Άρθρο του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Καρδίτσας για την Ελλάδα των ''Μνημονίων'' ^Κύριο

Οι δημοσιονομικοί στόχοι παρά τις ακολουθούμενες βάρβαρες πολιτικές της ακραίας λιτότητας δεν επιτυγχάνονται, το δημόσιο χρέος παραμένει μη βιώσιμο ενώ αντίθετα η εκτόξευση του κοινωνικού ελλείμματος διαμορφώνει συνθήκες βαθιάς ανθρωπιστικής κρίσης.

Δυστυχώς σήμερα στην Ελλάδα ζούμε σε ένα ζοφερό περιβάλλον αποσύνθεσης του κοινωνικού ιστού, αποεπένδυσης της Ελληνικής Οικονομίας και κατάρρευσης, της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας.

Η ανεργία, με την απώλεια 1 εκατομμυρίου θέσεων εργασίας κατά την τελευταία τετραετία, εξελίσσεται σε μάστιγα περιθωριοποίησης του πολυτιμότερου ανθρώπινου δυναμικού των νέων που αναζητούν την τύχη τους σε άλλες χώρες προκειμένου να μην αποτελέσουν μέλη μιας χαμένης γενιάς.

Τα λουκέτα είναι καθημερινό και μαζικό φαινόμενο σε μια στεγνή από ρευστότητα αγορά, με τις τράπεζες παρά τα πολλά δις ευρώ των ανακεφαλαιώσεων να κρατούν κλειστή τη στρόφιγγα του δανεισμού για την ανάκαμψη της επιχειρηματικότητας και της παραγωγικότητας.

Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι συνεχίζουν να είναι τα μόνιμα και νόμιμα φορολογικά υποζύγια που σηκώνουν το δυσβάσταχτο βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής .

Από τη σύναψη της πρώτης δανειακής σύμβασης, η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων προβάλλει ως μόνιμο προαπαιτούμενο χρηματοδότησης της Ελλάδας με προφανή στόχο τη μετατροπή της σε χώρα φθηνού εργασιακού κόστους. Κάθε επόμενη δόση συνδέεται με διαλυτικές παρεμβάσεις στον πυρήνα του Εργατικού δικαίου και απαιτήσεις αποδόμησης του Συστήματος Συλλογικών Διαπραγματεύσεων που παραβιάζουν το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο και Διεθνείς Συμβάσεις.

Παρά τη μεγάλη μείωση των μισθών ( 37,5%), ο δείκτης τιμών καταναλωτή έχει αυξηθεί την τελευταία τετραετία κατά 7,6% αποδεικνύοντας την ανικανότητα της δικομματικής Κυβέρνησης Ν.Δ _ ΠΑΣΟΚ να χτυπήσουν τα μονοπώλια και τα καρτέλ που λυμαίνονται την αγορά.

Η πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες πρώτης ανάγκης έχει γίνει πλέον πολυτέλεια για μια μεγάλη μερίδα Ελλήνων πολιτών που μέχρι χθες θεωρούνταν νοικοκυραίοι.

Είναι λυπηρό σε μια περίοδο ανθρωπιστικής κρίσης, όταν η ανάγκη για κοινωνική προστασία είναι πιο έκδηλη από ποτέ, η κυβέρνηση να προχωρά σε μεγάλες περικοπές κοινωνικών δαπανών αλλά και σε ενέργειες ( απολύσεις) συμβάλλοντας έτσι στην αποδιοργάνωση και αποσάθρωση κοινωνικών αγαθών ( Υγεία, Παιδεία) και τη διάλυση κοινωνικών δομών σηματοδοτώντας έτσι το πέρασμα από το κράτος Πρόνοιας στο Κράτος Φιλανθρωπίας.

Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι αυτή η πολιτική της σκληρής λιτότητας των μνημονίων που εξαθλιώνει τον Ελληνικό λαό, είναι μια λάθος συνταγή για την αντιμετώπιση της πολυεπίπεδης κρίσης κάτι άλλωστε που το αποδέχονται κυνικά και οι ίδιοι οι εμπνευστές της.

Η κυβέρνηση οφείλει έστω και τώρα να εγκαταλείψει τις σκληρές πολιτικές λιτότητας, να επαναδιαπραγματευτεί όλους τους επαχθείς όρους των μνημονίων και να απαιτήσει την διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους ώστε αυτό να καταστεί διαχειρίσιμο και βιώσιμο.

Πρέπει η κυβέρνηση να στραφεί σε ένα νέο Ανθρωποκεντρικό αναπτυξιακό υπόδειγμα που θα συνδυάζει με το βέλτιστο δυνατό τρόπο την κοινωνική δικαιοσύνη με την ανταγωνιστικότητα ενώ θα εκμεταλλεύεται στο ακέραιο τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα μέσα από ένα σύγχρονο πρόγραμμα ανασυγκρότησης της Ελληνικής οικονομίας.

Εάν δεν το πράξει αυτό, είναι σίγουρο ότι τα οικονομικά και τα κοινωνικά αδιέξοδα θα επιτείνονται δραματικά με ότι συνέπειες θα έχει αυτό στην Ελληνική Κοινωνία. Ας μην ξεχνάνε οι κυβερνώντες ότι ο ρόλος και η υποχρέωση της εκάστοτε κυβέρνησης είναι να υπηρετούν τους ανθρώπους και να εφαρμόζουν Ανθρωποκεντρικές Πολιτικές που θα βελτιώνουν τις συνθήκες διαβίωσής τους.''

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΠΡΑΝΑΣ

Πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Ν. Καρδίτσας