Για το νέο νομοσχέδιο του Υπ. Εργασίας μίλησε στη Βουλή η Ασ. Σκόνδρα ^Κύριο

Αναλυτικά όσα ανέφερε η Βουλευτής:

«Το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα, είναι πολύ σημαντικό, εξυπηρετεί και προασπίζει το συμφέρον και της χώρας και του λαού.

Σε όσους φωνασκούν και κριτικάρουν ανέξοδα τα πάντα, χωρίς, όμως, να αντιπροτείνουν οτιδήποτε, έχω να απαντήσω ότι ευχάριστες λύσεις στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις δεν υπάρχουν.

Περάσαμε οριστικά τον «κάβο» των επώδυνων δημοσιονομικών μέτρων της περασμένης περιόδου. Τώρα συμμαζεύουμε το κράτος και το νοικοκυρεύουμε, σπάζοντας τα αποστήματα και θεσπίζοντας μέτρα που δεν θα τροφοδοτούν την παθογένεια. Τα ημίμετρα δεν είναι αποτελεσματικά. Όποια αναβολή στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, θα έχει ως επακόλουθο περισσότερα βάρη στο λαό.

Η Κυβέρνηση εισάγει ρυθμίσεις που εφαρμόζουν τα αυτονόητα και καθοδηγούνται από την κοινή λογική και βάζει τέλος στην παράνομη είσπραξη συντάξεων, ένα κόστος που ξεπερνούσε τα 420.000.000 ετησίως, σε μια δεκαετία, δηλαδή, περισσότερα από 5 δισεκατομμύρια, όσο το σύνολο των περικοπών που έχουν υποστεί οι συντάξεις των γονέων μας.

Το παρόν νομοσχέδιο, όμως, σηματοδοτεί, επιπλέον, ότι η Κυβέρνηση αποκαθιστά τις αδικίες ετών, βελτιώνοντας έτσι την πληγωμένη σχέση κράτους και πολιτών και ανοικοδομεί ένα κράτος υγιές.

Σήμερα γίνεται ένα σημαντικό βήμα στην ολοκλήρωση μιας ασφαλιστικής μεταρρύθμισης. Ολοκληρώθηκε η καταγραφή των ασφαλισμένων και μπαίνει σε εφαρμογή ένας ολοκληρωμένος μηχανισμός διαχείρισης, εποπτείας και ελέγχου, το σύστημα «Αριάδνη», το οποίο, σημειωτέον, δεν κοστίζει στο κράτος ούτε ένα ευρώ. Αυτό το βήμα οδηγεί στον οριστικό φραγμό της κατασπατάλησης των δημοσίων πόρων των ασφαλιστικών μας ταμείων, ενώ συμβάλλει στην καταπολέμηση της αδήλωτης και ανασφάλιστης εργασίας.

Εδώ, όμως, κύριε Υπουργέ, οφείλω να σας μεταφέρω ένα πρόβλημα το οποίο απασχολεί έντονα την αντίπερα όχθη, όχι δηλαδή τους εργαζόμενους, αλλά τους εργοδότες. Η φιλοσοφία της εργασιακής νομοθεσίας είναι η προστασία του εργαζομένου. Λίαν καλώς είναι έτσι. Αυτή τη στιγμή, όμως, αντιμετωπίζουν πρόβλημα και οι εργοδότες και θα πρέπει να το δούμε.

Διενεργούνται έλεγχοι από τα ασφαλιστικά ταμεία που πηγαίνουν μία 10ετία πίσω. Τότε η κατάσταση ήταν τελείως διαφορετική, γιατί τα είκοσι πέντε ημερομίσθια μηνιαίως ήταν πάγια. Τώρα ανακύπτουν διαφορές, που έχουν ως αποτέλεσμα να προβαίνουν οι Υπηρεσίες σε καταλογισμούς διαφορών. Σε αυτές τις περιπτώσεις, καλείται ο εργοδότης, ασχέτως αν έχει δίκιο ή άδικο, να καταβάλλει το ήμισυ τουλάχιστον των εισφορών, που θεωρητικά του αναλογούν, και πριν καν τελεσιδικήσει η επιτροπή. Εάν δεν καταβάλει τις εισφορές, δεν δικαιούται ασφαλιστική ενημερότητα. Θα πρέπει να το δούμε και αυτό κύριε Υπουργέ, γιατί είναι ένα ακόμη πλήγμα στις επιχειρήσεις που αγωνίζονται να επιβιώσουν.

Πρέπει, επίσης, να αξιολογηθεί και ο τρόπος εφαρμογής των κείμενων διατάξεων του νόμου από τις δημόσιες υπηρεσίες, ώστε ταυτόχρονα να προστατεύονται τόσο οι εργαζόμενοι όσο και οι εργοδότες.

Επίσης, οι υπηρεσίες, σε περιπτώσεις καταγγελιών ιδιωτών που διαπιστωθεί ότι δεν ευσταθούν, θα πρέπει να προχωρούν, σε αυτεπάγγελτη δίωξη κατά του καταγγέλλοντος ώστε να αποκατασταθεί το δίκαιο.

Επιστρέφω στα άρθρα του νομοσχεδίου:
Υλοποιούνται πολιτικές για την επανένταξη ανέργων στην αγορά εργασίας και δίνεται για πρώτη φορά η δυνατότητα σε κατόχους άδειας ασκήσεως επαγγέλματος, που δεν ασκούν ελεύθερο επάγγελμα ή οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα, να μπορούν να εγγράφονται ως άνεργοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ, διευκολύνοντας έτσι την επανένταξή τους στην αγορά εργασίας.

Εισάγονται απαραίτητες ρυθμίσεις για την ορθολογική αξιοποίηση της περιουσίας του δημοσίου, προκειμένου να αντιμετωπιστούν φαινόμενα διασπάθισης του δημοσίου χρήματος.

Καλωσορίζω τη δέσμευση του Υπουργού ότι όσοι εισέπραξαν παρανόμως συντάξεις, καταχράστηκαν χρήματα του ελληνικού δημοσίου, θα κληθούν να τα επιστρέψουν στα Ταμεία. Είναι ζήτημα οικονομικό, αλλά πρωτίστως ηθικό.

Άλλα σημεία του νομοσχεδίου που θεωρώ ότι η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου οφείλει να στρέψει την προσοχή της είναι:

Σε ότι αφορά στον ΟΑΕΔ, προβλέπεται ότι η συμμετοχή σε προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης ανέργων δεν θα αποτελεί λόγο διαγραφής των εγγεγραμμένων στον ΟΑΕΔ, η οποία ήταν και η αιτία που μέχρι σήμερα πολλοί νέοι δεν συμμετείχαν στα προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης.

Εδώ, κύριε Υπουργέ, προτείνω τη δημιουργία ξεχωριστών προγραμμάτων που να ευνοούν τις πιο αδύναμες ομάδες μεταξύ των ανέργων. Θα αναφερθώ χαρακτηριστικά στις γυναίκες, αλλά και στους άνδρες που αποτελούν μονογονεϊκές οικογένειες, όπως και τις διαζευγμένες κυρίως γυναίκες, που ξαφνικά μένουν χωρίς οικονομικούς πόρους.

Επίσης, η δυνατότητα να δοθεί δικαίωμα να μπουν στα προγράμματα επιδότησης της ανεργίας και οι αγρότες. Και αυτοί είναι αυτεπάγγελτοι και μέχρι σήμερα εξαιρούνται. Αυτό είναι ένα σοβαρότατο ζήτημα και για το Νομό μου την Καρδίτσα, που είναι αγροτικός και οι αγρότες έχουν πληγεί βάναυσα.

Η συνταξιοδότηση των αγροτών στα σαράντα χρόνια εργασίας είναι σωστό, δίκαιο, ουσιαστικό, πρακτικό και αναπτυξιακό, κύριε Υπουργέ, και πρέπει να θεσμοθετηθεί. Η δουλεία του αγρότη είναι σκληρή και συντελείται στην ύπαιθρο. Πώς να εργαστεί ο αγρότης και η αγρότισσα μέχρι τα 67 τους χρόνια κάτω από αυτές τις συνθήκες; Ο πρωτογενής τομέας είναι η βάση του δευτερογενή και τριτογενή τομέα και τα ηνία πρέπει να αναλάβουν νέοι αγρότες, στους οποίους πρέπει να δώσουμε κίνητρα και προοπτική.   

Ένα ακόμα θέμα που αφορά τους αγρότες είναι ο διακανονισμός των καθυστερούμενων οφειλών προς τον ΟΓΑ. Βεβαίως, αναφέρεται στο νομοσχέδιο για ποσό μέχρι 4.000 ευρώ. Θα έπρεπε, όμως, να εξετάσετε το ενδεχόμενο να πάει ανεξαρτήτου ποσού και μάλιστα να μην μένουν ούτε μία μέρα ανασφάλιστοι. Σε πολλές περιπτώσεις το κράτος οφείλει στους αγρότες επιστροφές. Αυτές δεν συμψηφίζονται. Εδώ τι γίνεται; Δεν θα πρέπει να βρεθεί τρόπος ώστε να δοθούν λύσεις που να βοηθήσουν τον αγρότη να επιζήσει και να συνεχίσει να καλλιεργεί τα χωράφια του;

Για τις αναπηρικές αγροτικές συντάξεις θα πρέπει να ισχύει, ότι και στα άλλα ταμεία. Δεν είναι σωστό, ούτε δίκαιο ο ασφαλισμένος του ΙΚΑ να παίρνει σύνταξη με 51% αναπηρία, έστω και μειωμένη, και για τον αγρότη να χρειάζεται 67%.

Τέλος, είναι απαραίτητο να μειωθεί ο χρόνος αναμονής για την απόδοση της σύνταξης και όχι να μεσολαβεί ένας χρόνος μέχρι την καταβολή της.

Όσο για το θέμα των ΚΕΠΑ και τις επιτροπές για θέματα αναπηρίας, πρέπει επιτέλους να δοθεί άμεση λύση και να τελειώσουμε με την απίστευτή ταλαιπωρία των ασφαλισμένων και την ατελείωτη αναμονή.

Κλείνοντας, τονίζω ότι το παρόν σχέδιο νόμου θα προσφέρει στο ελληνικό κράτος μεγάλο οικονομικό όφελος. Γίνεται, παράλληλα, μια αρχή, ώστε να επανακάμψει η αγορά εργασίας, να εκλείψουν οι χρόνιες παθήσεις του συστήματος και να αποκατασταθούν σχέσεις εμπιστοσύνης κράτους-πολιτών, αλλά και πολιτών-πολιτικών.