Ερώτηση Κ. Τσιάρα στη Βουλή για την πώληση δανείων σε ξένα επενδυτικά κεφάλαια (funds) ^Κύριο

Αναλυτικά η ερώτηση έχει ως εξής:

Με μια δυσάρεστη πραγματικότητα έρχονται πλέον αντιμέτωποι αρκετοί δανειολήπτες, η οποία επιβεβαιώνει με τον πιο επίσημο τρόπο τους ψιθύρους γύρω από την «πώληση» δανείων ελληνικών τραπεζών σε ξένα επενδυτικά σχήματα (funds). Μάλιστα σχετικό δημοσίευμα σε γνωστή ιστοσελίδα παρουσίασε επίσημο έγγραφο τράπεζας, η οποία ενημέρωνε πελάτη της, για την εκχώρηση του δανείου του σε ξένη πιστωτική εταιρία. Στο ίδιο δημοσίευμα αναφέρονταν και η παραδοχή εκ μέρους της τράπεζας   της συγκεκριμένης πρακτικής, χωρίς ωστόσο να δίνονται από αυτή περαιτέρω εξηγήσεις, τόσο για τις κατηγορίες δανείων, που παραχωρούνται, όσο και για τις διαδικασίες που ακολουθούνται.

Η πρακτική της πωλήσεως ή της τιτλοποίησης δανείων σε funds ή ανάλογες εταιρείες του εξωτερικού, είναι μια πρακτική που ακολουθείται από τις τράπεζες προκειμένου να μειώσουν τα «ανοίγματα» που έχουν από τα δάνεια που έχουν χορηγήσει. Οι προσφορές που δίνονται για τα δάνεια από τις ξένες εταιρείες ξεκινούν από το 5% της αξίας τους, όταν πρόκειται για καταναλωτικά δάνεια που δεν εξοφλούνται, και φτάνουν μέχρι το 45-50% όταν πρόκειται για δάνεια με υποθήκη τα οποία είναι ενήμερα.

Είναι δεδομένο, πως τα ξένα επενδυτικά κεφάλαια επιθυμούν την γρήγορη απόδοση των εν λόγω επενδύσεων τους με την άμεση είσπραξη των δανείων. Και είναι βέβαιο πως λειτουργούν με αμιγώς χρηματοοικονομικά κριτήρια και όχι κοινωνικά, σε μια περίοδο που η ύφεση μαστίζει την ελληνική κοινωνία. Δηλαδή, δεν λαμβάνουν υπόψη αν ο δανειολήπτης είναι άνεργος ή ότι έχει υποστεί περικοπές στα εισοδήματά του κ.λπ. αλλά πιέζουν με κάθε τρόπο, κυρίως μέσω εισπρακτικών εταιριών, την άμεση καταβολή των οφειλομένων.

Επειδή στην Ελλάδα της κρίσης δεν μπορούμε να επιτρέψουμε αδιαφανείς διαδικασίες, οι οποίες ανατρέπουν τα δεδομένα στην τραπεζική αγορά, δημιουργώντας μια θολή εικόνα, που δημιουργεί σύγχυση στους πολίτες.

Επειδή σε ένα σύγχρονο κράτος δικαίου, η κεντρική διοίκηση, θα πρέπει, χωρίς να επεμβαίνει στην ιδιωτικότητα των συμβάσεων, να περιγράφει το πλαίσιο και τους κανόνες δημοσιότητας, με τους οποίους συνάπτονται, λειτουργούν και μεταβάλλονται οι όροι των τραπεζικών συμβάσεων, για την καλύτερη προστασία των  καταναλωτών – δανειοληπτών.

Ερωτώνται οι κκ. Υπουργοί:

1.    Είναι ενήμερα τα συναρμόδια υπουργεία για την πώληση δανείων από τις ελληνικές τράπεζες σε ξένα funds; Ποιες τράπεζες ακολουθούν αυτή την πρακτική και σε τι ποσοστό;

2.    Ποιος είναι ο εποπτικός ρόλος της Τράπεζας της Ελλάδας σε αυτές τις διαδικασίες, ώστε να αποτρέπονται καταχρηστικές πρακτικές εκχώρησης δανείων;

3.    Με ποια επιπλέον μέτρα σκοπεύουν να ενισχύσουν το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των τραπεζικών δανειακών συμβάσεων, για την καλύτερη προστασία των δανειοληπτών απέναντι σε αθέμιτες πρακτικές;»