Πως έξι Δήμοι της Π.Ε. Καρδίτσας ...κατάφεραν και απώλεσαν χρηματοδότηση 1,8 εκατ. ευρώ για καταφύγια ζώων ^Κύριο

20 Δεκεμβρίου 2019: Ανέκρουσε πρύμναν η Δημοτική Αρχή για το καταφύγιο ζώων στο Καλλιφώνι - Οι αντιδράσεις έφεραν αναβολή συζήτησης

10 Ιουνίου 2021: Β. Τσιάκος: Πιθανότερη η αγορά οικοπέδου για το διαδημοτικό καταφύγιο

23 Δεκεμβρίου 2021: Β. Τσιάκος: Καταλήγουμε στο χώρο για το Διαδημοτικό Καταφύγιο ζώων

20 Μαΐου 2022 (απόσπασμα από την ώρα του Δημότη στο Δ. Καρδίτσας): Μέχρι πρότινος δεν μπορούσαμε να βρούμε το χώρο που θα το φιλοξενήσει. Τώρα τον έχουμε βρει και απομένει να αποχαρακτηριστεί. Σύντομα θα γίνει η μελέτη και πιστεύω ότι άμεσα θα καταθέσουμε την πρόταση(Β. Τσιάκος)

5 Μαρτίου 2023: Θ. Σκάρλος στο Δ.Σ.: Οι χρήσεις γης φρενάρουν το διαδημοτικό καταφύγιο ζώων

28 Ιανουαρίου 2024: Φ. Στάθης: Λάθος χαρακτηρισμός έκτασης βάζει μεγάλο εμπόδιο στο διαδημοτικό καταφύγιο ζώων

15 Οκτωβρίου 2024: Διαδημοτικό καταφύγιο ζώων: Βρέθηκε ο χώρος, έκλεισε η πρόσκληση χρηματοδότησης

Μέσα από τους παραπάνω τίτλους και κείμενα, που δημοσίευσε την τελευταία πενταετία το KarditsaLive.Net, ξετυλίγεται η ιστορία του Διαδημοτικού Καταφύγιου Ζώων. Μία ημιτελής ιστορία που θεωρητικά μπορεί να έχει και συνέχεια αλλά το ερώτημα, με την πολλή δυσδιάκριτη απάντηση, είναι αν υπάρχει επιθυμία για συνέχεια ή αν υπήρχε κάποια στιγμή, επιθυμία για ολοκλήρωση.

Δεν υφαίνουμε σενάρια. Με την κοινή λογική πηγαίνουμε και αναρωτιόμαστε πως είναι δυνατόν, μέσα σε πέντε χρόνια να μην μπόρεσαν 6+2 δήμαρχοι (Β. Τσιάκος, Θ Σκάρλος, Φ. Σταθης, Γ. Σακελλαρίου, Π. Νάνος, Ανδ. Στεργίου και οι «νέοι» Σ. Δασκαλόπουλος και Δ. Κατσής με τους τελευταίους να φέρουν και το μικρότερο βάρος) να βρουν ένα χώρο, να προωθήσουν το έργο του Διαδημοτικού Καταφυγίου ζώων- που οι έξι πρώτοι εξ αυτών αποφάσισαν- και να εκμεταλλευτούν τα 1.800.000 ευρώ του προγράμματος.

Το ότι ενδεχομένως θα υπήρχαν αντιδράσεις από τοπικές κοινωνίες το ήξεραν όταν έπαιρναν την απόφαση. Κανείς τους δεν είναι αφελής. Αντίθετοι έμπειροι είναι όλοι τους. Οπότε ούτε η επίκληση στο σύνδρομο της ...χωματερής (όλοι θέλουν να γίνει αλλά όχι στην δική τους περιοχή) από τον δήμαρχο Καρδίτσας στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ούτε η «δαιμονοποίηση» του δασαρχείου (για την καθυστέρηση του αποχαρακτηρισμού στην έκταση κάτω από το Φανάρι) δεν μειώνουν το ποσοστό ευθύνης των Δημοτικών Αρχών, που τα αντανακλαστικά τους, για το συγκεκριμένο έργο, έμοιαζαν με 85χρονου παλαίμαχου τερματοφύλακα με μυοσκελετικά προβλήματα. Ίσως, μία αναφορά στο πολιτικό κόστος να ήταν πιο πιστευτή και πιο τίμια.

Να ξεκαθαρίσουμε εδώ πως το διαδημοτικό καταφύγιο, που θα κατασκευάζονταν από τα προερχόμενα από το «Φιλόδημο» αρχικά και το «Αντώνης Τρίτσης» στη συνέχεια, 300.000 ευρώ του κάθε Δήμου επί 6, δεν θα έλυνε το μεγάλο πρόβλημα με τα αδέσποτα, που, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό απασχολεί όλους τους Δήμους. Με πρώτο και καλύτερο τον Δήμο Καρδίτσας. Θα το ανακούφιζε όμως και κυρίως θα δημιουργούνταν μία δομή που θα έδειχνε ότι η εκμετάλλευση κάθε δυνατότητας για την διαχείριση των αδέσποτων δεν είναι σχήμα λόγου αλλά προτεραιότητα. Τα υπόλοιπα, όπως θέσεις εργασίας και -κατά κάποιους- αναβάθμιση της περιοχής, είναι δευτερεύοντα.

Το να «πετάνε» 1,8 εκατομμύρια ευρώ γιατί μετά από 5 χρόνια προσπαθειών έκλεισε το πρόγραμμα χωρίς να υποβληθεί η ολοκληρωμένη πρόταση, για μία τέτοια δομή, δεν περιποιεί τιμή για κανέναν, πόσο μάλλον όταν σήμερα αρκετοί εκ των Δήμων διατηρούν δομές στα όρια της νομιμότητας, που κάνουν μεν δουλειά αλλά υπό εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες για τα ζώα και αυτούς που τα φροντίζουν. Την ίδια ώρα δεκάδες άλλοι δήμοι, κάποιοι στη γειτονιά μας, κατάφεραν να προχωρήσουν τα συγκεκριμένα έργα εξασφαλίζοντας τη χρηματοδότηση και φυσικά καλύτερες συνθήκες για τα ζώα που θα φιλοξενηθούν στο χώρο για όσο διάστημα απαιτηθεί.

Ίσως το κλειδί για όλη αυτή τη συμπεριφορά να είναι το λειτουργικό κόστος που δεδομένα είναι μεγάλο και να «έκοψε» την όρεξη που υπήρχε στο ξεκίνημα. Αν προκύπτει όμως τέτοιο θέμα θα έπρεπε να υπάρχει από την αρχή διαφορετική διαχείριση ή μία ξεκάθαρη αποδοχή και παραδοχή. Το να φορτώνονται όλα στην αδυναμία εξεύρεσης χώρου και μετά από 5 χρόνια να ανακοινώνεται ότι «βρέθηκε αλλά έκλεισε το πρόγραμμα» και θα αναζητήσουμε άλλη πηγή χρηματοδότησης, δεν είναι εύκολα αποδεκτό...

Π.Κ.