Μαρία Θεοχάρη:«Χρειάζεται συναίνεση και εθνική συνεννόηση» ^Κύριο

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας της:

«Η εξέταση του απολογισμού και του ισολογισμού του κράτους είναι μια πάρα πολύ σημαντική διαδικασία, ιδιαίτερα σ’ αυτή την κρίσιμη περίοδο που οι πολίτες της χώρας απαιτούν λογοδοσία και διαφάνεια στα δημοσιονομικά της χώρας.

Καλούμαστε, λοιπόν, σήμερα να συζητήσουμε τον απολογισμό και τον ισολογισμό ενός προϋπολογισμού που θα μείνει στην ιστορία και θα μελετάται από τις επόμενες γενιές ως η πλέον αντιπροσωπευτική περίπτωση δημοσιονομικής εκτροπής. Μεγαλύτερη απόκλιση μεταξύ σχεδίου προϋπολογισμού και απολογισμού δεν έχει γίνει ποτέ στην ιστορία της χώρας.

Ο Απολογισμός και Ισολογισμός του 2009 είναι η πιο τρανή απόδειξη της κακοδιαχείρισης που έγινε από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή η κακοδιαχείριση και η δημιουργική λογιστική που ακολουθήθηκε είχε σαν συνέπεια την απόλυτη απώλεια της αξιοπιστίας της χώρας στην Ευρώπη και στις διεθνείς αγορές, την αξιοπιστία που η Κυβέρνηση μας παλεύει σκληρά εδώ και ενάμισι χρόνο να ξανακερδίσει.

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους.  Όταν τα στοιχεία που στέλναμε στη EUROSTAT έκαναν λόγο για έλλειμμα 6% δύο μέρες πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου, το πραγματικό έλλειμμα ήταν δέκα σχεδόν μονάδες του ΑΕΠ μεγαλύτερο, τη στιγμή που το προβλεπόμενο έλλειμμα από τον προϋπολογισμό του 2009 ήταν μόλις 2%.

Τα μεγέθη είναι τεράστια: 31,5 δισεκατομμύρια ευρώ μεγαλύτερο έλλειμμα από το προβλεπόμενο και 20 δις. ευρώ μεγαλύτερο από το περιγραφόμενο στα επίσημα στοιχεία. Αυτή η συγκλονιστική διαφορά των 20 δισεκατομμυρίων ήταν ένα τεράστιο πλήγμα για την αξιοπιστία μας. Μιλάμε για ένα έλλειμμα που τετραπλασιάστηκε μέσα σε έξι μόλις χρόνια και για ένα δημόσιο χρέος που διπλασιάστηκε την ίδια χρονική περίοδο αυξανόμενο από 268 δις. ευρώ στα περίπου 300 δις. ευρώ.

Πού είναι, λοιπόν, η δημοσιονομική προσαρμογή που ευαγγελιζόταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 2006; Είχαμε την ευκαιρία να βγούμε από την επιτήρηση και να κτίσουμε την οικονομία μας σε σωστές βάσεις και αντ’ αυτού στέλναμε ψευδή στοιχεία στους εταίρους μας.

Δυο δισεκατομμύρια έλεγε η επίσημη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ότι είναι τα χρέη των νοσοκομείων, 6 δισεκατομμύρια ευρώ παραδεχόταν σε αυτήν την αίθουσα ο αρμόδιος Υπουργός. Η αξιοπιστία μας κηλιδώθηκε ξανά και ξανά εξαιτίας της ανευθυνότητας της προηγούμενης κυβέρνησης και αυτό δεν είναι ανυπόστατη κατηγορία, αλλά προκύπτει από τους αριθμούς.

Φυσικά η κατάσταση επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο, αφού η διόγκωση του χρέους και του ελλείμματος συνδυάστηκε με την τραγική πτώση της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας της χώρας. ‘Ημασταν στην 4η θέση σε ανάπτυξη το 2003 και κατρακυλήσαμε στην 9η το 2008 στην Ευρώπη των είκοσι επτά. Ήμασταν 35οι σε ανταγωνιστικότητα στον κόσμο και βρεθήκαμε στην 71η σειρά το 2009. Είναι αλήθεια ότι μεσολάβησαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 όπου έγιναν τα μεγάλα έργα και σαφώς υπήρξε ανάπτυξη και το 2008 μεσολάβησε η χρηματοπιστωτική κρίση που πραγματικά κλόνισε και τις ισχυρές οικονομίες ανά τον κόσμο. Όμως, αυτοί οι παράγοντες δεν δικαιολογούν αυτή τη μεγάλη απόκλιση. Ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός έπαιξε τεράστιο ρόλο στην κατακόρυφη πτώση του ρυθμού ανάπτυξης από 6% το 2003 στο μείον 2,3% το 2009 και γι’ αυτό την αποκλειστική ευθύνη την έχει η προηγούμενη κυβέρνηση. Χωρίς αξιοπιστία στις διεθνείς αγορές δεν εισέρχονται κεφάλαια στη χώρα. Χωρίς κεφάλαια δεν γίνονται επενδύσεις και σαφώς δεν δημιουργούνται θέσεις εργασίας.

Επί πεντέμισι χρόνια η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας οδηγούσε τη χώρα στη δημοσιονομική κατάρρευση, δημιουργώντας ένα κράτος υπερτροφικό με ζημιογόνες Δ.Ε.Κ.Ο. από τη μια, και μίζερο και αποδυναμωμένο τον ιδιωτικό τομέα, έναντι του διογκωμένου δημοσίου, από την άλλη.

Είναι αλήθεια ότι κανείς μας δεν είναι άμοιρος ευθυνών για όλη αυτή την κατάσταση. Βεβαίως και εμείς φέρουμε τεράστια ευθύνη, όμως, δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί ότι τα προβλήματα διογκώθηκαν με ταχείς ρυθμούς ιδιαίτερα την τελευταία πενταετία.

Η κατάσταση αυτή αντικατοπτρίζεται  με ακρίβεια στα στοιχεία που δείχνουν πόσο μεγάλη είναι η απόκλιση του Απολογισμού από τον Προϋπολογισμό του 2009. Τα καθαρά εισπραχθέντα έσοδα υπολείπονται των προβλέψεων κατά 16,8 δισεκατομμύρια, ενώ τα φορολογικά έσοδα παρουσιάζουν υστέρηση 12,8 δις. Τι δείχνουν αυτά τα στοιχεία; Την πλήρη κατάρρευση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού.

Η εικόνα που παρουσιάζουν τα έξοδα είναι ακόμα χειρότερη. Στα 29,5 δισεκατομμύρια ευρώ ανέρχεται η αύξηση των πραγματικών δαπανών του τακτικού Προϋπολογισμού σε σχέση με το 2008, ενώ οι πληρωμές παρουσιάζουν απόκλιση κατά 47,5 δις. ευρώ. Οι πληρωμές για την εξυπηρέτηση του χρέους είναι και αυτές αυξημένες και αποκλίνουν από τις προβλέψεις του Προϋπολογισμού κατά 39,5 δισεκατομμύρια ευρώ.

Με αυτή, λοιπόν, την τραγική κατάσταση βρέθηκε αντιμέτωπη η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας σε μια ιδιαίτερα δύσκολη συγκυρία, με το ευρώ να βάλλεται από τις αγορές και με ένα έλλειμμα αξιοπιστίας που δεν θα μας επέτρεπε να έχουμε αξιώσεις στις διαπραγματεύσεις μας.

Βρεθήκαμε στο χείλος του γκρεμού και κληθήκαμε να πάρουμε τις δύσκολες αποφάσεις, για να αποφύγουμε τη χρεοκοπία. Μπροστά σ’ αυτή την ευθύνη δεν λιποτακτήσαμε. Πήραμε όλα τα απαραίτητα μέτρα για να σώσουμε τη χώρα και συνεχίζουμε να το κάνουμε κάθε μέρα. Μέσα σε ενάμισι μόλις χρόνο η Κυβέρνηση έχει καταφέρει να θεσπίσει μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που βελτιώνουν τη δημοσιονομική διαχείριση και ενισχύουν τη λογοδοσία.

Μεταρρυθμίσαμε το δημοσιονομικό σύστημα ενισχύοντας την αξιοπιστία της δημοσιονομικής πολιτικής. Θεσμοθετήσαμε την ενιαία αρχή πληρωμής για τη μισθοδοσία του δημοσίου. Θεσπίσαμε νέο φορολογικό σύστημα. Εξυγιάναμε τα δημοσιονομικά της χώρας με όλα τα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας. Δημιουργήσαμε Ανεξάρτητη Στατιστική Αρχή και για πρώτη φορά μετά από πεντέμισι χρόνια η Ελλάδα καταθέτει σωστά ποιοτικά στοιχεία χωρίς αστερίσκους και χωρίς να διακινδυνεύουμε την αξιοπιστία μας.

Εφαρμόζουμε το πρόγραμμα ΔΙΑΥΓΕΙΑ, υιοθετήσαμε τον «Καλλικράτη» και σε λίγο καιρό θα λειτουργεί το Γραφείο Προϋπολογισμού στη Βουλή για τον έλεγχο εκτέλεσης και την παρακολούθηση των προϋπολογισμών. Εξορθολογήσαμε -και προσπαθούμε να το κάνουμε συνέχεια- τις δαπάνες στην υγεία. Εξοικονομήσαμε σημαντικά ποσά, καταργώντας επιτροπές και οργανισμούς χωρίς ουσιαστικό αντικείμενο ή λόγω ύπαρξης. Κάναμε περικοπές σε δαπάνες του δημοσίου.

Συγχρόνως πήραμε και σκληρά, επώδυνα, αλλά αναγκαία και αποτελεσματικά μέτρα. Η αποτελεσματικότητα αυτών των μέτρων καταδεικνύεται από το ότι το έλλειμμα κατέβηκε κατά έξι ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ. Και είναι η πρώτη φορά που σε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρατηρείται τέτοια μείωση του ελλείμματος. Αυτό, βέβαια, δείχνει ότι οι θυσίες του ελληνικού λαού δεν πάνε χαμένες.

Παρ’ όλα αυτά, είναι γεγονός ότι το μεγάλο πρόβλημα της χώρας αυτή τη στιγμή είναι το τεράστιο χρέος, που μόνος τρόπος για να διαχειριστεί είναι να εξαντλήσουμε τις δυνατότητες των αναπτυξιακών μας προοπτικών, να σχεδιάσουμε μια αναπτυξιακή πολιτική που θα ενισχύει την ανταγωνιστικότητα και την παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας, θα εστιάζεται στην ανάπτυξη των επενδύσεων και στην αύξηση των εξαγωγών.

Και αυτό είναι ένα μεγάλο στοίχημα, που πρέπει να το κερδίσουμε. Η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη, νιώθει το βάρος της ευθύνης να επαναφέρει την οικονομία μας στο σωστό δρόμο και να αποκαταστήσει την αξιοπιστία της χώρας. Εργάζεται σκληρά, προκειμένου να μη βρεθεί ποτέ ξανά η Ελλάδα στην κατάσταση που περιήλθε το 2009.

Αυτό, όμως, δεν γίνεται απλά και μόνο επειδή υπάρχει η πρόθεση από πλευράς Κυβέρνησης και η υπομονή από πλευράς πολιτών. Είναι υπόθεση όλων μας. Πρέπει, λοιπόν, να αναγνωρίσουμε όλοι τα λάθη και τις παραλείψεις μας και να αναλάβουμε το μερίδιο της ευθύνης που μας αναλογεί. Χρειάζεται συναίνεση σε αυτή την τόσο κρίσιμη για την Ελλάδα περίοδο και εθνική συνεννόηση για το καλό του ελληνικού λαού.

Εμείς έχουμε απόλυτη αίσθηση της ευθύνης που μας βαραίνει και με τις δύσκολες αποφάσεις που είμαστε αναγκασμένοι να πάρουμε, το αποδεικνύουμε αυτό καθημερινά.»