Δήλωση του Δημ. Σιούφα για τις αρνητικές εξελίξεις στα έργα του Αχελώου

«Βεβιασμένη και ατυχής η τοποθέτηση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Σκουρλέτη, ότι ματαιώνεται η εκτροπή του Αχελώου προς την Θεσσαλία. Ευτυχώς θα προχωρήσει το φράγμα Μεσοχώρας.

Επισημαίνω και πάλι τη αναπτυξιακή, ενεργειακή και περιβαλλοντική διάσταση του έργου.

-    Η αναπτυξιακή διάσταση σχετίζεται με τη δυνατότητα να καλυφθεί το μεγάλο έλλειμμα σε νερό για  υδρευτικούς και αρδευτικούς σκοπούς της τάξης των 600 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων ετησίως για την ύδρευση και άρδευση της Θεσσαλίας. Σημειώνω ότι η Θεσσαλία είναι το πλέον ελλειμματικό διαμέρισμα ολόκληρης της Χώρας.

-    Η ενεργειακή διάσταση συνδέεται με την κατασκευή υδροηλεκτρικών σταθμών ισχύος περίπου 500MW στη Συκιά, στο Πευκόφυτο, σε συνδυασμό με το έργο της Μεσοχώρας, που και αυτό μετά από 10 χρόνια από την ολοκλήρωσή του μπήκε σε τροχιά λειτουργίας από την Κυβέρνηση της Ν.Δ. του Κώστα Καραμανλή μετά από διαβουλεύσεις ετών μεταξύ Υπουργείου Ανάπτυξης – ΔΕΗ – Περιφερειάρχη Θεσσαλίας και τοπικών φορέων και το 2009 με την ψήφιση  σχετικού νόμου.

-    Αλλά και με τη μείωση μεγάλου περιβαλλοντικού κόστους για την καρδιά της Ελλάδος, από τη μείωση του υδροφόρου ορίζοντα στο Θεσσαλικό Κάμπο, αλλά και τις τρομακτικές οικονομικές συνέπειες.

-    Το έργο της μερικής αξιοποίησης του Αχελώου έχει ήδη κοστίσει πολλά εκατομμύρια ευρώ στους Έλληνες φορολογούμενους. Και επιβάλλεται να προχωρήσει με ταχύτερους ρυθμούς. Είναι κρίμα να χύνεται μεγάλο μέρος των νερών του Αχελώου στη θάλασσα, την ίδια στιγμή που πολλούς μήνες το χρόνο ο Πηνειός και ο Πάμισσος στερεύουν με μεγάλες οικονομικές και αρνητικές περιβαλλοντικές συνέπειες (κύρια την επιδείνωση του οικοσυστήματος). Σημειώνεται ότι η ποσότητα αυτού του νερού αντιστοιχεί στο 20% των νερών  που χύνονται στη θάλασσα.

-    Το έργο αυτό είναι το σύγχρονο γεφύρι της Άρτας και βρίσκεται σε εκκρεμότητα επί 35 χρόνια. Υπάρχουν όλα τα δεδομένα και οι μελέτες για τη μεταφορά των υδάτων. Δεν υπάρχει καμία επίπτωση για την Αιτωλοακαρνανία. Έχουν δαπανηθεί μέχρι σήμερα περισσότερα από 600 εκατομμύρια ευρώ.

Σημειώνω ότι η ΠΑΘΕ χρειάστηκε 4 χρόνια να γίνει στο τέλος της 10ετίας του 50 με τα τότε οικονομικά και τεχνικά μέσα.

Το αντίστοιχο της Μεσοχώρας υδροηλεκτρικό έργο Ταυρωπού – Λίμνης Πλαστήρα, κατασκευάστηκε και λειτούργησε σε 3 χρόνια 1958-1961, όπως και η ΠΑΘΕ, επί Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Και τώρα στην Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης χρειάζεται ανάλογο έργο 35 και περισσότερα χρόνια.

Το έργο της Μεσοχώρας είναι ολοκληρωμένο σχεδόν κατά 100% από το 2001 με αγορασμένα τα μηχανήματα, τα οποία σαπίζουν δεκαπέντε χρόνια. Το πρόβλημα υπήρχε με τους κατοίκους και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνονταν οι αποζημιώσεις. Οι διαπραγματεύσεις αυτές κράτησαν έξι χρόνια.  Ολοκληρώθηκαν το 2007 επί Υπουργίας μου, καθώς και το σχέδιο νόμου, σε συνεννόηση με  τους κατοίκους και τους φορείς της περιοχής που παρέδωσα έτοιμο στο διάδοχό μου, Χρήστο Φώλια. Οι συνάδελφοί μου τότε Υπουργοί, ο κ. Φώλιας και ο κ. Χατζηδάκης το έφεραν στη Βουλή, και στις αρχές του 2009 ψηφίστηκε ο νόμος 3734/2009 ΦΕΚ Α΄ για να μπορέσει να καταβάλει τα άλλα 100 εκατ. ευρώ η Δ.Ε.Η. και το έργο να ξεκινήσει. Αλλά και οι Κυβερνήσεις μετά το 2009, προχώρησαν στην νέα μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων του έργου, η οποία έχει ολοκληρωθεί εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο, χωρίς ακόμα να έχει εγκριθεί.

Καλώ τον Υπουργό να επανεξετάσει την θέση του, και να ξεφύγει από τυχόν ανεύθυνες εισηγήσεις που δέχεται.

Καλώ τους Βουλευτές όλων των κομμάτων της Θεσσαλίας σε συνεργασία με την περιφερειακή και την τοπική αυτοδιοίκηση, να σχηματίσουν κοινό μέτωπο για την ανατροπή της εξέλιξης αυτής που ματαιώνει την εκτροπή.

Ελπίζω να μην είναι μόνο προφορική η ματαίωση, ώστε να ασκηθούν όλα τα ένδικα μέτρα ακύρωσής της. Να έλθει το θέμα από τον Υπουργό, στον Πρωθυπουργό και το υπουργικό Συμβούλιο για να λάβουν την οριστική απόφαση, πιστεύοντας, ότι δεν  θα συμφωνήσουν με την τοποθέτηση του Υπουργού για την ματαίωση.

Συγχρόνως, εύχομαι, να υπάρξουν ταχύτατες εξελίξεις για την λειτουργία του έργου της Μεσοχώρας.