H τοποθέτηση του Δημάρχου Μουζακίου στην εκδήλωση για την παιδεία ^Κύριο

«Σήμερα συζητούμε ένα μείζονος σημασίας ζήτημα που αφορά την εκπαιδευτική διαδικασία και άρα το μέλλον αυτού εδώ του τόπου.

Στο πρωταρχικό ερώτημα αν είμαστε ικανοποιημένοι από το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα, είμαι απόλυτα βέβαιος ότι όλοι μέσα στην αίθουσα συμφωνούμε ότι δεν είναι εκείνο που επιθυμούμε και επιβάλλεται να παρέχουμε στη νεολαία μας.

Στο επόμενο ερώτημα αν απαιτείται βελτίωση και αναβάθμιση του εκπαιδευτικού μας συστήματος είμαι επίσης βέβαιος ότι όλοι μαζί  απαντούμε ΝΑΙ.

Εδώ λοιπόν πρέπει να αναρωτηθούμε αν οι καταργήσεις και οι συγχωνεύσεις σχολείων είναι μονόδρομος και πανάκεια για την αναβάθμιση του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Να είστε σίγουρη κυρία Υπουργέ πως αν οι πολίτες είχαν πειστεί πως με τη μεταρρύθμιση μέσω των συγχωνεύσεων και των καταργήσεων σχολείων που προωθείτε, θα απαλλαγούν από την οικονομική αιμορραγία της παραπαιδείας και των φροντιστηρίων, μόνοι τους θα συνηγορούσαν σ’ αυτή τη διαδικασία. Μάλιστα θα μας απάλλασσαν όλους από το κόστος τη μεταφοράς των παιδιών τους, διότι σας διαβεβαιώνω που θα ήταν διατεθειμένοι να μεταφέρουν μόνοι τους τα παιδιά τους, αφού καθημερινά αναγκάζονται να κάνουν την ίδια μεταφορά δυο και τρεις φορές προκειμένου να πάνε στα φροντιστήρια για να πάρουν τη γνώση που δεν τους προσφέρει η «δωρεάν και δημόσια παιδεία» του κράτους μας.

Το ζήτημα που μας απασχολεί κυρία Υπουργέ δεν είναι μονοδιάστατο, αλλά πολυσήμαντο και πολυδιάστατο.

Εμπεριέχει:

1. Την εκπαιδευτική διάσταση και παρότι είμαι εκπαιδευτικός θεωρώ ότι άλλοι είναι πλέον ειδικοί εμού να την αναλύσουν
2. Την κοινωνική διάσταση καθώς η όποια κατάργηση ή συγχώνευση σχολείου θα επιδράσει σημαντικά στην τοπική κοινωνία, καθώς και στην οικογένεια και το ίδιο το παιδί που θα αναγκάζεται καθημερινά να μετακινείται πολλά χιλιόμετρα καθημερινά σ’ ένα άγνωστο γι’ αυτό περιβάλλον
3. Την Οικονομική διάσταση, διότι καμία μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση δεν μπορεί να συντελεστεί χωρίς ουσιαστική αύξηση των πόρων που διατίθενται για την Παιδεία (το ακριβώς αντίθετο δηλαδή απ’ αυτή την άνευ προηγουμένου περικοπή πόρων που επιχειρείτε σήμερα)
4. Την Κλαδική διάσταση, καθώς θα πλήξει άμεσα τον κλάδο των εκπαιδευτικών με τη δραματική μείωση των οργανικών θέσεων.
   Αλήθεια έχετε σκεφθεί τι θα απογίνουν όλοι εκείνοι οι πλεονάζοντες εκπαιδευτικοί που θα μείνουν χωρίς θέσεις και θα αναγκαστούν να αποχωριστούν τις οικογένειές τους, προκειμένου να μετακινηθούν στις νέες τους θέσεις;
5. Την Αυτοδιοικητική διάσταση, καθώς και η Αυτοδιοίκηση καλείται πλέον να εμπλακεί σ’ αυτό το ζήτημα πιο ενεργά, όπως με τη μεταφορά των μαθητών κλπ.

Το βέβαιο είναι ότι σ’ αυτή την περίπτωση η Αυτοδιοίκηση καλείται να πάρει γενναίες αποφάσεις και θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι έχει αποδείξει ότι μπορεί να το κάνει, καθώς ουσιαστικά πριν ένα χρόνο αποφάσισε τον αυτοπεριορισμό της, μέσω της στήριξης του Καλλικράτη, όπου οι 1043 ΟΤΑ της χώρα μας, περιορίστηκαν στους 325 με τη σύμφωνη γνώμη των Δημάρχων.

Αυτό όμως συνέβη διότι όλοι μας πιστέψαμε στη μετεξέλιξη των Δήμων σε τοπικά κυβερνεία με ουσιαστική αποκέντρωση αρμοδιοτήτων και πόρων στο πλησιέστερο στον πολίτη σημείο.

Αν’ αυτού τι βιώνουμε σήμερα;

Μία άνευ προηγουμένου επίθεση στην περιφέρεια της χώρας μας, που περνά μέσα από την κατάργηση σημαντικών υπηρεσιών, άκρως απαραίτητων για τη λειτουργία και την υποστήριξη των νέων Δήμων, όπως των ΔΟΥ, ΙΚΑ, Ειρηδικείου κλπ. Το αποτέλεσμα είναι η συρρίκνωση και η απαξίωση της υπαίθρου και η πυροδότηση ενός νέου κύματος αστυφιλίας. Επί πλέον η οικονομική κατάρρευση της αυτοδιοίκησης συντελείται με σταθερά και «αποφασιστικά» βήματα.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με τους πόρους που διατίθενται στην αυτοδιοίκηση για τα σχολεία και θα μου επιτρέψετε να σας αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα:

Το 2009 ο Δήμος Μουζακίου πήρε για επισκευές σχολείων 120.000 ΕΥΡΩ, ενώ το 2009 μόλις 9,800 ΕΥΡΩ. Οι λειτουργικές δαπάνες των σχολείων μειώθηκαν στο 50%μ ενώ μόνο στη Θεσσαλία, σύμφωνα με δημοσίευμα έγκυρης τοπικής εφημερίδας, το χρέος από τη μεταφορά των μαθητών ξεπερνά τα 11.000.000 ΕΥΡΩ.

Πιστεύετε κυρία Υπουργέ, ότι μ’ αυτά τα οικονομικά δεδομένα έχει πειστεί η Αυτοδιοίκηση για τη σημαντικότητα της μεταρρύθμισης που προωθείτε, μέσω των καταργήσεων και των συγχωνεύσεων των σχολείων, που παράλληλα συνοδεύονται από τραγική μείωση των πόρων για την εκπαίδευση;

Σας διαβεβαιώνω πως ούτε η Αυτοδιοίκηση, ούτε οι τοπικές κοινωνίες έχουν πειστεί για την ορθότητα αυτών των ενεργειών και γι’ αυτό το λόγο λένε ΟΧΙ στις καταργήσεις και συγχωνεύσεις σχολείων και συνοδεύουν αυτή τους την άποψη με πρωτοφανείς κινητοποιήσεις προκειμένου να ακουστεί η φωνή τους.

Ελπίζω και εύχομαι αυτή τη ΦΩΝΗ να τη λάβετε σοβαρά υπ’ όψιν σας.

Τέλος θα ήθελα να εκφράσω το εξής ερώτημα: Η άποψη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης θα ληφθεί υπ’ όψιν από το Υπουργείο σας ακόμη και την αρνητική της θέση, ή μόνο όταν συνηγορεί με το πλάνο που έχετε σχεδιάσει; Και το λέω αυτό διότι υπάρχει διάχυτη η άποψη πως υπάρχουν ειλημμένες αποφάσεις και αυτού του είδους οι διαδικασίες γίνονται με μόνο σκοπό τη νομιμοποίηση των ειλλημένων αποφάσεων;