Συνέντευξη τύπου έδωσε ο Τ. Γκαραγκάνης για τις τελευταίες εξελίξεις στην παιδεία ^Κύριο

Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Κος Γκαραγκάνης για τις τελευταίες εξελίξεις στην παιδεία:

Ο αντιδημοκρατικός κατήφορος του υπουργείου παιδείας και η νέα «επιστράτευση» των εκπαιδευτικών δε θα περάσει!!! Το υπουργείο κήρυξε τον πόλεμο στην εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς!

Η πλευρά του Υπουργείου Παιδείας και οι λοιπές χρυσοπληρωμένες αξιολογικές δυνάμεις με τη νέα «αναγκαστική» εγκύκλιο επιβεβαιώνουν τη μεγάλη ήττα που υπέστησαν στον μέχρι τώρα πόλεμο που άνοιξαν εναντίον των εκπαιδευτικών και του δημόσιου σχολείου.

Η επιχείρηση να εμπεδωθεί με όρους συναίνεσης και συνεργασίας, «κουλτούρα αξιολόγησης» στις σχολικές μονάδες, που αποτελούσε και το βασικό στόχο της πολιτικής του υπουργείου μέχρι σήμερα, απέτυχε παταγωδώς, καθώς με σκληρούς αγώνες το εκπαιδευτικό κίνημα όρθωσε ένα ηχηρό ΟΧΙ.

Η εγκύκλιος αυτή εγείρει μέγιστο ζήτημα αντιδημοκρατικής εκτροπής!!! Η ανάθεση με την εντολή μιας εγκυκλίου, οδηγεί σε πρωτοφανή μονοπάτια την όποια δημοκρατική λειτουργία του σχολείου, ανατρέπει το ρόλο του συλλόγου διδασκόντων και τη θέση του εκπαιδευτικού σε αυτόν. Είναι μνημείο αντιδημοκρατικής οπισθοδρόμησης που μεταβάλει άρδην το τοπίο στη διοίκηση της εκπαίδευσης και ως τέτοιας σημασίας χρειάζεται να την αντιμετωπίσει το εκπαιδευτικό κίνημα και όλοι όσοι μιλάνε στο όνομα του όποιου δημοκρατικού σχολείου! Κανείς δε δικαιούται να σιωπήσει πια! Ένα απόλυτα αυταρχικό και δεσποτικό σύστημα αποφάσεων εγκαθιδρύεται!

Η κυβέρνηση επιδιώκει να επιβάλλει τον τρόμο «του εντέλλεσθε» όπου θα διατάζει το διευθυντή να διατάξει τον εκπαιδευτικό να κάνει ότι η εξουσία αποφασίζει, παραβιάζοντας ακόμα και τους υπάρχοντες νόμους (γιατί η νέα εγκύκλιος είναι προδήλως παράνομη).

Σ’ αυτό, αν προστεθεί και το νέο υλικό για την αξιολόγηση που παρουσίασε το υπουργείο παιδείας στα σεμινάρια της ντροπής, αναδεικνύεται το εφιαλτικό τοπίο που προετοιμάζουν για την εκπαίδευση οι εισβολείς αξιολογητές, με τα ερωτηματολόγια αξιολόγησης προς τους γονείς και τους περίφημους 15 δείκτες αξιολόγησης.

Η μάχη που δίνουμε αφορά τις ζωές μας και την εργασία μας, αφορά το δημόσιο σχολείο και το μέλλον του.

Συντονισμένα και συλλογικά να απαντήσουμε στη νέα «επιστράτευση» των εκπαιδευτικών, απαιτώντας να πάρει πίσω το υπουργείο τις παράνομες εντολές και τα νέα «αποφασίζουμε και διατάζουμε».

Στην αντιπαράθεση που βρίσκεται σε εξέλιξη και θα κορυφωθεί το επόμενο διάστημα το βέβαιο είναι πως αναγκαία απάντηση είναι ο αγώνας που θα έχει στόχο να τους υποχρεώσει να πάρουν πίσω όλα τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα και τις αυταρχικές αναγκαστικές εγκυκλίους.

Ας δούμε τώρα μεγαλύτερο μέρος της εικόνας γιατί η αυτοαξιολόγηση –αξιολόγηση είναι μόνο ένα κομμάτι της Κυβερνητικής πολιτικής.

Το παραμύθιτης εξόδου από την κρίση, της «ανάπτυξης», του “success story” και ένα μακρόσυρτος εκλογικός μπερντές όπου ο λαός «μπορεί να βρει το δίκιο του» (!!) έρχεται δε αντίθεση με την ασταμάτητη καταιγίδα αντιδραστικών μέτρων που μας απογυμνώνει από κάθε δικαίωμα και κατάκτηση μας. Στη «νέα σελίδα» για τη χώρα, που πανηγυρικά ανήγγειλε η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου (και) ο εκπαιδευτικός είναι ελαστικά, προσωρινά,απασχολούμενος των ευρωπαϊκών προγραμμάτων, σκυφτός στον αξιολογητή, διώκτης των μαθητών του και βέβαια υπό απόλυση!

670 μόνιμοι εκπαιδευτικοί-από τους «διαθέσιμους»- βεβαιώνει ο πίνακας του ΑΣΕΠ πως δεν βρήκαν θέση παρότι αιτήθηκαν «κινητικότητα», ενώ άγνωστος είναι ο συνολικός αριθμός που θα πάρει το χαρτί της απόλυσης.

Στο πολυνομοσχέδιο, για να μη μένει καμιά αμφιβολία πως άρχισε ο χορός των απολύσεων και τελείωσε η μονιμότητα, βάζουν διάταξη για «αποζημίωση απόλυσης» και εγγραφή στον ΟΑΕΔ για τους μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους. Με την ίδια «ευκαιρία» καταργούν και τον ΟΠΑΔ!

Έβαλαν για υλοποίηση ως τις 15/6 τις υποχρεωτικές μεταθέσεις στην περιφέρεια και σε όλη τη χώρα και ταυτόχρονα ανακοίνωσαν και την τυπική κατάργηση του δικαιώματος στη μετάθεση όπως το ξέραμε ως σήμερα

Μετά την εκδίωξη χιλιάδων μαθητών από τα ΕΠΑΛ, με όπλο το εξεταστικό και την τράπεζα θεμάτων του «νέου Λυκείου» απαιτεί από τους εκπαιδευτικούς να «εκτελέσουν» ήδη από το φετινό Μάη-Ιούνη, πολύ περισσότερους, για να αδειάσουν τα σχολεία και να γεμίσουν οι φτηνές καταρτίσεις και να ανέβει η «ανταγωνιστικότητα»: Πόσοι νέα παιδιά θα βρεθούν να ζητάνε «απασχόληση», χωρίς καμιά σύμβαση, χωρίς ούτε καν αμοιβή αν προχωρήσει αυτός ο εφιάλτης;

Όμως η αντιδραστική επέλαση και όσο κερδίζει έδαφος από τη δική μας υποχώρηση, γίνεται ολοένα πιο απροκάλυπτη.

Απαιτούν έναν εκπαιδευτικό που θα καθαρίζει τα σχολικά προαύλια, θα δουλεύει πρωί-απόγευμα και θα κυνηγάει αδιάκοπα γονείς και μαθητές για να λύσουν τα προβλήματα του δημόσιου σχολείου που οι ίδιοι κατεδαφίζουν!

Και για να ξεκινήσει ήδη από φέτος να εφαρμόζεται μέσα στα σχολεία από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς η κόλαση της αξιολόγησης, το Υπουργείο απαίτησε ως τις 4/4 να συγκροτηθούν οι λεγόμενες ομάδες εργασίας της αυτοαξιολόγησης!

τι μας ετοιμάζουν;

Τα δεδομένα είναι πολλά και δεν αφήνουν περιθώρια για αφέλειες και αυταπάτες. Με την αυτοαξιολόγηση-αξιολόγηση, δεν επιδιώκουν καμιά«βελτίωση» και «διόρθωση» , της άθλιας κατάστασης που οι ίδιοι διαμόρφωσαν για τους εκπαιδευτικούς και τα σχολεία. Και δεν μας ζητούν καμιά πρόταση και γνώμη για το «τι χρειαζόμαστε» αυτοί που μας εξοντώνουν εργασιακά, αυτοί που κάνουν τους μαθητές μας σύγχρονους δούλους σε μια χώρα και μια κοινωνία λεηλατημένη από τα μεγάλα αφεντικά που οι ίδιοι υπηρετούν. Με την αυτοαξιολόγηση-αξιολόγηση, θέλουν να επιβάλλουν:

Τον διευθυντή που θα είναι ο καθημερινός και«εσωτερικός» αξιολογητής σε ρόλο διώκτη και τρομοκράτη, που κάθε χρόνο θα πρέπει να βρίσκει ονόματα για τις λίστες των εκπαιδευτικών που είναι «ελλιπείς»

Την κατάργηση κάθε εργασιακού δικαιώματος μας, αλλά και κάθε στοιχείου ελευθερίας και αξιοπρέπειας μαζί με την εγκαθίδρυση ανθρωποφαγικών αντιλήψεων και συμπεριφορών

Το κλείσιμο σχολείων και την κατηγοριοποίηση τους με την υπαγωγή των όρων λειτουργίας τους στη «στήριξη των τοπικών κοινωνιών»

Kαι όλα τούτα συμβαίνουν ενώ στήνεται χορός εκατομυρίωμν γύρω από την αξιολ΄’ογηση του Εκπαιδευτικού και του Εκπαιδευτικού Έργου αντί να διοχετευθούν σε ανάγκες υλικοτεχνικής υποδομής και παιδαγωγικής υποστήριξης

Ας σκεφτούμε και ας συζητήσουμε ξανά λοιπόν τα κεντρικά ερωτήματα:

Τι είναι αυτό που«δεν αντέχεται» περισσότερο: Το κόστος ενός μεγάλου ξεσηκωμού για την ανατροπή της επίθεσης ή η υποταγή σε αυτήν;

Τι είναι ρεαλιστικό: Η επιλογή «θα στριμώχνομαι κάθε μέρα στα μέτρα τους και θα τα βγάλω πέρα» ή η διεκδίκηση της ζωής μας με μαζικό αγώνα;

Τι είναι αληθινό: Η αναμονή σωτήρων και σωτηρίας έξω από εμάς ή η πεποίθηση ότι μόνο εμείς με τη συλλογική μας δύναμη και οργάνωση,με την ενωτική πάλη με τους μαθητές μας και το λαό, μπορούμε να νικήσουμε τον αντίπαλο, να κατακτήσουμε όσα μας αξίζουν;
ας θυμηθούμε:

Ατελείωτες δικαστικές προσφυγές, πάμπολλες χάρτινες καταγγελίες, ακόμα και «τροπολογίες νόμων» που κατατέθηκαν στη Βουλή, δεν μας έσωσαν, δεν σταμάτησαν την επέλαση του αντιπάλου, αντίθετα τελικά τη βοήθησαν!Τέσσερα χρόνια τώρα, μας οδηγούν είτε σε «απεργίες διαμαρτυρίας», είτε σε«εναλλακτικές μορφές». Ένα και μόνο δεν δοκιμάσαμε: Το μαζικό παρατεταμένο απεργιακό αγώνα!

Είναι φανερό πως για να υπάρξει ο αγώνας που χρειάζεται, πρέπει να ξεσηκωθούμε οι από κάτω, να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Για τη συνδικαλιστική ηγεσία το λιγότερο που θα μπορούσαμε να πούμε είναι πως έχει σηκώσει ψηλά τα χέρια, έχει παραδοθεί και μαζί της επιδιώκει να παρασύρει-παραδώσει και όλο τον εργαζόμενο κόσμο στην Εκπαίδευση! Ιδιαίτερα η τελευταία ανακοίνωση της ΔΟΕ μετά την περιβόητη εγκύκλιο της 24-3, είναι παραίτηση από την π[ροσπάθεια να μπλοκάρουμε τα σχέδια της Κυβέρνησης και υποταγή στλ «πεπρωμένο»!

Πιστεύουμε πως μπροστά στο κυβερνητικό τελεσίγραφο πρέπει:

Οι διευθυντές να παραιτηθούν αρνούμενοι να γίνουν ο κρίσιμος κρίκος προώθησης των κυβερνητικών σχεδίων με ταυτόχρονη απόφαση για άρνηση συμμετοχής των εκπαιδευτικών στις ομάδες εργασίας και σε κάθε διαδικασία αυτοαξιολόγησης.

Να πραγματοποιηθούν συλλαλητήρια, παρεμβάσεις ενημέρωσης των γονιών και του εργαζόμενου λαού.

Είναι προφανές ότι ο αγώνας δεν μπορεί να σταματήσει εκεί. Η πανεργατική απεργία 9/4, αποκτά νέα χαρακτηριστικά στην αντιπαράθεση με την κυβερνητική πολιτική της εργατικής λεηλασίας και της κοινωνικής καταστροφής.

Δωρεάν Δημόσιο σχολείο για όλα τα παιδιά

Ανατροπή του πλαισίου απολύσεων-διαθεσιμότητας-κινητικότητας. Να γυρίσουν πίσω στα σχολεία όλοι οι συνάδελφοι
Ανατροπή του πλαισίου αυτοαξιολόγησης-αξιολόγησης

Μόνιμη και σταθερή δουλειά,ασφάλιση-περίθαλψη, για όλους
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ- ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!