις αθλητικές απαιτήσεις αλλά και τις ανάγκες ασφάλειας. Το έχουν κάνει και αλλού (βλέπε Κοζάνη) με πολύ καλά αποτελέσματα για την τοπική κολύμβηση και την λειτουργία του Δημοτικού κολυμβητηρίου.

Αυτή είναι μια πρόταση η οποία απαιτεί σθεναρή πολιτική βούληση για την εφαρμογή της και αν υπάρχει πρόθεση να εφαρμοστεί πρέπει αυτό να γίνει άμεσα, θα έπρεπε δηλαδή να γίνει πριν δοθούν γρήγορα γρήγορα και πονηρά οι ώρες. Ακόμη και σήμερα όμως αν πραγματικά υπάρχει πρόθεση και η δημοτική αρχή δεν θέλει να είναι παρατηρητής των εξελίξεων και εξυπηρετητής συμφερόντων να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες. Σε διαφορετική περίπτωση οι ευθύνες για την πορεία της Καρδιτσιώτικης κολύμβησης αλλά και την διαχείριση της δημοτικής υποδομή θα φέρονται στο ακέραιο από την σημερινή Δημ. Αρχή η οποία κινδυνεύει από την αρχή να την χύσει την καρδάρα έστω και με το ταπεινό χλωριωμένο νερό. 

Αριστοτέλης Τσόγκας