Ομιλία της Ασ. Σκόνδρα στη Βουλή για τα κέντρα κράτησης λαθρομεταναστών ^Κύριο

Αναλυτικά η ομιλία της:

«Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,
Κύριε Υπουργέ
Ξεκινώντας την πρώτη μου ομιλία στο Κοινοβούλιο, επιτρέψτε μου να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ, στις Καρδιτσιώτισσες και τους Καρδιτσιώτες, που με τίμησαν με την εμπιστοσύνη τους. Και θέλω να τους διαβεβαιώσω απ’ αυτό το βήμα, ότι θα προσπαθήσω να μην τους διαψεύσω. Τους είχα υποσχεθεί όμως, κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,  ότι θα λέω αλήθειες και δεν θα κρύβομαι από τα δύσκολα.

Στη σημερινή συζήτηση, ακούστηκαν ορισμένες αλήθειες. Ας προσθέσω, λοιπόν, και ΄γω μερικές ακόμα.

Πρώτη αλήθεια είναι ότι, όλοι μας – και όχι μόνο οι συνάδελφοι της αντιπολίτευσης –  βλέπουμε τη δύσκολη ελληνική καθημερινότητα.

Τα οξυμένα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από τη λαθρομετανάστευση, τους ηλικιωμένους που πάνε στις λαϊκές και ψάχνουν στα σκουπίδια για τρόφιμα, τα μικρά παιδιά που πηγαίνουν υποσιτισμένα στα σχολεία και τις οικογένειες που δεν έχουν να πληρώσουν τα χαράτσια, αφού ο ένας και σε αρκετές περιπτώσεις δυστυχώς ακόμη και οι δύο γονείς έχασαν τη δουλεία τους. Αυτή η εικόνα – θέλω να το τονίσω αυτό - μας πονάει πάρα πολύ όλους μας!!! Γι’ αυτό και δεν δέχομαι από καμία πτέρυγα του κοινοβουλίου να παρουσιάζει ως αποκλειστικό της δικαίωμα την ευαισθησία , τον ανθρωποκεντρισμό ή τον πατριωτισμό. Το λέω αυτό, διότι δυστυχώς διαπιστώνω, ότι περισσεύει ο κομματικός λαϊκισμός της αντιπολίτευσης που καπηλεύεται τις αγωνίες και τα βάσανα των πολιτών μόνο και μόνο για τη δημιουργία εντυπώσεων.

Η μονότονη άρνησή σας στα πάντα, είναι όπως λέει ο σοφός λαός μας, σα να βγάζετε την ουρά σας απ΄έξω.

Αυτό εγώ το εκλαμβάνω ως λιποταξία και με απογοητεύει αφάνταστα.

Οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε κάτι, μια και καλή όμως: Οι βουλευτές της Συμπολίτευσης - εκτός όλων των άλλων -  σηκώνουμε το βάρος της ευθύνης να στηρίξουμε αυτή τη Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας, με μοναδικό σκοπό να πετύχει στο εξαιρετικά δύσκολο έργο της.

Πράγμα το οποίο πιστεύω ότι, ενδόμυχα, και εσείς το εύχεστε – ‘Άσχετα αν δεν το ομολογείτε. Διότι γνωρίζετε πάρα πολύ καλά, ότι μία ενδεχόμενη αποτυχία της συνεπάγεται ταυτόχρονα και την καταστροφή της χωράς και των πολιτών. Αυτή την εκδοχή - σε καμία περίπτωση - δεν θέλω να πιστέψω, ότι τη προτιμάτε.  

Μία δεύτερη αλήθεια είναι, ότι σύσσωμο το πολίτικο σύστημα και εμείς οι πολιτικοί έχουμε απαξιωθεί. Το χειρότερο δε, είναι ότι δέχονται αλλεπάλληλα χτυπήματα η ίδια η δημοκρατία και οι θεσμοί. Το σύστημα όπως το ξέραμε έχει σαπίσει. Οι πολίτες ζητούν δικαίως την τιμωρία όσων έχουν παρανομήσει. Άλλο όμως αυτό και άλλο η φήμη που πλανάται, η λασπολογία. Διότι όταν μπαίνει λάσπη στον ανεμιστήρα, αυτός γυρνάει κυκλικά και σπιλώνονται άπαντες. Πως λοιπόν να μην απαξιωθεί σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό και η πολιτική η ίδια.  

Κανείς δεν θέλει να υπάρξει ατιμωρησία όσων όντως παρανόμησαν, όμως οι διαρροές, η παραπληροφόρηση, τα «μάλλον», τα «ίσως», το «άκουσα», το «μπορεί» εξυπηρετούν μόνο αυτούς που θέλουν την δημοκρατία μας ακρωτηριασμένη και εμάς, με την πλάτη στον τοίχο, αποδομημένους και απολογούμενους.

Αυτή όμως η διαστρέβλωση της πραγματικότητας δεν μπορεί να βοηθήσει τη χωρά μας, ειδικά τώρα σε αυτή τη περίσταση. Είναι απαράδεκτο αυτό που συμβαίνει τώρα εμπλέκοντας το όνομα του Προέδρου της Βουλής. Και γιατί τώρα; Γιατί τι στιγμή που φτάνουν τα μέτρα στη Βουλή; Είναι τυχαίο; Είναι σύμπτωση; Εμείς είμαστε αφελείς; Θα μείνουμε απαθείς θα μείνουμε αδιάφοροι; Θα κάνουμε κοινώς το κορόιδο;

Εμείς εδώ, δεν είμαστε οι αρμόδιοι να βρούμε τη «χρυσή τομή», που θα τιμωρούνται μεν οι ένοχοι, αλλά θα προφυλάσσονται οι αθώοι; Χρησιμοποιώ τη λέξη προφυλάσσονται διότι, τί αξία έχει, αν κάποιος αθωώνεται από τον αρμόδιο Εισαγγελέα, αφού πρώτα έχει διασυρθεί αυτός και η οικογένειά του, έχει σπιλωθεί το όνομά του, ακόμα και η προσφορά του που μπορεί να μετρά πολλά χρόνια πορείας. Αυτή την κατάσταση λοιπόν, πρέπει να αποφασίσουμε να την αντιμετωπίσουμε, αγαπητοί μου συνάδελφοι.

Τρίτη αλήθεια που θέλω να αναφερθώ είναι, ότι για να μπορέσουμε να  ανταπεξέλθουμε στις έκτακτες εθνικές συνθήκες, θα πρέπει να είμαστε ενωμένοι. Ο λαός αγαπητοί συνάδελφοι εδώ μας προσπέρασε. Αντί να δώσουμε εμείς το παράδειγμα, μας το δίνει εκείνος. Τα προβλήματα και η ανέχεια τον ένωσαν. Εδώ μέσα στη Βουλή εμείς τι κάνουμε; Ο σεβντάς μας είναι να διατηρήσουμε τις διαχωριστικές γραμμές αλώβητες; Να σηκώνουμε τη δημαγωγία στα ύψη για λίγες δεκάδες ψήφους;

Αγαπητοί Συνάδελφοι, στα εθνικά ζητήματα δεν πρέπει να χωράει ο διχασμός.  Έχουμε ιστορικά παραδείγματα, που θα έπρεπε να μας έχουν συνετίσει. Στα εθνικά δεν θα πρέπει να υπάρχουν δεξιές και αριστερές πτέρυγες. Έξω, τα πράσινα, τα μπλε και τα κόκκινα καφενεία έπαψαν να υπάρχουν. Η ΝΔ από την αρχή είχε δηλώσει ότι, στα εθνικά θέματα πρέπει να υπάρξει συνεννόηση και κοινή γραμμή. Αναρωτιέμαι, ως νέα Βουλευτής, αν και πότε αυτό θα γίνει πράξη! Να ένας ακόμη λόγος που μας απαξίωσαν οι πολίτες. Το λένε ευθαρσώς: Εσείς εκεί μέσα δεν μπορείτε να συνεννοηθείτε;

Τέταρτη αλήθεια: Δεν γνωρίζω τι νιώσατε εσείς, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, εγώ όμως ως Ελληνίδα πολίτης και ως Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, ένιωσα ταπείνωση και μεγάλο θυμό, όταν άκουσα προχθές ανθρώπους που φιλοξενούνται σε αυτή τη χώρα, να χαρακτηρίζουν τον Πρωθυπουργό μας Ρατσιστή και την Ελληνική Κοινωνία αφιλόξενη. Είναι τουλάχιστον αχαριστία, μετά από τόση φιλία που έδειξε αυτός ο Λαός, να ακούγονται τέτοιου είδους χαρακτηρισμοί για μία χώρα που έδειξε τόση ανοχή στο μεταναστευτικό ζήτημα, όσο καμία άλλη στην Ευρώπη.

Μήπως ξεχάσαμε τις εικόνες από το Παρίσι, τη Ρώμη και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και πως αντιμετωπίστηκαν εκεί οι παράνομοι μετανάστες; Μήπως αμφισβητεί κανείς ότι τα εθνικά μας σύνορα είναι και σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Είναι ώρα να δώσουμε στους φίλους μας και ετέρους μας να καταλάβουν, ότι πρέπει να αναλάβουν και αυτοί τις ευθύνες που τους αναλογούν.

Πρέπει επιτέλους να βγει η πατρίδα μας από το αδιέξοδο στο οποίο οδηγηθήκαμε.   Η προχθεσινή διαδήλωση αυτό σηματοδοτεί. Την απόλυτη ανάγκη, να παρθούν - τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο – αποφάσεις, που να δίνουν οριστικές λύσεις στο μεταναστευτικό.

Προχθές διάβαζα, ότι εκατομμύρια πρόσφυγες από τη Συρία ετοιμάζονται να έρθουν προς τα εδώ. Και ερωτώ: Πως θα το αντιμετωπίσουμε αυτό το κύμα αν δεν είμαστε ενωμένοι και προετοιμασμένοι;  Η ελληνική στρατηγική που θα συμπεριλαμβάνεται σε  έναν ευρωπαϊκό σχεδιασμό, πρέπει άμεσα να αποφασιστεί και να πάρει σάρκα και οστά.

Η πέμπτη αλήθεια που θέλω να αναφέρω, σχετίζεται και αυτή με το ευρύτερο ζήτημα του μεταναστευτικού, αφορά στο δημογραφικό πρόβλημα που ταλανίζει την πατρίδα μας εδώ και αρκετές δεκαετίες. Η εικόνα της Ελληνικής Κοινωνίας αρχίζει και αλλοιώνεται. Σε λίγα μόλις χρόνια, οι δημογραφικοί δείκτες χειροτέρεψαν δραματικά. Ξέρετε τι σημαίνει ένα εκατομμύριο λιγότερα Ελληνόπουλα μέσα σε μία δεκαετία; Καταστροφή για το έθνος μας. Υπάρχει Ελληνισμός χωρίς Έλληνες; Βεβαίως όχι. Πρέπει λοιπόν να κάτσουμε υπεύθυνα και να βρούμε λύσεις για το δημογραφικό πρόβλημα, το οποίο είναι εξίσου σοβαρό – για να μην πω και σοβαρότερο – από το οικονομικό. Το κύτταρο της ελληνικής κοινωνίας είναι η ελληνική οικογένεια. Ανέκαθεν έχει λειτουργήσει υποστηρικτικά στην εκάστοτε νέα γενιά. Όπως και αυτά τα χρόνια έχει αναχαιτίσει εν μέρη τις δυσκολίες της κρίσης. Έτσι είμαι σίγουρη, ότι μπορεί να λειτουργήσει ως ακρογωνιαίος λίθος και στην πολυπόθητη ανάκαμψη της χώρας.

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,
Κλείνοντας, να τονίσω ότι κυρώνω το σημερινό νομοσχέδιο διότι βάζει σε σωστό δρόμο την αντιμετώπιση της ανεξέλεγκτης πια λαθρομετανάστευσης στη χώρα μας. Εξασφαλίζει παράλληλα ομαλή και προσωρινή διαβίωση στους μετανάστες, αλλά τονώνει το αίσθημα της ασφάλειας των Ελλήνων, όπως και την προστασία της δημόσιας υγείας.

Θα ήμουν, βεβαίως, πιο ευτυχής, εάν είχαμε εξασφαλίσει μια καλή ζωή στους Έλληνες πολίτες και μπορούσαμε να προσφέρουμε στέγη και τροφή, ειδικά σε μάνες, παιδιά και ανήμπορους πρόσφυγες, που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους.

Σας ευχαριστώ».